reporter-logo inbusiness-news-logo omada-logo

Η εξομολόγηση της Σταματίνας Τσιμτσιλή για το θανατηφόρο τροχαίο του πατέρα της: «Δεν είπα το αντίο»

«Φεύγει ένας άνθρωπος, χαιρετιέστε και πιστεύεις ότι θα τον δεις το βράδυ, την επόμενη μέρα και δεν γυρνάει ποτέ. Μένεις πάντα με ένα «Τι έγινε τώρα;»… Δεν είπα αυτά που ήθελα… δεν συζήτησα, δεν μοιράστηκα»

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus

Μια ιδιαίτερα φορτισμένη και συγκινητική στιγμή εκτυλίχθηκε το πρωί της Παρασκευής 19 Ιουνίου στον αέρα της εκπομπής #HappyDay.

Η Σταματίνα Τσιμτσιλή, με αφορμή τις δηλώσεις της Φανής Χαλκιά για τη μάχη του συζύγου της και το τραύμα που βιώνουν τα παιδιά τους λόγω της ξαφνικής απουσίας του, έκανε μια προσωπική εξομολόγηση, φέρνοντας στη μνήμη της τον αιφνίδιο θάνατο του δικού της πατέρα σε θανατηφόρο τροχαίο.

Στο απόσπασμα αυτό, η Φανή Χαλκιά αναφέρεται στη μάχη που δίνει εδώ και 2,5 χρόνια ο σύζυγός της, Λούης Καραμάνος, αλλά και τον τρόπο που τα παιδιά της διαχειρίζονται αυτή την κατάσταση.

Ο πατέρας της Σταματίνας Τσιμτσιλή έχασε τη ζωή του σε ένα ξαφνικό και θανατηφόρο τροχαίο δυστύχημα, γεγονός που αποτέλεσε βαθύ σοκ και σημάδεψε την παρουσιάστρια και την οικογένειά της. Η απώλεια ήταν ακαριαία και απροσδόκητη.

Όπως έχει περιγράψει η ίδια, ένα αυτοκίνητο έπεσε πάνω στον πατέρα της, με αποτέλεσμα εκείνος να υποκύψει στα βαριά τραύματά του. Η είδηση έφτασε στην οικογένεια εντελώς ξαφνικά, γεγονός που έκανε τη διαχείριση του πένθους εξαιρετικά δύσκολη και «σαρωτική» για την ψυχολογία τους.

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Φέρνοντας το θέμα επί προσωπικού, η παρουσιάστρια του #HappyDay μοιράστηκε τα συναισθήματα και τις σκέψεις που της είχαν γεννηθεί όταν ο πατέρας της “έφυγε” αιφνιδιαστικά από τη ζωή, όταν ενεπλάκη σε ένα θανατηφόρο τροχαίο.

Πάντως λέω, ρε παιδιά, πώς σου μένει, ας πούμε… Ξέρεις, σε ένα τροχαίο σου μένει αυτό. Δηλαδή φεύγει ένας άνθρωπος, χαιρετιέστε και πιστεύεις ότι θα τον δεις το βράδυ, την επόμενη μέρα και δεν γυρνάει ποτέ.

Εδώ ο άνθρωπος δεν έχει φύγει και μακάρι σύντομα να γυρίσει στα παιδιά του, αλλά βάζω λίγο τον εαυτό μου σε σχέση με το τροχαίο του μπαμπά μου, γι’ αυτό και το αναφέρω. Αυτό δηλαδή που περιέγραψε ως τραύμα, ότι φεύγει ένας άνθρωπος και ξαφνικά δεν ξαναγυρνάει ή δεν ξαναγυρνάει όπως ήτανε…

Μένεις πάντα με ένα «Τι έγινε τώρα;»… Δεν είπα αυτά που ήθελα… Δεν είπα το αντίο, δεν συζήτησα, δεν μοιράστηκα

 

 

 

 

;