«Πολέμησα πάρα πολύ, με πείραξε πάρα πολύ. Ούτε στον εχθρό μου να μη συμβεί τέτοιο πράγμα. Μετά γεννήθηκε ο γιος μου, ο πατέρας μου συνέχιζε να είναι στην εντατική οπότε δεν χάρηκα. Δηλαδή τον έβλεπα και έκλαιγα κρυφά. Τελικά έχασα τον μπαμπά μου»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Μια από τις πιο δύσκολες περιόδους της ζωής του περιέγραψε ο Χρήστος Χολίδης, μιλώντας στην κάμερα του #HappyDay και στον δημοσιογράφο Δημήτρη Σιδηρόπουλο.
Ο τραγουδιστής αναφέρθηκε στην απώλεια του πατέρα του, αλλά και στα έντονα και αντικρουόμενα συναισθήματα που βίωσε εκείνο το διάστημα, καθώς την ώρα που ο πατέρας του έδινε τη δική του μάχη στην εντατική, η σύζυγός του, Κατερίνα Γκιουζέλη, περίμενε το πρώτο τους παιδί.
Ο γιος του Χρήστου Χολίδη και της Κατερίνας Γκιουζέλη ήρθε στον κόσμο στις 2 Μαρτίου 2026, ανοίγοντας ένα ολοκαίνουργιο κεφάλαιο στη ζωή του ζευγαριού. Για τον τραγουδιστή, ωστόσο, η χαρά της πατρότητας συνέπεσε με μια βαθιά προσωπική δοκιμασία, καθώς ο πατέρας του δεν κατάφερε να γνωρίσει το εγγόνι που θα έπαιρνε το όνομά του.
Ο Χρήστος Χολίδης αποκάλυψε παράλληλα πως ο γιος τους βαφτίστηκε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, στην Κατερίνη, παίρνοντας το όνομα του πατέρα του.
Στη συνέχεια, ο Χρήστος Χολίδης γύρισε τον χρόνο πίσω στον περασμένο χειμώνα και στην ημέρα της πρεμιέρας του στη Θεσσαλονίκη. Ήταν η ίδια ημέρα που ο πατέρας του μπήκε στην εντατική, την ώρα που η σύζυγός του βρισκόταν σε περίοδο εγκυμοσύνης.
Ο ίδιος κλήθηκε να ισορροπήσει ανάμεσα στις επαγγελματικές του υποχρεώσεις και στην αγωνία για τον πατέρα του, προσπαθώντας παράλληλα να προστατεύσει τους ανθρώπους της οικογένειάς του από όσα συνέβαιναν.
Οι γυναίκες έχουν ένστικτο με το παιδί, εμείς είμαστε άχρηστοι. Η βάπτιση του γιου μου έγινε υπό άκρα μυστικότητα γιατί έχασα και τον μπαμπά μου την ίδια περίοδο και έπρεπε να πάρει το όνομά του, οπωσδήποτε. Έγινε στην Κατερίνη και πήρε το όνομα Άρης, ήταν καιρό πριν, τον Δεκαπενταύγουστο
Πέρσι τον χειμώνα ήμουν στη Θεσσαλονίκη και την ημέρα που έκανα πρεμιέρα μπήκε ο πατέρας μου στην εντατική. Το δύσκολο ήταν πως την ίδια περίοδο ήταν έγκυος η γυναίκα μου. Οπότε έπρεπε εγώ να παίζω θέατρο στο μαγαζί που τραγουδάω, στους γονείς μου και στις αδελφές μου, στη γυναίκα μου που ήταν έγκυος… και δεν είμαι ηθοποιός.
Πολέμησα πάρα πολύ, με πείραξε πάρα πολύ. Ούτε στον εχθρό μου να μη συμβεί τέτοιο πράγμα. Μετά γεννήθηκε ο γιος μου, ο πατέρας μου συνέχιζε να είναι στην εντατική οπότε δεν χάρηκα, να πεις. Δηλαδή τον έβλεπα και έκλαιγα κρυφά γιατί ήξερα ότι, επειδή θα είχε και το όνομά του, ήθελε πάρα πολύ να τον δει
