«Για εμένα ήταν χάος. Μια απώλεια σε μια τέτοια ηλικία σε ωριμάζει πολύ απότομα και άτσαλα»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Τη Marseaux υποδέχθηκε ο #SuperFM, Θέμης Γεωργαντάς στο #AfterDark το βράδυ της Κυριακής 31/05.
Η Marseaux έχει μιλήσει ανοιχτά σε πολλές συνεντεύξεις της για τη μεγαλύτερη και πιο καθοριστική απώλεια της ζωής της, τον θάνατο της μητέρας της. Η μητέρα της, την οποία θεωρούσε μέντορα και κολλητή της φίλη, έφυγε από τη ζωή έπειτα από μάχη με ασθένεια.
Η Marseaux ήταν μόλις 17 ετών όταν έχασε τη μητέρα της, ενώ η μικρότερη αδερφή της ήταν 12. Όπως έχει δηλώσει, το γεγονός αυτό τη «γνώρισε απότομα και άτσαλα» με την ενήλικη ζωή. Έμαθε για την αρρώστια της μητέρας της στην ηλικία των 14 ετών. Η μητέρα της προσπαθούσε να καθησυχάζει την οικογένεια, λέγοντας ότι είναι κάτι που θα ξεπεραστεί.
Έχει εξομολογηθεί πως ο εγκέφαλός της έχει μπλοκάρει πολλές αναμνήσεις από εκείνη την επίπονη περίοδο. Νιώθει σαν να έχει κάνει "delete", κάτι που λειτούργησε ως μηχανισμός άμυνας για να μην πονάει.
Αμέσως μετά τον θάνατο της μητέρας της, μάζεψε χρήματα πουλώντας διαφημιστικά μπλουζάκια και έφυγε από το πατρικό της σπίτι. Ένιωθε ότι δεν μπορούσε να αντέξει τη νέα καθημερινότητα και τη συμβίωση μόνο με τον πατέρα της, ο οποίος ανέλαβε να μεγαλώσει τη μικρή της αδερφή.
Στον καρπό της έχει κάνει ένα αφαιρετικό σχέδιο της μητέρας της, το οποίο έκανε στα 17 της χρόνια, λίγο μετά την απώλεια.
Η μητέρα της πρόλαβε να τη δει μόνο σε ένα live, το πρώτο της. Η Marseaux έχει δηλώσει στην εκπομπή του #Open ότι νιώθει πως επικοινωνεί ακόμα μαζί της μέσα από τη μουσική που της γράφει ο Solmeister.
Η τραγουδίστρια μοιράστηκε τα συναισθήματά της για την απώλεια της μητέρας της και μίλησε γιια τη σχέση με τον πατέρα της.
Η μαμά μου έφυγε από τη ζωή στα 17 μου. Είναι στην πολύ δύσκολη ηλικία που λες “τι θα κάνω τώρα όταν μεγαλώσω;”. Για εμένα είναι τραγικό το να παίρνουμε αποφάσεις στα 17, αν θα πάμε σε μια σχολή. Η μαμά μου μού έλεγε να μη δώσω πανελλήνιες και να κάνω τέχνη. Όταν φεύγει αυτή η στήριξη… χάος. Είχα έναν άνθρωπο να με πιστεύει
Ο μπαμπάς μου, ενώ ήταν πάρα πολύ υποστηρικτικός, όταν έφυγε η μαμά μου άρχισε να μπερδεύεται από τον περίγυρο και να αγχώνεται και να λέει, “αφού λένε όλοι π.χ. να γίνεις καθηγήτρια, μήπως πρέπει να το κάνεις;”. Για εμένα ήταν χάος.
Μια απώλεια σε μια τέτοια ηλικία σε ωριμάζει πολύ απότομα και άτσαλα
