Σύσσωμη η ελληνική τηλεόραση και όχι μόνο, αποχαιρετά συγκλονισμένη τη Γωγώ Μαστροκώστα

Εκ μέρους της οικογένειας,

Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί την Τετάρτη και ώρα 12:00 στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος στο Ελληνικό.

Θα ακολουθήσει η ταφή στο εξωκλήσι του Αγίου Γεωργίου στο Ευηνοχώρι Μεσολογγίου, στον τόπο καταγωγής της μανούλας μου, για όσους επιθυμούν να παραστούν.

Αντί στεφάνων, η οικογένεια επιθυμεί δωρεά στο Ίδρυμα Φλόγα. Θα υπάρχει κουτί στην εκκλησία για οποιαδήποτε προσφορά

Μετά από όταν γεννήθηκε το παιδάκι της και μετά, δηλαδή το κοριτσάκι της, έδωσε τέτοιες μάχες… Πιστεύω ότι είναι από τις μεγαλύτερες μαχήτριες ασθενείς που πήγαινε, έκανε τις θεραπείες της και ήταν πολύ αξιοπρεπής. Δηλαδή, όλα αυτά τα χρόνια, αν θυμάστε, δεν είχε πει τίποτα, δεν παραπονιόταν για τίποτα… Προσπαθούσε να είναι όπως τη βλέπαμε, δηλαδή όπως την ξέραμε. Μια κοπέλα, ειλικρινά υποκλίνομαι εγώ σε αυτούς τους ασθενείς, γιατί έχουμε ζήσει τέτοια περιστατικά.

Έφτασε το παιδί της 18 χρονών νομίζω, με αυτό το και ένα πανέμορφο κορίτσι, έτσι; Ένα πανέμορφο κορίτσι που της μοιάζει πάρα πολύ. Και πρέπει να πούμε και στον άντρα της, ο οποίος στάθηκε πραγματικά ήρωας δίπλα.

Επειδή εμείς τους ζούμε τους ασθενείς αυτούς, δεν είναι εύκολο να είσαι σε τέτοιες καταστάσεις μέσα σε μία οικογένεια, να ζεις δράμα. Γιατί αυτό είναι ένα δράμα που δεν βγαίνει προς τα έξω. Το ζούνε μέσα για πάρα πολλά χρόνια, όπως ακριβώς το λέτε. Είναι πραγματικά κρίμα να φεύγουν έτσι οι άνθρωποι, νέοι σε αυτή την ηλικία…

Έζησε το δράμα της με αξιοπρέπεια. Είναι πολύ σημαντικό αυτό, πάρα πολύ σημαντικό. Γιατί όλοι το βλέπαμε, ξέραμε τι περνούσε. Εμείς οι γιατροί ξέρουμε τι περνάνε αυτοί οι ασθενείς, έτσι; Δεν είναι τα πράγματα τόσο εύκολα, τα δράματα που υπάρχουν μέσα στα σπίτια με τις χημειοθεραπείες που γυρίζεις, που πας, που έρχεσαι… που κάνεις…

Όπως είχε πει κι εκείνη, τη χρονιά που έμεινε έγκυος και παντρεύτηκε, έμαθε ότι έχει καρκίνο και ήταν σαν να έζησε 10 ζωές σε μια…Μίλαγα με έναν πολύ δικό της άνθρωπο για κάτι άσχετο, και μου έλεγε ότι ήταν εδώ και αρκετές εβδομάδες στην εντατική, στον Ευαγγελισμό, αλλά η οικογένεια δεν ήθελε να βγαίνουν λεπτομέρειες προς τα έξω και το είχαμε σεβαστεί συνολικά όλοι οι δημοσιογράφοι… όλοι ήλπιζαν ότι θα γίνει το θαύμα.

Είναι τόσο συγκινητικά αυτά τα λόγια της κόρης της. Η μόνη σκέψη που ηρεμεί και καλμάρει την ψυχή σου όταν φεύγει ένας τόσο δικός σου άνθρωπος, είναι ότι θα είναι ψηλά και θα σε προσέχει σαν φύλακας άγγελος. Αυτό το παιδάκι έχει περάσει τόσα πολλά. Έχει δει τη μαμά της να δίνει μάχες, να μπαινοβγαίνει στα νοσοκομεία, αλλά τελικά κρατάει τη δύναμη της ψυχής της, τη δύναμη να παλεύει, την αισιοδοξία, την αξιοπρέπειά και ξέρει ότι θα την προσέχει από ψηλά… Οι άνθρωποί της ήλπιζαν ότι η δύναμη της ψυχής της θα τη βγάλει και πάλι νικήτρια...

Όλοι όσοι τους γνωρίζουν, το περίμεναν, τους το είχαν πει οι γιατροί ότι σε αυτή την κατάσταση που είναι, έχει κάποια 24ωρα. Εκείνη όμως πάλεψε, έδωσε αυτή τη μάχη, έμεινε ζωντανή, ήθελε να τα καταφέρει και όλοι περίμεναν το θαύμα του Θεού… Θα είναι ένας φύλακας άγγελος

Ξεκινάμε με μία είδηση που δεν πίστευα ποτέ ότι θα την πούμε

Έφυγε από τη ζωή, δυστυχώς, η Γωγώ Μαστροκώστα μετά από μάχη που έδωσε με τον καρκίνο εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Νοσηλευόταν τις τελευταίες δύο εβδομάδες στο νοσοκομείο “Ευαγγελισμός”, την είδηση έκανε γνωστή μέσα από τα social media η κόρη της, Βικτώρια

Θερμά συλλυπητήρια στον Τραϊανό Δέλλα… δύσκολες, πολύ δύσκολες στιγμές. Θερμά συλλυπητήρια.

Είναι μια πολύ δυσάρεστη είδηση. Δεν ήταν κολλητή μου, αλλά όλοι την γνωρίζαμε στον χώρο και γνωρίζαμε ότι είχε αυτό το πολύ σοβαρό πρόβλημα υγείας. Είχε την έγνοια να μεγαλώσει την κόρη της και να καταφέρει τουλάχιστον να φτάσει 18 χρονών. Ήταν άσχημα το τελευταίο διάστημα. Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι συλλυπητήρια γιατί ήταν μια μαμά, μια σύζυγος, μια αδελφή.

Έχω στεναχωρηθεί πάρα πολύ για αυτό μετράω λίγο τις λέξεις μου. Ήταν από τις πρώτες που μίλησε δημόσια για αυτό. Έδινε δύναμη στις μαμάδες που μπορεί να αντιμετωπίζουν κάτι τέτοιο. 

Έδινε μια πολύ μεγάλη μάχη, πάρα πολλά χρόνια. Η αλήθεια είναι ότι τελευταία ξέραμε ότι η κατάστασή της έχει επιδεινωθεί, από τις 10 Μαϊου δεν είχε επαφή με το περιβάλλον

Η Βικτώρια είπε τα πάντα. Πέραν του ότι ήταν μαχήτρια, είπε κάτι πολύ σημαντικό. Της συνέβησαν πάρα πολλά, αλλά τα αντιμετώπισε με δύναμη και αξιοπρέπεια. Η μητέρα της τής έδειξε μέσα από τη ζωή της το πόσο σημαντικό είναι η διαχείριση των προβλημάτων.

Συνέβησαν τόσα και έρχεται ένα κορίτσι 18 ετών, το λέω και ανατριχιάζω, και σου λέει ότι έμεινα στη διαχείριση. Μπορούν να συμβούν τα πάντα, σε όλο τον κόσμο. Το πώς θα το διαχειριστείς, όμως, είναι επιλογή

Ήθελα να πάρω τον Χάρη Σιανίδη αλλά ξέρω ότι είναι σε τόσο δύσκολη ψυχολογική κατάσταση. Δεν μιλιόταν. Ήταν σε άθλια κατάσταση.

Η Γωγώ δεν έφυγε από καρκίνο. Τον είχε ξεπεράσει και έφυγε από κάτι διαφορετικό από το οποίο δεν είμαι γιατρός και δεν γνωρίζω

Άφησε χθες ξημερώματα, γύρω στη μία το βράδυ, την τελευταία της πνοή στον Ευαγγελισμό, μία από τις πιο ωραίες Ελληνίδες και ένας πολύ καλός και γλυκός άνθρωπος, γελαστός, πάντα με το χαμόγελο, πάντα με την καλή κουβέντα, η Γωγώ Μαστροκώστα. Η φίλη μου, η φίλη μας.

Η Γωγώ έπαθε καρκίνο πριν από κάποια χρόνια στον μαστό. Ιάθηκε πλήρως… Είχε μιλήσει και στις τηλεοράσεις για την περιπέτεια αυτή, το πώς το νίκησε… υπήρξε πλήρης ίαση, το είχε μάθει σε κάποιες εξετάσεις που είχε κάνει τότε που ήταν έγκυος η γυναίκα, τέλος πάντων. Το νίκησε τον καρκίνο, χρόνια μετά… είναι αυτό που λέμε η κακιά ζαριά, η κακιά η ώρα, της ξαναγύρισε αυτή η ασθένεια. Την πάλεψε την ασθένεια. Χρειάστηκε να κάνει μία μεταμόσχευση, κάτι το οποίο ο οργανισμός της δεν το άντεξε. Πολέμησε το μόσχευμα ο οργανισμός, με αποτέλεσμα τους τελευταίους μήνες να φθίνει, να φθίνει, να φθίνει, να φθίνει συνέχεια η πορεία της υγείας της.

Τις τελευταίες εβδομάδες ήταν στον Ευαγγελισμό, σε πολύ κακή κατάσταση. Και τις τελευταίες μέρες έπεσε σε κώμα. Και χθες ξημερώματα άφησε την τελευταία της πνοή η γυναίκα στον Ευαγγελισμό.

Επειδή είναι μία οικογένεια πάρα, πάρα πολύ κοντά στη θρησκεία… Επειδή δεν μπορούσε να περπατήσει η Γωγώ, πήγαινε σε μοναστήρια ο Τραϊανός… Με διάφορους ιερείς… Με διάφορους καλόγερους, καλόγερους… Έπαιρνε διάφορα κομποσκοίνια που τα ευλογούσαν και τα πήγαινε στο νοσοκομείο και τα φόραγε στη Γωγώ. Ήταν πολύ πιστοί και οι δύο, και η Γωγώ και ο Τραϊανός… Έκαναν εκκλήσεις… Μήπως και τους βοηθήσει η Παναγία.

Ο Τραϊανός πίστευε ότι θα τα καταφέρει. Ακόμα και τις δύο τελευταίες μέρες που είχε αυτό που λέμε πολυοργανική ανεπάρκεια… είχαν φθίνει όλα τα όργανα, και τους είχαν ενημερώσει οι γιατροί ότι το τέλος έρχεται… ο Τραϊανός μέχρι και χθες ξημερώματα… είχε την ελπίδα ότι μπορεί να συμβεί ένα θαύμα. Είναι μία τραγική φιγούρα.

Δεν ξέρω αν… θα μπορούσε άλλος άνθρωπος, να έχει τέτοια δύναμη, να σταθεί σε όλη αυτή την περιπέτεια. Θα μου μείνει η εικόνα… πέρσι το καλοκαίρι… στη Βουλιαγμένη… Η Γωγώ πήγαινε για μπάνιο. Εγώ την τελευταία φορά την είδα πέρσι το καλοκαίρι. Είχε αδυνατίσει πάρα, πάρα πολύ.

Εκεί στη Βουλιαγμένη, πήγαινε πολύ πρωί, γιατί της είχαν απαγορεύσει οι γιατροί να τη βλέπει ο ήλιος… Και πήγαινε η Γωγώ μας πάρα, πάρα πολύ νωρίς για μπάνιο. Ήταν πολύ αδυνατισμένη… και τη βοηθούσε ο Τραϊανός να μπει, να βγει στη θάλασσα. Την κοίταγε με τέτοια λατρεία, με τέτοια αγάπη και τέτοια φροντίδα, που μακάρι όλοι στη ζωή να έχουν έναν Τραϊανό στη ζωή τους. Έναν φύλακα άγγελο, Τραϊανό

Αυτό το πλάσμα ήταν ένα πλάσμα γεμάτο φως. Μια πολύ ωραία τύπισσα. Δεν ήμασταν κολλητοί, αλλά ήμασταν φίλοι γιατί έχουμε περάσει πολύ ωραία χρόνια. Ήταν έξω καρδιά, σπαθί, γυναίκα που ό,τι ένιωθε το έλεγε. Έκανε έναν πολύ μεγάλο αγώνα. Είχε καρκίνο στο στήθος και έκανε έναν πολύ μεγάλο αγώνα και είχε βοηθήσει και πάρα πολλά κορίτσια και γυναίκες από τότε.

Οι πληροφορίες που έπαιρνα όλο αυτό το διάστημα είναι ότι δεν πήγαινε καλά και ότι χειροτέρευε. Πολλοί μου έλεγαν και για την παρουσία του Τραϊανού Δέλλα στο πλευρό της, ήταν μυθική. Εννοείται ότι όταν είναι ο άνθρωπός σου είσαι πάντα δίπλα του, αλλά καμιά φορά δεν εννοείται. Αυτός ο άνθρωπος ήταν εκεί με ψυχή και σώμα.

Μου λέγανε όλοι πόσο πολύ αγωνίζεται για να γίνει καλά. Επειδή πραγματικά την έχω γνωρίσει προσωπικά, το λιγότερο που μπορώ να πω είναι, “Γωγώ μου, καλό ταξίδι”. Θυμάμαι αυτό το χαμόγελό σου, την ψυχή σου, την καρδιά σου, την ομορφιά σου. Πραγματικά δε θα σε ξεχάσουμε ποτέ εμείς οι παλιότεροι που ξέραμε πολλά πράγματα μέσα από την καρδιά σου. Καλό ταξίδι και συλλυπητήρια στην οικογένεια και σε όλους τους φίλους. Ήταν ένα πολύ στενάχωρο νέο για ξεκίνημα εβδομάδας

Δύσκολη μέρα. Δυστυχώς το δυσάρεστο τα επικαλύπτει όλα. Όλα. Ξύπνησα κι εγώ το πρωί και όταν είδα αυτό… πέρασε από μπροστά μου ξέρεις σαν κινηματογραφική ταινία η Γωγώ. Λαμπερή, γιορταστική, χαρούμενη, με τα αστεία της, με τον τρομερό της δυναμισμό, και ξαφνικά αυτό το πράγμα… Μαύρισε

Τη θυμάμαι την τελευταία φορά που την είχαμε φιλοξενήσει στο “Όλα”, που πάλι, ενώ τη βλέπαμε χαρούμενη, φωτεινή, μας είπε ότι είναι σε ένα σκοτάδι. Και ήταν τόση αντίφαση αυτό το πράγμα, και τελικά το σκοτάδι έγινε μόνιμο. Είναι τόσο, τόσο γλυκό πλάσμα η Γωγώ… Τόσο…

Αλλά, θυμάμαι αυτά, τα γέλια που έχουμε κάνει, ε, την αισιοδοξία που προκαλούσε σε όλους. Την έδινε απλόχερα, ένα τόσο δυναμικό κορίτσι, έτσι ευχάριστο…

Δεν, δεν, δεν το χωράει το μυαλό. Είναι απ’ αυτά που λες δεν μπορεί να τελείωσε και αυτή η σελίδα να έκλεισε. Τι γίνεται;

Ήταν ένα πολύ λαμπερό πλάσμα, ήταν ένα πλάσμα που ονειρεύτηκαν πάρα πολλά αρσενικά για τον ερωτισμό που είχε. Ήταν ένας πολύ καλός άνθρωπος, ποτέ δεν θα έλεγε κακή κουβέντα για κανέναν. Την είχαν φθονήσει αρκετοί, γιατί είχε αυτό τον ερωτισμό της ομορφιάς της, που πραγματικά ενοχλούσε. Απέδειξε όμως με το πέρασμα του χρόνου ότι είναι μια αξιοσέβαστη σύζυγος, μια αξιοσέβαστη μητέρα, και αφιερώθηκε στην οικογένειά της

Ήταν απ’ τα λίγα, έτσι, φωτεινά πλάσματα της δεκαετίας του ’90. Θα λείψει σε όλους. Ήταν άξια μαχήτρια του αγώνα της με τον καρκίνο. Και έπεφτε σε κώμα, έπεφτε σε κώμα ξανά πάλι, και τα τελευταία χρόνια ήτανε τα πράγματα πολύ άσχημα. Να αναπαυτεί η ψυχούλα της. Τα βαθιά μου συλλυπητήρια στην οικογένειά της, και ειδικά στο παιδί της και στον σύζυγό της