reporter-logo inbusiness-news-logo omada-logo

Η εξομολόγηση της Ελένης Ράντου για τα παιδικά της χρόνια: «Φοβόμουν πολύ, έτρωγα πολύ μπούλινγκ»

«Από την κοροϊδία, ντρεπόμουν να βγω έξω. Ο άνθρωπος είναι άγριο πλάσμα»

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus

Η Νίκη Λυμπεράκη συνάντησε την Ελένη Ράντου στο νέο επεισόδιο της εκπομπής #ΠάμεMιαBόλτα; που προβλήθηκε την Κυριακή 17 Μαΐου.

Η  ηθοποιός -μεταξύ άλλων- μιλά ανοιχτά για την καθημερινότητά της, τη σχέση της με την οδήγηση και την κίνηση στην Αθήνα, η οποία παραδέχεται ότι την έχει κουράσει, καθότι βρίσκεται συχνά πίσω από το τιμόνι.

Με ειλικρίνεια, η Ελένη Ράντου αναφέρεται στο γεγονός ότι δεν έχει εμπλακεί ποτέ σε τροχαίο ατύχημα, με μία και μοναδική εξαίρεση που συνοδεύεται από μια απρόσμενη οικογενειακή… «σύμπτωση». Όπως περιγράφει, το μοναδικό περιστατικό που της συνέβη, ήταν όταν το αυτοκίνητο του συζύγου της, Βασίλη Παπακωνσταντίνου, έπεσε πάνω στο δικό της.

Σύμφωνα με την ίδια, εκείνος οδηγούσε το δικό του όχημα και βρισκόταν πίσω της, καθώς πήγαιναν μαζί σε κοινή διαδρομή, όταν σημειώθηκε το μικρό αυτό τροχαίο. Η ίδια, με χαρακτηριστικό χιούμορ, σχολιάζει πως, αν καλούσαν την ασφαλιστική εταιρεία, δύσκολα θα πίστευε κανείς ότι το περιστατικό ήταν αληθινό και όχι… «σκηνοθετημένο»

Χιούμορ, ειλικρίνεια και προσωπικές στιγμές συνθέτουν ένα επεισόδιο που ξεχωρίζει για την αμεσότητα και τον αυθεντικό του τόνο.

 

 

Στην εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη, η ηθοποιός μίλησε για το μπούλινγκ που δεχόταν στα παιδικά της χρόνια.

Σαν φυσιογνωμία ήμουν αγοροκόριτσο, μέσα μου ήμουν ένα πάρα πολύ φοβισμένο παιδί. Μια φορά βγήκα σ’ αυτόν τον δρόμο να παίξω μήλα και έσπασα το χέρι μου, που ήμουν 14 χρονών περίπου. Φοβόμουν πάρα πολύ γιατί αισθανόμουν πολύ καλά μέσα και διαβάζοντας

Είχα και πολύ αστιγματισμό εκ γενετής και φορούσα κάτι φοβερά γυαλιά τότε και έτρωγα πάρα πολύ μπούλινγκ από όλα τα παιδιά. Πήγαιναν στο μπαλκόνι και μου φώναζαν… “γυαλάκια”, “μυωπία”. Το τι κοροϊδία δηλαδή, ντρεπόμουν να βγω έξω

Ο άνθρωπος είναι άγριο πλάσμα. Αλλά ποτέ δεν θυμάμαι όλα αυτά τα χρόνια σαν δυστυχισμένα. Τα θυμάμαι πολύ γλυκά, τους χρωστάω το ποια είμαι

;