reporter-logo inbusiness-news-logo omada-logo

Αφροδίτη Γραμμέλη για τον σύντροφό της: «Πέρασα πολλά χρόνια με βατράχια, τώρα βρέθηκε ο πρίγκιπας»

«Ο (18χρονος) γιος μου Μιχάλης, έχει γνωρίσει τον Γιώργο. Πραγματικά, από την αρχή μου είπε: επιτέλους. Είναι ενθουσιασμένος και χαίρεται, επειδή και ο Γιώργος ξέρει από παιδιά, υπάρχει ένας αμοιβαίος σεβασμός»

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus

Η Αφροδίτη Γραμμέλη παραχώρησε μία εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στην Κατερίνα Καινούργιου και στη #SuperΚατερίνα.

Μεταξύ άλλων, η δημοσιογράφος αναφέρθηκε στην προσωπική της ζωή και στον σύντροφό της, με τον οποίο είναι μαζί τους τελευταίους μήνες.

Το τελευταίο διάστημα η Αφροδίτη Γραμμέλη έχει κάνει λίγες αλλά διακριτικές αναφορές στην προσωπική της ευτυχία, με τον σύντροφο της Γιώργο που εργάζεται στο Πολεμικό Ναυτικό. 

Η σχέση τους έγινε γνωστή στα τέλη Απριλίου 2026, όταν η ίδια δημοσίευσε μια τρυφερή κοινή τους φωτογραφία στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram

Όπως εξομολογήθηκε η Αφροδίτη Γραμμέλη, ο γιος της, ο 18χρονος Μιχάλης, έχει γνωρίσει τον αγαπημένο της και μάλιστα της είπε… «επιτέλους»!

Για μένα είναι πολύ βασικό, γιατί ένας άνθρωπος που είναι καλά στη ζωή του, είναι καλά σε όλα μετά. Είναι στη δουλειά του, στον τρόπο που οδηγεί, στον τρόπο που περπατάει, στον τρόπο που κοιμάται… Επειδή είμαι πάρα πολύ καλά και ισορροπημένη, και περνάω καλά, γιατί πέρασα πολλά χρόνια με βατράχια και τώρα βρέθηκε ο πρίγκιπας… Δεν θέλω να αδικήσω και να αφορίσω το παρελθόν μου, γιατί ως γυναίκα έχω ευτυχήσει και έχω αγαπηθεί, και έχω αγαπήσει πάρα πολύ. Και για μένα η προσωπική ζωή και ο έρωτας παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο»

Ο γιος μου, ο Μιχάλης έχει γνωρίσει τον Γιώργο. Πραγματικά, από την αρχή μου είπε «επιτέλους». Είναι ενθουσιασμένος και χαίρεται, επειδή και ο Γιώργος ξέρει από παιδιά, υπάρχει ένας αμοιβαίος σεβασμός.

Πάντα μένει μαζί μου ο Μιχάλης. Έχουμε περάσει πάρα πολλά μαζί, είμαστε πολύ καλά. Ξεχωρίζουν πια οι πορείες μας, γιατί έτσι πρέπει κιόλας. Είμαι Ελληνίδα μάνα, αλλά με ένα όριο, ε; Δηλαδή κάπως πρέπει και το παιδί να αναπνεύσει, πρέπει να πάρει τον δρόμο του, να αυτονομηθεί. Είμαι δίπλα του σε απόσταση, ό,τι χρειαστεί. Είναι η μεγάλη μου αδυναμία και η μεγάλη μου αγάπη. Αλλά πιστεύω ότι τα φτερά έχουν ήδη ανοίξει, και θα πρέπει να φύγει ψηλά, να φύγει από μένα, να πάει στις δικές του διαδρομές

 

 

;