reporter-logo inbusiness-news-logo omada-logo

Συγκινεί η κόρη του Σωτήρη Μουστάκα και της Μαρίας Μπονέλου, Αλεξία, για το γκρέμισμα του πατρικού της στα Βριλήσσια

«Τα σπίτια φεύγουν, οι άνθρωποι λείπουν περισσότερο. Είναι ένα οίκημα απ’ το οποίο έχω πολλές αναμνήσεις, οι περισσότερες υπέροχες, και αυτές δεν θα γκρεμιστούν ποτέ, βρίσκονται στην καρδιά και στο μυαλό μου»

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus

Συγκινημένη εμφανίστηκε η Αλεξία Μουστάκα μπροστά στην κάμερα της εκπομπής #ΠρώτοςΚαφές και τον Σπύρο Σιγούρο, με αφορμή το γκρέμισμα του σπιτιού όπου μεγάλωσε μαζί με τους γονείς της

Η κόρη του σπουδαίου Κύπριου ηθοποιού μίλησε για τις αναμνήσεις που κουβαλά από το συγκεκριμένο οίκημα, εξηγώντας πως, παρά τη συναισθηματική φόρτιση που ένιωσε επιστρέφοντας στον χώρο, δεν είναι το ίδιο το κτίριο που έχει σημασία, αλλά οι άνθρωποι και οι στιγμές που έζησε μαζί τους.

Βαριά μηχανήματα έργου και εκσκαφείς έχουν ήδη γκρεμίσει το μεγαλύτερο μέρος του σπιτιού, αφήνοντας πίσω τους μπάζα και ένα άδειο οικόπεδο.

Για την οικογένεια Μουστάκα, αλλά και για όσους γνώριζαν τον αγαπημένο ηθοποιό και τη σύζυγό του, το σπίτι στα Βριλήσσια ήταν ένας χώρος γεμάτος ζωή, γιορτές, γέλια και οικογενειακές στιγμές, που πλέον περνά οριστικά στο παρελθόν.

 

5634620557385033 image

 

Η Αλεξία Μουστάκα εξήγησε αρχικά πως το γκρέμισμα του σπιτιού δεν είναι αυτό που τη δυσκολεύει περισσότερο, καθώς οι αναμνήσεις της από εκεί παραμένουν ζωντανές και δεν πρόκειται να χαθούν μαζί με τους τοίχους:

Το γκρέμισμα δεν με δυσκολεύει τόσο. Είναι ένα οίκημα απ’ το οποίο έχω πολλές αναμνήσεις, οι περισσότερες υπέροχες, και αυτές δεν θα γκρεμιστούν ποτέ, βρίσκονται στην καρδιά και στο μυαλό μου. Λίγες είναι οι άσχημες, που επειδή ήμουν παιδί τις έβλεπα σαν πάρτι. Θυμάμαι στον σεισμό του ’81 που είχαμε ανοίξει το σπίτι για όλους τους ανθρώπους, το έβλεπα σαν πάρτι που ήρθαν καλεσμένοι

 

Εν συνεχεία η Αλεξία Μουστάκα αναφέρθηκε και στις αναμνήσεις που της έχουν μείνει από τα παιδικά της χρόνια, μαζί με τον πατέρα της:

Προσπαθώ να κρατάω τα καλά. Με το που έφτασα εδώ ένιωσα έναν κόμπο στο στομάχι. Αλλά τα σπίτια έρχονται και φεύγουν, το θέμα είναι να υπάρχουν οι άνθρωποι, αυτοί λείπουν περισσότερο. Θυμάμαι τον μπαμπά μου να μας κάνει συνέχεια αστεία, να γελάμε, να βάζει περούκες, να τραγουδάμε, να παίρνει βίντεο από εκείνες τις στιγμές. Δεν τα έχω, αλλά είχα μια κασέτα από κασετόφωνο που τραγουδούσα ένα τραγούδι

 

Κλείνοντας μίλησε και για την απώλεια των γονιών της: 

Δεν ήταν καθόλου εύκολο να προχωρήσω. Ήταν ό,τι πιο δύσκολο συμβαίνει στη ζωή του καθενός, όπως για κάθε παιδί πιστεύω, δεν έχει σχέση το ότι οι γονείς μου ήταν διάσημοι.