«Έχασα τον μπαμπά μου όταν ήταν 50 χρόνων, όλα γκρεμίστηκαν γύρω μου»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Από τον τηλεοπτικό θρίαμβο του #Ριφιφί στον sold out γυναικείο μονόλογο #ΜιαKανονικήMέρα.
Η πολυτάλαντη ηθοποιός, Ευαγγελία Μουμούρη ποζάρει για το #ΟΚ! και μοιράζεται όλα εκείνα που σφράγισαν τη διαδρομή της μέχρι σήμερα.
Η λυτρωτική ψυχανάλυση, οι οδυνηρές απώλειες της ζωής της και η αληθινή αγάπη χωρίς όρους.
Αναφέρθηκε στον ρόλο της ως «Όλγα» στο #Ριφιφί, επισημαίνοντας ότι ο χαρακτήρας αυτός τη βρήκε σε μια φάση της ζωής της όπου ήθελε να διώξει τα δικά της «φαντάσματα»
Μιλώντας για τον σύντροφό της, Αλέξανδρο, εξέφρασε μια αντισυμβατική αλλά βαθιά άποψη για την αγάπη, λέγοντας πως θα ήθελε η αγάπη τους να είναι τόσο μεγάλη ώστε να μπορεί να του πει «φύγε και άνοιξε τα φτερά σου για αλλού», συμπληρώνοντας ότι δεν είναι εύκολο να είσαι μαζί με κάποιον για πάντα.
Είμαι σίγουρη ότι αν δεν έκανα θέατρο, δεν θα ήμουν ο άνθρωπος που είμαι τώρα.
Υπήρξε κάποια σημαντική απώλεια που σημάδεψε τη ζωή σου;
Στα 24 μου έχασα τον μπαμπά μου που έφυγε σε μικρή ηλικία, ήταν 50 χρόνων. Δεν με είδε ποτέ στο θέατρο, παρά μόνο σε μία παράσταση με τη θεατρική ομάδα του Παντείου (σ.σ. είναι πτυχιούχος του Τμήματος Επικοινωνίας Μέσων και Πολιτισμού) πριν μπω στη δραματική σχολή του Εθνικού. Ενώ έπαιζα, ήρθε και μου άφησε ένα λουλούδι πάνω στη σκηνή και έφυγε. Μάλιστα, δεν τον είχα δει. Μου είπαν μετά ότι είχε περάσει. Ήταν το πρώτο και το τελευταίο λουλούδι που μου έδωσε. Έχω μία ακόμη απώλεια, στην οποία όμως θα μου επιτρέψεις να μην επεκταθώ, καθώς είναι πολύ προσωπική.
Η απώλεια του πατέρα σου καταλαβαίνω ότι ήταν από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής σου.
Ναι, έφυγε ξαφνικά, εγώ τον βρήκα κιόλας έτσι. Ήταν να ξεκινήσω ως ηθοποιός και όλα γκρεμίστηκαν γύρω μου. Δεν πρόλαβα να πενθήσω, δεν ήξερα πώς. Κλείστηκα στο θέατρο και εκεί έβγαλα όλα τα συναισθήματα που είχα, είτε χαράς είτε λύπης. Το θέατρο με έσωσε. Είμαι σίγουρη ότι αν δεν έκανα θέατρο, δεν θα ήμουν ο άνθρωπος που είμαι τώρα.
Βασίστηκες από νωρίς στον εαυτό σου;
Λόγω συνθηκών αναγκάστηκα, μόλις τελείωσα τη δραματική σχολή, να στηριχτώ στα δικά μου πόδια. Και βέβαια, η αλήθεια είναι ότι το έκανα από εγωισμό. Είχε πεθάνει ο μπαμπάς μου, είχα παίξει στο Εθνικό και αποφάσισα να νοικιάσω μόνη μου σπίτι. Η μαμά μου ήταν να πεθάνει (γέλια). Ήθελα να είμαι ανεξάρτητη, και όποιες αντιξοότητες υπάρξουν να τις περνάω μόνη μου. Από τότε πήρα τη ζωή μου στα χέρια μου. Με δυσκολία ζητούσα βοήθεια. Πλέον, έχω μάθει ότι δεν είναι κακό να το κάνεις.
Δεν έβαζες στόχους;
Δεν με ενδιέφερε. Και όταν έβαλα στόχους, δεν τους πέτυχα. Ήταν αργά. Η ζωή είναι λίγο πιο μπροστά από εμάς.
