reporter-logo inbusiness-news-logo omada-logo

Δώρα Χρυσικού: «Θύμωσα τόσο πολύ. Αυτό το πράγμα είναι ο απόπατος, είναι η επιτομή της χυδαιότητας»

«Είμαι μια γυναίκα πενήντα χρονών. Τι να κρύψω; Το χρόνο που περνάει; Σε τι διαφέρω από μια γυναίκα εκεί έξω; Δεν διαφέρω πολύ από εσένα. Στην ίδια βάρκα είμαστε όλοι» 

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus

Τη Δώρα Χρυσικού συνάντησε η κάμερα της εκπομπής #HappyDay και η δημοσιογράφος, Όλγα Λαφαζάνη.

Το 2021 διαγνώστηκε με καρκίνο των ωοθηκών, μια περιπέτεια υγείας που την οδήγησε σε ολική υστερεκτομή και χημειοθεραπείες. Η ίδια επέλεξε να μιλήσει ανοιχτά και με τεράστιο θάρρος για τη μάχη της, αποτελώντας πηγή έμπνευσης και στήριξης για πολλούς ανθρώπους που περνούν παρόμοιες δυσκολίες. 

Πρόσφατα, η ηθοποιός αναγκάστηκε να κινηθεί νομικά εναντίον συγκεκριμένων ιστοσελίδων που αναπαρήγαγαν ψευδείς ειδήσεις και παραποιημένες φωτογραφίες μέσω τεχνητής νοημοσύνης (AI) που την παρουσίαζαν ψευδώς ως ετοιμοθάνατη ή ότι νοσεί ξανά.

Η ηθοποιός, μίλησε για την περιπέτεια με την υγεία της και ξέσπασε για την προσβλητική εικόνα που δημιουργήθηκε με τεχνητή νοημοσύνη και αναφέρθηκε στη μάχη της με τον καρκίνο.

Θύμωσα τόσο πολύ. Αυτό το πράγμα είναι ο απόπατος, είναι η επιτομή της χυδαιότητας. Ήταν μια εικόνα ενός ανθρώπου που είχε κάτι ψιλοτριχούλες, αλλά εγώ δεν ήμουνα έτσι ούτε όταν ήμουν άρρωστη. Δεν είχα καθόλου μαλλιά. Ήταν και AI εικόνα. Δεν ήταν μόνο το άρθρο

Τώρα είμαι σε μια περίοδο που έχω κλείσει πενταετία. Πολλές φορές μου λένε “Συνέχεια μιλάς γι αυτό. Συνέχεια μιλάς γι αυτό”. Ναι, συνέχεια μιλάω γι αυτό μπας και μπορέσουν άνθρωποι εκεί έξω να σωθούνε. Οτιδήποτε ξεστομίζεται από το δικό μου το στόμα δεν είναι για το δικό μου καλό ούτε την προβολή ούτε το προσωπικό μου δράμα. Άλλωστε εγώ δεν το αντιμετώπισα ποτέ ως δράμα. Το αντιμετώπισα ως έναν αγώνα ζωής

Υπήρξαν στιγμές που σκέφτηκα το “γιατί σε εμένα;”, αλλά δεν υπάρχει απάντηση. Ιατρικά μιλώντας ήταν μια μετάλλαξη γονιδίου. Τώρα, εάν μπήκα σε μια διαδικασία να λέω γιατί σε τόσο νεαρή ηλικία, γιατί έπρεπε η ζωή να με προκαλέσει με ένα τόσο σκληρό τρόπο; Προφανώς.

Ήτανε πολύ δύσκολο πράγμα αυτό. Δωδεκάωρα όρθια με ζέστη και με περούκες. Γυρνούσα σπίτι και κατέρρεα. Αλλά τη στιγμή της δουλειάς ήμουν τόσο χαρούμενη. Ένιωθα ότι το γεγονός ότι μπορώ και το κάνω, είναι μια ανάποδη επιβεβαίωση του ότι πάνε καλά τα πράγματα. Αντέχω»

Όλο αυτό το πράγμα το ατσαλάκωτο και το φτιασιδωμένο που προβάλλεται από την τηλεόραση το έχει βαρεθεί ο κόσμος γιατί δεν είναι πραγματικό. Είμαι μια γυναίκα πενήντα χρονών. Τι να κρύψω; Το χρόνο που περνάει; Σε τι διαφέρω από μια γυναίκα εκεί έξω; Δεν διαφέρω πολύ από εσένα. Στην ίδια βάρκα είμαστε όλοι. Δεν είμαι κάτι άπιαστο. Είμαστε μέρος της ίδιας εργασιακής αλυσίδας, των ίδιων πραγμάτων. Χωρίζουμε, αρρωσταίνουμε, τρέχουμε τα παιδιά μας, τα σχολεία, όλα. Είναι πολύ σημαντικό αυτό που τονίζω