«Σήμερα είναι μια ξεχωριστή μέρα για μένα, είναι 13 χρόνια ακριβώς από τη μέρα που έγινε αυτό το τραγικό συμβάν σε εμένα και έχασα το πόδι μου»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Μια ιδιαίτερα δύσκολη ημέρα είναι η 13η Οκτωβρίου για τον Ετεοκλή Παύλου, καθώς συμπληρώυηκαν 13 χρόνια από το τραγικό περιστατικό που άλλαξε για πάντα τη ζωή του.
Ο σύζυγος της Ελένης Χατζίδου επέλεξε να μοιραστεί με τους διαδικτυακούς του φίλους ένα μήνυμα, επιστρέφοντας στην ημέρα που δέχθηκε πυροβολισμό κατά τη διάρκεια οπαδικής συμπλοκής και βρέθηκε αντιμέτωπος με τον θάνατο.
Ο σοβαρός τραυματισμός του είχε ως αποτέλεσμα να χάσει το πόδι του, έπειτα από μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο νοσηλείας, με τον ίδιο να δίνει έκτοτε έναν διαρκή αγώνα για να συνεχίσει τη ζωή του.
Μέσα από ένα βίντεο που δημοσίευσε στον προσωπικό του λογαριασμό στο #Instagram, ο Ετεοκλής Παύλου μίλησε ανοιχτά για τις σκέψεις και τα συναισθήματα που τον κατακλύζουν κάθε χρόνο τέτοια ημέρα, στέλνοντας παράλληλα ένα δυνατό μήνυμα σε όσους αντιμετωπίζουν δυσκολίες, είτε ζουν με αναπηρία από τη γέννησή τους είτε ήρθαν αντιμέτωποι με αυτήν στην πορεία της ζωής τους. Όπως εξήγησε, η προσπάθεια να σταθεί κανείς ξανά στα πόδια του δεν αφορά μόνο τις πρακτικές δυσκολίες της καθημερινότητας, αλλά και τις αθέατες μάχες που δίνονται με τις αναμνήσεις και τα βιώματα του παρελθόντος.
Ο Ετεοκλής Παύλου ήταν μόλις 23 ετών όταν, το 2013, βρέθηκε στο επίκεντρο μιας αιματηρής οπαδικής συμπλοκής, ενώ εργαζόταν ως πορτιέρης σε νυχτερινό μαγαζί στο Παγκράτι. Κατά τη διάρκεια του περιστατικού δέχθηκε πυροβολισμό, με τη σφαίρα να προκαλεί σοβαρές βλάβες στο σώμα του και εκτεταμένες εσωτερικές αιμορραγίες, θέτοντας τη ζωή του σε άμεσο κίνδυνο. Η κατάσταση της υγείας του ήταν ιδιαίτερα κρίσιμη και ο ίδιος χρειάστηκε να δώσει μια τεράστια μάχη για να κρατηθεί στη ζωή.
Η περιπέτεια δεν τελείωσε με τον αρχικό τραυματισμό. Ο Ετεοκλής Παύλου παρέμεινε σε κώμα για περίπου έναν μήνα, ενώ κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του αντιμετώπισε σοβαρές επιπλοκές, μεταξύ των οποίων θρόμβωση και σηψαιμία. Προκειμένου να σωθεί η ζωή του, οι γιατροί έκριναν απαραίτητο τον ακρωτηριασμό του ποδιού του, με τη μητέρα του να δίνει τη συγκατάθεσή της μέσα στις εξαιρετικά δύσκολες εκείνες συνθήκες.
Δεκατρία χρόνια μετά, ο Ετεοκλής Παύλου εξακολουθεί να μιλά για όσα έζησε, όχι μόνο για να θυμίσει τη δική του περιπέτεια, αλλά και για να αναδείξει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν καθημερινά τα άτομα με αναπηρία.
Σήμερα είναι μια ξεχωριστή μέρα για μένα, είναι 13 χρόνια ακριβώς από τη μέρα που έγινε αυτό το τραγικό συμβάν σε εμένα και έχασα το πόδι μου. Ήταν 13 Οκτωβρίου του 2013. Πραγματικά το σκέφτομαι όλη μέρα και όλη νύχτα, κάθε χρόνο τέτοια μέρα κάπως έτσι κυλάει. Μην τα παρατάτε ποτέ, ό,τι δυσκολία και να αντιμετωπίζετε στη ζωή σας. Ειδικά όσον αφορά το θέμα της αναπηρίας, είτε αν έχετε γεννηθεί με αυτή, είτε την αντιμετωπίσατε στη διάρκεια της ζωής σας, μην τα παρατήσετε. Ξέρω πολύ καλά πόσο δύσκολο είναι, ειδικά σε μία χώρα που καθημερινά σου υπενθυμίζει ότι δεν έχεις θέση να ζεις σε αυτήν ως ανάπηρος, εσύ μην τα παρατήσεις.
Αρκετές φορές με έχετε ρωτήσει τι έχει συμβεί με τη δική μου υπόθεση, κι αν ύστερα από τόσα χρόνια έχω δικαιωθεί. Κάποια στιγμή θα μιλήσω για αυτό και θα σας πω ακριβώς τι έχει συμβεί. Όμως θέλω να σας πω ότι η πραγματική δικαίωση δεν έρχεται ποτέ. Όταν χάνεις το χέρι σου, το πόδι σου, όταν μένεις ανάπηρος και κοιτάς τον θάνατο στα μάτια δεν υπάρχει δικαίωση. Δεν κοστολογείται η ανθρώπινη ζωή και η ύπαρξη. Θυμάμαι τον εαυτό μου να είμαι στο νοσοκομείο και να εύχομαι πραγματικά να εξελιχθεί τόσο η τεχνολογία με τα χρόνια, όχι για να εφευρεθεί ένα πόδι που θα μου κάνει τη ζωή πιο εύκολη, αλλά για να εφευρεθεί ένα κουμπί που θα μπορούσαμε να το πατάμε και να σβήνονται οι αναμνήσεις. Οι μεγαλύτερες μάχες εκεί δίνονται, με όσα έχουμε ζήσει, με τα βιώματα, όταν κλείνουμε τα μάτια, κοιμόμαστε, και σκεφτόμαστε όλα αυτά που έχουμε ζήσει. Ειδικά όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με τον θάνατο, αυτή η μάχη είναι πολύ δύσκολη και θέλει έναν τεράστιο αγώνα για να βγεις νικητής
