«Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια, ήμουν μόλις 21, όταν δυο βαγόνια τρένου πέρασαν από πάνω μου κι εγώ βρέθηκα ανάμεσα στις ράγες να παλεύω να κρατηθώ στη ζωή. Διπλός ακρωτηριασμός, αμέτρητες μολύνσεις, χειρουργεία»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση προχώρησε ο Γιάννης Σεβδικαλής, το βράδυ του Σαββάτου 10 Οκτωβρίου 2026, μέσα από τα social media προς τους διαδικτυακούς του φίλους.
Ο ο Παραολυμπιακός νικητής στα 400μ., που έχει καταφέρει να ξεχωρίσει μέσα από την πορεία του στον αθλητισμό, βίωσε το 2012, σε ηλικία μόλις 21 ετών, υπέστη διπλό ακρωτηριασμό στα κάτω άκρα μετά από ένα σοβαρό ατύχημα, όταν παρασύρθηκε από διερχόμενη αμαξοστοιχία τρένου. Μετά από μια μακρά και επίπονη περίοδο νοσηλειών, χειρουργείων και αντιμετώπισης μολύνσεων, κατάφερε σε 1,5 χρόνο να σταθεί ξανά στα πόδια του χρησιμοποιώντας προσθετικά μέλη.
Παρά τις δυσκολίες, ο Γιάννης Σεβδικαλής κατάφερε να μετατρέψει αυτή τη μεγάλη δοκιμασία σε αφετηρία για μια νέα πορεία, διαγράφοντας μια ξεχωριστή διαδρομή στον αθλητισμό και κατακτώντας στόχους που κάποτε έμοιαζαν μακρινοί.
Με αφορμή τη συμπλήρωση 14 χρόνων από εκείνη την καθοριστική ημέρα, ο ίδιος επέλεξε να τιμήσει τη διαδρομή που έχει διανύσει μέσα από μια ξεχωριστή ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο #Instagram.
Συγκεκριμένα, δημοσίευσε μια φωτογραφία στην οποία ποζάρει μαζί με την αγαπημένη του, Σοφία Κουρτίδου ενώ οι δυο τους σβήνουν μια τούρτα με τον αριθμό 14, συμβολίζοντας τα χρόνια που πέρασαν από το ατύχημα που άλλαξε τη ζωή του.
Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια. Ήμουν μόλις 21 χρονών όταν μία αμαξοστοιχία, που έτρεχε με διπλάσια ταχύτητα, με παρέσυρε ενώ ήμουν πεζός. Δύο βαγόνια τρένου πέρασαν από πάνω μου κι εγώ βρέθηκα ανάμεσα στις ράγες να παλεύω να κρατηθώ στη ζωή
Έφυγα από το σπίτι μου ως αρτιμελής, και ουσιαστικά δεν ξαναγύρισα σε αυτό, γιατί για πολύ καιρό το “σπίτι” μου έγιναν τα νοσοκομεία. Διπλός ακρωτηριασμός, αμέτρητες μολύνσεις, χειρουργεία. Χρειάστηκε να περάσει 1,5 χρόνος, μόνο για να καταφέρω να βάλω τα πρόσθετα μέλη και να αρχίσω να μαθαίνω να περπατάω από την αρχή. Μέχρι που τελικά ο δρόμος αυτός με οδήγησε σε κορυφές που δεν είχα καν φανταστεί αλλά κυρίως στον άνθρωπο της ζωής μου
Σε μια γυναίκα που δεν σταμάτησε ποτέ να παλεύει για τα ανθρώπινα δικαιώματα, σαν η μοίρα να διάλεξε αυτούς τους δύο δρόμους για να συναντηθούν και να γίνουν ένα. Σήμερα, σβήνοντας αυτά τα κεράκια, κρατάω όπως πάντα το χέρι σου και συνειδητοποιώ ότι οι πιο δύσκολοι δρόμοι είναι αυτοί που τελικά σε οδηγούν στα πιο φωτεινά μέρη.Τα σώματα αλλάζουν, αλλά η βαθιά ανθρώπινη σύνδεση και η αγάπη είναι αυτές που μας κρατούν και μας ξαναχτίζουν ακόμα πιο δυνατούς από την αρχή
Δεν γιορτάζω την ημέρα που άλλαξε η ζωή μου, αλλά τη ζωή την ίδια, κάθε ανάσα, που με έφερε κοντά σου. Ευγνώμων για εσένα, για εμάς και για όλους τους δρόμους που θα ανοίγονται γιατί θα τους περπατάμε μαζί
*Κάνε refresh την σελίδα σε περίπτωση που δεν βλέπεις τα Instagram, TikTok και Twitter posts
