«Γιατί φοβούνται τα θηλυκά; Μήπως ήρθε η ώρα να σταματήσουν να το φοβούνται το θηλυκό και να αρχίσουν να το εκτιμούν; Όταν ο σύντροφός σου δεν μπορεί να εξηγήσει με ψυχραιμία τα επιχειρήματά του και αρχίζει να χτυπάει ή να βρίζει, για μένα είναι λες και έχω ένα 5χρονο απέναντί μου. Μικραίνει πολύ ο άλλος στα μάτια μου, τελειώνουν οι ερωτήσεις και η αγάπη»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Καλεσμένη στο πρώτο #The2NightShow της νέας τηλεοπτικής σεζόν βρέθηκε η Κλέλια Ρένεση.
Η ηθοποιός κάθισε απέναντι από τον Γρηγόρη Αρναούτογλου και σε μια συζήτηση με έντονα προσωπικό χαρακτήρα μίλησε, μεταξύ άλλων, για τη μητρότητα και τη μονάκριβη κόρη της, Κοραλία.
Η Κλέλια Ρένεση αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο βιώνει τον πιο σημαντικό ρόλο της ζωής της, ενώ ξεκαθάρισε πως, σε αντίθεση με την ηρωίδα που υποδύεται στη σειρά #Ντέρτι, η ίδια δεν θα μπορούσε ποτέ να απαρνηθεί το παιδί της.
Αναφέρθηκε στη βία κατά των γυναικών και τόνισε χαρακτηριστικά ότι έχει βρεθεί και η ίδια σε πλαίσιο εκφοβισμού και βίας και μίλησε για τη ζωή της ως μητέρα, τις αξίες της και την πορεία της στον χώρο της υποκριτικής.
Η αγάπη κρατάει για πάντα, μεταμορφώνεται και μετασχηματίζεται, άσχετα αν χωρίζουν οι δρόμοι. Το να κάθεσαι και να το λες όμως, «σε αγαπώ για πάντα», είναι λίγο περιττό για μένα. Οι καταστάσεις και οι άνθρωποι αλλάζουν, εξελίσσονται. Αν δεν εξελίσσεσαι, κάτι έχει χαλάσει μέσα σου
Στα φοιτητικά μου χρόνια στην Ιταλία πέρασα δύσκολα. Κόβαμε το μπιφτέκι στα 6. Η ζωή για ένα παιδί στο εξωτερικό ήταν μια εμπειρία ζωής. Ήρθα αντιμέτωπη με τον εαυτό μου απέναντι σε τιτάνια πράγματα. Πήγα να σπουδάσω ιατρική και να αντιμετωπίσω εμένα. Δεν κατάφερα να σπουδάσω, η ιατρική θέλει τρομακτική αφοσίωση
εν ήταν η μητρότητα όπως τη φαντάστηκα. Εγώ πιστεύω ότι μάνα δεν έχω γίνει ακόμη, θα μάνα θα μπορώ να λέγομαι όταν «αποπαιδίσω». Μαθαίνω τόσα πράγματα κάθε ημέρα. Οι φάσεις με προσπερνάνε και τρέχω από πίσω. Ακόμη με τσαμπουκά τα αντιμετωπίζω. Καταρχάς έχεις μια καρδιά και αιμορραγείς 24 ώρες. Η κόρη μου είναι 7μισι
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε η Κλέλια Ρένεση στη βία κατά των γυναικών, ένα ζήτημα που τα τελευταία χρόνια βρίσκεται όλο και πιο έντονα στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης.
Η ηθοποιός εξέφρασε τον προβληματισμό της για τα αίτια που οδηγούν ορισμένους άνδρες σε βίαιες συμπεριφορές απέναντι στις γυναίκες, συνδέοντάς τες με τον φόβο απέναντι στη γυναικεία αυτονομία και τις επιλογές της. Μάλιστα, η συζήτηση πήρε ακόμη πιο προσωπική διάσταση, όταν η Κλέλια Ρένεση αποκάλυψε πως και η ίδια έχει βρεθεί στο παρελθόν σε πλαίσιο εκφοβισμού και βίας μέσα σε προσωπικές της σχέσεις.
Τι συμβαίνει με τους άντρες, με τα αγόρια και λυσσάνε τόσο πολύ με τη βία προς τις γυναίκες; Είναι φόβος σίγουρα, φοβούνται τα θηλυκά, γι’ αυτό και πηγαίνουν να επέμβουν με βιαιότητα είτε στην ύπαρξή τους είτε στις αποφάσεις τους. Γιατί φοβούνται τα θηλυκά; Τι φοβούνται; Μήπως ήρθε η ώρα να σταματήσουν να το φοβούνται το θηλυκό και να αρχίσουν να το εκτιμούν;
Το πρόβλημα είναι πολύ πιο βαθύ. Όταν ο σύντροφός σου δεν μπορεί να εξηγήσει με ψυχραιμία τα επιχειρήματά του στο τραπέζι και αρχίζει να χτυπάει ή να βρίζει, για μένα είναι λες και έχω ένα 5χρονο απέναντί μου. Μικραίνει τόσο πολύ ο άλλος στα μάτια μου, μου τελειώνουν οι ερωτήσεις και η αγάπη απέναντί του
Γυρίζοντας τον χρόνο πίσω, η Κλέλια Ρένεση περιέγραψε τον εαυτό της ως ένα υπάκουο παιδί, μέχρι τη στιγμή που, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, στην εφηβεία της έγινε «αγρίμι».
Σαν παιδί ήμουν λίγο πιο υπάκουη από ό,τι βλέπω τώρα το δικό μου το μαμούνι. Στην αρχή της ζωής μου παρακολουθούσα, μετά άρχισα να δαγκώνω. Μέτραγα τους ανθρώπους, καταστάσεις… Μέχρι την εφηβεία που ήμουν αγρίμι. Άρπαξα λίγο φλάντζα. Μεγάλωσα στο Παγκράτι, αλλά είμαι από τη Ζάκυνθο. Δεν διάβαζα, όχι. Δεν μου άρεσε από μικρή ο περιορισμός και οι κανόνες
Αναφερόμενη στα χρόνια του σχολείου και στην κοινωνική της ζωή, πρόσθεσε:
Στο γυμνάσιο που άρχισε η κοινωνική ζωή, εκεί υπήρχε ένα αλισβερίσι με τον τσαμπουκά. Στο δωμάτιό μου είχα αφίσα του Alice Cooper, τραγωδία. Δεν ήμουν πολύ με τα ινδάλματα
Η συζήτηση πέρασε στη συνέχεια στη σχέση της με τη μονιμότητα, με την ηθοποιό να εξηγεί με χιούμορ πως ακόμη και σήμερα δυσκολεύεται με οτιδήποτε μπορεί να αφήσει ένα μόνιμο «αποτύπωμα» στη ζωή της.
Έχω μεγάλο πρόβλημα με τη μονιμότητα. Ακόμα και τώρα, πόσο χρόνων γυναίκα, φοβάμαι να κρεμάσω ένα κάδρο γιατί αν δεν μου αρέσει αύριο; Θα μείνει τρύπα. Δεν έχω τατουάζ με τίποτα! Δεν μου αρέσει ούτως ή άλλως το τατουάζ πάνω μου, αυτή η στάμπα ότι κάτι σε προσδιορίζει άπαξ
Τέλος, η Κλέλια Ρένεση μίλησε για την αγάπη και τις σχέσεις, εκφράζοντας την πεποίθηση πως ένα συναίσθημα που υπήρξε πραγματικά δεν χάνεται, αλλά μπορεί να αλλάξει μορφή μέσα στον χρόνο.
Η αγάπη κρατάει πάντα για πάντα. Μεταμορφώνεται, μετασχηματίζεται σε κάτι που είναι πιο χρήσιμο και για τους δυο. Άπαξ και υπάρξει αγάπη, υπάρχει για πάντα, άσχετα αν χωρίζουν οι άνθρωποι και οι καταστάσεις. Το να κάθεσαι να λες “θα σε αγαπώ για πάντα” είναι λίγο περιττό. Κάθε μέρα αλλάζεις έργο, κινούνται τα νερά, τα ποτάμια κυλάνε, αλλάζουν οι άνθρωποι και οι καταστάσεις τους αλλάζουν. Η βασική δομή μένει ίδια πάντα, το μετασχηματίζεις όμως το έργο γιατί ξέρεις κατά πού θες να πας
