reporter-logo inbusiness-news-logo omada-logo

Λυδία Κονιόρδου: «To παιδικό σινεμά ήταν ο εφιάλτης μου. “φύτρωναν” χέρια από κάτω, μπρος, πίσω, από παντού...»

«Όλες οι γυναίκες έχουμε ζήσει τη βία σε όλες τις μορφές της. Είχα δεχθεί λεκτική βία, τόσο χυδαία και τόσο ακραία που με πλήγωνε πάρα πολύ. Ύστερα, υπήρχαν οι λεγόμενοι εφαψίες. Σε έπιαναν, σε χούφτωναν, σε στριμώχνανε, ήταν πάρα πολύ τραυματικό για μένα. Δεν έλεγα τίποτα και το υπέφερα, αυτό το μαρτύριο»

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus

Μια βαθιά προσωπική εξομολόγηση έκανε η Λυδία Κονιόρδου μιλώντας στην εκπομπή #ΚαλύτεραΔεΓίνεται και στον δημοσιογράφο Βλάση Κωστούρο.

Η σπουδαία ηθοποιός και σκηνοθέτις αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στις διαφορετικές μορφές βίας που έχει βιώσει από πολύ νεαρή ηλικία, περιγράφοντας περιστατικά λεκτικής κακοποίησης αλλά και σεξουαλικής παρενόχλησης που, όπως παραδέχτηκε, άφησαν βαθύ αποτύπωμα μέσα της. Στην συνέντευξή της, η καταξιωμένη ηθοποιός περιέγραψε τις τραυματικές εμπειρίες που τη σημάδεψαν.

 Όταν ήταν ένα κοριτσάκι μόλις 6-7 χρονών, δεχόταν παρενόχληση από τους λεγόμενους «εφαψίες» στον δρόμο, οι οποίοι προσπαθούσαν να την αγγίξουν χυδαία. Όπως δήλωσε, ένιωθε σαν να «φύτρωναν χέρια από παντού». Λόγω του φόβου και της ντροπής εκείνης της εποχής, δεν τολμούσε να μιλήσει σε κανέναν, υπομένοντας αυτή την κατάσταση μόνη της. 

Παράλληλα, αναφέρθηκε σε ακραία και χυδαία λεκτική βία που υπέστη, καθώς και σε ένα περιστατικό συστηματικής παρακολούθησης (stalking) έξω από το σπίτι της σε νεαρή ηλικία.

Η ηθοποιός μοιράστηκε αυτά τα βιώματα με αφορμή τον θεατρικό ρόλο που ερμηνεύει, θέλοντας να αναδείξει πώς τέτοιες κακοποιητικές συμπεριφορές μπορούν να σημαδέψουν την ψυχή ενός παιδιού:

Όλες οι γυναίκες έχουμε ζήσει τη βία σε όλες τις μορφές της. Όταν ήμουν παιδί, είχα δεχθεί λεκτική βία, τόσο χυδαία και τόσο ακραία που με πλήγωνε πάρα πολύ. Ύστερα, παλαιότερα, υπήρχαν οι λεγόμενοι εφαψίες. Σε έπιαναν, σε χούφτωναν, σε στριμώχνανε

 

 

Στη συνέχεια, η ηθοποιός γύρισε πίσω στα παιδικά της χρόνια και σε μία εμπειρία που, όπως περιέγραψε, υπήρξε ιδιαίτερα τραυματική. Θυμήθηκε τις φορές που η γιαγιά της την πήγαινε στον κινηματογράφο και εκεί η ίδια, ακόμη μικρό κορίτσι, βίωνε ανεπιθύμητα αγγίγματα από αγνώστους.

Θυμάμαι τη γιαγιά μου, που με πήγαινε να δω παιδικό σινεμά και ήταν ο εφιάλτης μου. Από πού “φύτρωναν” αυτά τα χέρια; Από κάτω, από μπρος, από πίσω, από παντού… “Φύτρωναν” χέρια που, κοριτσάκι τότε εγώ, προσπαθούσαν να με χουφτώσουν και αυτό ήταν πάρα πολύ τραυματικό για μένα

 

Η Λυδία Κονιόρδου αποκάλυψε, μάλιστα, ότι τότε δεν μιλούσε στη γιαγιά της για όσα συνέβαιναν, καθώς ως παιδί φοβόταν την αναστάτωση και την έκθεση που πίστευε ότι θα ακολουθούσαν.

Δεν τολμούσα να πω τίποτα γιατί η γιαγιά μου, έτσι και της έλεγα κάτι, θα σήκωνε το σινεμά στο πόδι! Και θα γινόμασταν ρεζίλι, έτσι ένιωθα. Δεν έλεγα τίποτα και το υπέφερα, καθ’όλη τη διάρκεια της προβολής έχοντας αυτό το μαρτύριο