«Εγώ έκανα για πάρα πολλά χρόνια μια ψυχοθεραπεία η οποία μου τα ανέλυσε όλα. Ήξερα πάρα πολύ καλά τι μου συμβαίνει ακριβώς, ποιο είναι το καταστροφικό κομμάτι που δημιουργώ εγώ στον εαυτό μου και όλα. Και έβλεπα ότι συνεχίζω να κάνω τα ίδια»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Καλεσμένη στην εκπομπή #ΠρωίανΣεΕίδον βρέθηκε η Στεφανία Γουλιώτη.
Κατά τη διάρκεια της παρουσίας της, η ηθοποιός αναφέρθηκε εκτενώς στην προσωπική της πορεία, εστιάζοντας με απόλυτη ειλικρίνεια στο κομμάτι της ψυχοθεραπείας και στην πίεση που δέχονται οι άνθρωποι για να συμμορφωθούν με τα κοινωνικά πρότυπα.
Η ηθοποιός εξήγησε ότι πλέον επιλέγει τη θεραπεία που πηγαίνει βαθιά στο τραύμα και ανέφερε ότι παρόλο που στο παρελθόν γνώριζε εγκεφαλικά τον «χάρτη» των λαθών της, συνέχιζε να πέφτει στις ίδιες παγίδες. Η πραγματική αλλαγή ήρθε όταν σταμάτησε να μένει στην απλή εκλογίκευση και ήρθε αντιμέτωπη με τα επώδυνα βιώματά της.
Παράλληλα μίλησε για το πόσο πιεστικό είναι το σύστημα που μας αναγκάζει να στριμώχνουμε τη ζωή μας σε προκαθορισμένα καλούπια.
Οι άνθρωποι χτυπάμε πόρτες αναλόγως με το ποια θα μας ανοίξει και θα μπούμε για να βρούμε το κέντρο μας. Μπορεί να ακούσεις κάποιον να κάνει θεραπείες με βεντάλιες. Θα πας να το δοκιμάσεις και θα δεις πού σε τραβάει καλύτερα να πας ώστε να βρεις το κέντρο σου. Δεν θα βρεις κάποιον άλλον εαυτό
Εγώ πιστεύω στην ψυχοθεραπεία. Στην ψυχοθεραπεία που πάει βαθιά, που πονάει. Εγώ έκανα για πάρα πολλά χρόνια μια ψυχοθεραπεία η οποία μου τα ανέλυσε όλα. Ήξερα πάρα πολύ καλά τι μου συμβαίνει ακριβώς, ποιο είναι το καταστροφικό κομμάτι που δημιουργώ εγώ στον εαυτό μου και όλα. Και έβλεπα ότι συνεχίζω να κάνω τα ίδια.
Οι νευρολογικοί μηχανισμοί που σε κάνουν να κάνεις τα ίδια λάθη και να πέφτεις στις ίδιες παγίδες δεν είχαν αλλάξει, παρότι ήξερα όλο τον χάρτη του πώς κάνω τα πράγματα. Δεν άλλαξε λοιπόν αυτό με το να μιλάς και να εξηγείς τα πράγματα, άλλαξε με το να πας πολύ βαθιά στο τραύμα και με το να φέρεις ξανά στην επιφάνεια πράγματα για τα οποία έχεις πονέσει. Και όχι μόνο τα βιώματα τα ίδια ως έχουν αλλά τα βιώματα με την ερμηνεία που τους έχεις δώσει
Πάω εκεί που πονάει πια. Ενώ έβγαινα παλιά από την ψυχοθεραπεία μου και ήμουν πανευτυχής που τα έχω εξηγήσει όλα και τα ξέρω και δεν άλλαζε τίποτα παρόλα αυτά στη ζωή μου, τώρα βγαίνω από την ψυχοθεραπεία με μια άλλη ψυχοθεραπεύτρια και είμαι κουρέλι από το κλάμα. Αισθάνομαι ότι πλέον κάτι έχει μετακινηθεί στον τρόπο με τον οποίο ανταποκρίνομαι στα ερεθίσματα τα εξωτερικά.
Ο πόνος είναι ένα σημαντικό μέρος της ζωής μου. Δηλαδή θα φύγω από τη σκηνή που γυρνάμε, θα κλειστώ στις τουαλέτες, θα κλάψω και θα επιστρέψω. Είναι μέσα στην καθημερινότητα, ακόμα κι αν δεν ξέρω τον λόγο
