reporter-logo inbusiness-news-logo omada-logo

Ξεσπά η Χριστίνα Κολέτσα: «Φτάνει! Ζούμε σαν πεθαμένοι και ζούμε κλεισμένοι στο καβούκι μας»

«Ζούμε μέσα στο κόμπλεξ και μέσα στην ανασφάλεια γιατί… αν είμαστε καλοί, θα μας βγει σε κακό. Μια πεποίθηση η οποία δεν έχει καμία βάση. Αυτή είναι η ζωή. Αν είναι δυνατόν να φοβόμαστε να κάνουμε καλό. Τι έχουμε γίνει; Ζούμε σε μια τεράστια πλάνη και αυτό πρέπει να αλλάξει άμεσα, για όλους μας»

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus

Σε ένα δριμύ «κατηγορώ» προχώρησε η Χριστίνα Κολέτσα μέσα από τον προσωπικό της λογαριασμό στο #Instagram με την τραγουδίστρια να εκφράζει τα συναισθήματά της και τις σκέψεις της για την σημερινή κοινωνία.

Μέσα από τα βίντεο της εκφράζει την αγανάκτησή της για τα όσα συμβαίνουν γύρω της, με την ίδια να μην μπορεί να διαχειριστεί το παράπονο που νιώθει.

Με λίγα λόγια, η Χριστίνα Κολέτσα τονίζει ότι ο φόβος και η ανασφάλεια μας έχουν κάνει να κλεινόμαστε στον εαυτό μας και να φοβόμαστε ακόμη και να κάνουμε το καλό. 

Ξεκαθαρίζει ότι πρέπει να σταματήσουμε να σκεφτόμαστε πως η καλοσύνη θα μας βγει σε κακό και να τολμάμε να είμαστε ευγενικοί, να βοηθάμε και να κάνουμε καλές πράξεις χωρίς φόβο ή τύψεις.

«Η ανάγκη μου να φωνάξω, τόσο δυνατά, ότι η μάστιγα της εποχής είναι ο φόβος είναι τεράστια. Θέλω μέσα από την καρδιά μου να φωνάξω “φτάνει με τον φόβο”. Φτάσαμε στο σημείο να φοβόμαστε να ‘μαστε καλοί άνθρωποι. Φτάσαμε στο σημείο να κάνουμε μια καλή πράξη και ο λόγος είναι να μην πληγωθούμε, να μην μας πουν χαζούς, να μην τι; Ζούμε σαν πεθαμένοι και ζούμε κλεισμένοι στο καβούκι μας» 

 

 

 

Ζούμε μέσα στο κόμπλεξ και μέσα στην ανασφάλεια γιατί… αν είμαστε καλοί, θα μας βγει σε κακό. Μια πεποίθηση η οποία δεν έχει καμία βάση. Αυτή είναι η ζωή. Αν είναι δυνατόν να φοβόμαστε να κάνουμε καλό. Τι έχουμε γίνει; Φτάνει!

Ζούμε σε μια τεράστια πλάνη και αυτό πρέπει να αλλάξει άμεσα, για όλους μας. Για τα παιδιά μας, για ό,τι έχει απομείνει. Ο κόσμος είναι πολύ καλύτερος με ανθρώπους που τολμάνε. Όχι όταν έρθει η μεγάλη καταστροφή, το μεγάλο κακό, αλλά στην καθημερινότητα. Στην ευγένεια, στο να βοηθήσεις έναν κυριούλη στο φανάρι και στο να κάνεις μια καλή πράξη χωρίς τύψεις. Φτάσαμε στο σημείο να νιώθουμε τύψεις γιατί κάνουμε κάτι καλό