«Δεν είχα ένα εσωτερικό σημείο ασφάλειας ότι “αξίζω μέχρι εκεί, όντως θα το δουν κάποιοι άνθρωποι και θα ενδιαφερθούν και θα έρθουν για τον σκοπό και για τα πράγματα”. Όχι, ήμουν συνέχεια στον πάτο»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Μια πιο προσωπική εξομολόγηση έκανε η Μαίρη Συνατσάκη μέσα από το νέο βίντεο που ανέβασε στο κανάλι της στο #YouTube.
Η επιχειρηματίας και #Youtuber γύρισε τον χρόνο πίσω, σχολιάζοντας αναρτήσεις που είχε δημοσιεύσει στο #Instagram το 2019 και μίλησε ανοιχτά για τις ανασφάλειες που βίωνε εκείνη την περίοδο.
Ανάμεσα στις δημοσιεύσεις που ξεχώρισε ήταν και εκείνη που αφορούσε το φιλανθρωπικό bazaar με ρούχα από την προσωπική της συλλογή, τα έσοδα του οποίου είχαν διατεθεί για καλό σκοπό.
Ωστόσο, όπως αποκάλυψε σήμερα, πίσω από την πρωτοβουλία αυτή κρυβόταν ένας έντονος φόβος πως κανείς δεν θα εμφανιζόταν.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Η Μαίρη Συνατσάκη ξεσπά για τις καταστροφικές φωτιές: «Δεν έχω χειρότερο απ’ την ατάκα, τα σπίτια ξαναγίνονται»
Με την ειλικρίνεια που τη χαρακτηρίζει, η Μαίρη Συνατσάκη μοιράστηκε μια άγνωστη πτυχή της ζωής της, αποκαλύπτοντας πως πίσω από μια επιτυχημένη δράση που στήριξε έναν σημαντικό φιλανθρωπικό σκοπό, βρισκόταν μια γυναίκα που πάλευε καθημερινά με τις ανασφάλειες και την έλλειψη αυτοπεποίθησης.
Σε εκείνη τη φάση είχαν οργανωθεί όλα. Τα είχα στήσει όλα, ήταν έτοιμος ο χώρος και εγώ ήμουν απολύτως φρικαρισμένη ότι δε θα έρθει άνθρωπος. Έπρεπε να έχω εδώ την Αθηνά (Τσαγκαράκη), που δουλεύαμε μαζί τότε, για να μοιραστεί την πραγματική αγωνία μου ότι το κάνουμε όλο αυτό και δε θα έρθει κανένας και δε θα μαζευτεί τίποτα και θα ξανακουβαλήσουμε όλα αυτά τα ρούχα και θα φύγουμε σε δυο μέρες
Στη συνέχεια, η Μαίρη Συνατσάκη εξήγησε πως εκείνη η περίοδος ήταν ιδιαίτερα δύσκολη σε ψυχολογικό επίπεδο, καθώς είχε χάσει την εμπιστοσύνη στις δυνατότητές της.
Θέλω να ξέρετε ότι το πίστευα από τα βάθη της καρδιάς μου. Ήταν δύσκολη περίοδος ψυχικά. Ήταν μια περίοδος που δεν είχα καμία βάση εμπιστοσύνης στον εαυτό μου. Δεν είχα ένα εσωτερικό σημείο ασφάλειας ότι “αξίζω μέχρι εκεί, όντως θα το δουν κάποιοι άνθρωποι και θα ενδιαφερθούν και θα έρθουν για τον σκοπό και για τα πράγματα”. Όχι, ήμουν συνέχεια στον πάτο
