«Δεν με νοιάζει πια. Είναι τόσο εύκολο: αν κάποιος σε ενοχλεί, δεν χρειάζεται να ασχολείσαι μαζί του. Δεν χρειάζεται να με βλέπεις. Δεν χρειάζεται να ξέρεις ότι υπάρχω εκεί έξω. Δεν θα έρθεις σε επαφή μαζί μου, όπως κι εγώ επιλέγω να μην έρχομαι σε επαφή με κάποιους ανθρώπους. Δεν υποχρεώνει κανείς κανέναν να έρθει να με δει στο θέατρο, να έρθει να ακούσει τη μουσική μου. Δεν είναι υποχρεωτικό. Είναι τόσο απλό»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Με αφορμή την θεατρική της σύμπραξη με τη Μαρίνα Ασλάνογλου και τον Χρήστο Χατζηπαναγιώτη, το φετινό καλοκαίρι, η Idra Kayne παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο νέο τεύχος του περιοδικού #MarieClaire και τη δημοσιογράφο Αναστασία Καμβύση.
Η Αφροελληνίδα τραγουδίστρια και ηθοποιός Idra Kayne μίλησε στη δημοσιογράφο Αναστασία Καμβύση για τη διαδρομή της, την αυτοαποδοχή και τις προσωπικές της μάχες.
Η καλλιτέχνιδα δήλωσε ξεκάθαρα πως πλέον δεν την απασχολεί να αρέσει σε όλους. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, μπορεί μικρή να είχε όνειρο να γίνει η Madonna, αλλά συνειδητοποίησε πως ακόμα και τη Madonna τη σιχαίνονται πολλοί άνθρωποι.
Έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα ανεξαρτησίας, τονίζοντας ότι κάθε γυναίκα πρέπει να επιλέγει ό,τι γουστάρει χωρίς να απολογείται σε κανέναν και αναφέρθηκε στη σκληρή δουλειά και τον αρχικό τρόμο που ένιωσε όταν χρειάστηκε να αναμετρηθεί σκηνικά με το έργο και τα τραγούδια της Nina Simone, ενός παγκόσμιου φυλετικού και κοινωνικού συμβόλου.
Σχολιάζοντας το παρελθόν της, εξήγησε πως όλα τα «δεν μπορείς» και «δεν κάνεις για αυτό» που άκουγε κατά καιρούς, τελικά τη βοήθησαν να πεισμώσει και να προχωρήσει.
Ανάμεσα σε πολλά, μάλιστα, η γοητευτική ερμηνεύτρια αναφέρθηκε στις νίκες που έχει πετύχει απέναντι στους προσωπικούς της δαίμονες αλλά και τις “συγνώμες” που έχει ζητήσει μέχρι σήμερα.
Ποιον δαίμονα έχεις πατήσει κάτω; Ποια είναι η μεγαλύτερη σου νίκη;
Η μεγαλύτερη μου νίκη είναι ότι έχω μπει στο δρόμο του να αγαπώ τον εαυτό μου και να μου αρκεί αυτό. Να μην επιδιώκω τόσο πολύ την αποδοχή και την αγάπη των άλλων. Και σε αυτή του δουλειά που κάνω, ναι. Να πατάω και να κάνω αυτό που θέλω. Αυτό στο οποίο σκιρτά η καρδούλα μου. Και να μη με απασχολεί τόσο πολύ το πως θα το αποδεχτεί ο άλλος. Σίγουρα θα βρεθεί κάποιος που θα ταυτιστεί μαζί σου. Μπορεί να είχα κι εγώ όνειρο να γίνω η Madonna, να με προσκυνούν όλοι οι πλανήτες.
Αλλά και τη Madonna τη σιχαίνονται πάρα πολλοί άνθρωποι. Και τη Madonna την έχουν πολεμήσει. Δεν με νοιάζει πια. Αν αυτό που κάνω και μέσα από το οποίο εκφράζομαι λέει κάτι σε δέκα ανθρώπους, αυτούς τους δέκα θέλω να τους στέλνω στους φίλους μου. Θέλω να κάνουμε παρέα, να είμαστε μαζί.
Πιστεύεις ότι συνδέουμε το γυναικείο φύλο με τις εξηγήσεις, το “συγνώμη” και την αιτιολογία;
Ναι, 100%. Έχω κουραστεί. Αισθάνομαι ότι έχω περάσει τα 3/4 της ζωής μου λέγοντας “συγνώμη που υπάρχω”. Δεν με νοιάζει πια. Είναι τόσο εύκολο: αν κάποιος σε ενοχλεί, δεν χρειάζεται να ασχολείσαι μαζί του. Δεν χρειάζεται να με βλέπεις. Δεν χρειάζεται να ξέρεις ότι υπάρχω εκεί έξω. Δεν θα έρθεις σε επαφή μαζί μου, όπως κι εγώ επιλέγω να μην έρχομαι σε επαφή με κάποιους ανθρώπους.
Είναι τόσο εύκολο. Δεν υποχρεώνει κανείς κανέναν να έρθει να με δει στο θέατρο, να έρθει να ακούσει τη μουσική μου. Δεν είναι υποχρεωτικό. Είναι τόσο απλό.
