«Δεν το λέω για να πω κάτι υπερβολικό, έτσι το αισθάνομαι. Όταν φεύγουν οι γονείς σου, αλλά και ο άνθρωπος με τον οποίο έχεις μεγαλώσει πλάι πλάι όλα αυτά τα χρόνια, είναι πολύ δύσκολο. Με την αδελφή μου πάντα ήμασταν δεμένες. Είχαμε πολλή αγάπη μεταξύ μας και αυτό το κάνει πολύ σκληρό και δύσκολο»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Η Ειρήνη Νικολοπούλου προχώρησε σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση στο περιοδικό #Λοιπόν και τον δημοσιογράφο Ανδρέα Θεοδώρου, αυτή την εβδομάδα. Μεταξύ άλλων, μάλιστα, η έμπειρη παρουσιάστρια μίλησε τόσο για τον συνδυασμό της προσωπικής με την επαγγελματική της ζωή όσο και την απώλεια της αδελφής της.
Μια από τις πιο σκοτεινές σελίδες της ζωής της άνοιξε η Ειρήνη Νικολοπούλου, μιλώντας για πρώτη φορά με τόσο μεγάλη ειλικρίνεια για τις εμπειρίες που τη σημάδεψαν, πέρα από τη λαμπρή πορεία της στη δημοσιογραφία.
Η καταξιωμένη anchorwoman, με περισσότερα από 43 χρόνια παρουσίας στην πρώτη γραμμή της ενημέρωσης, παραχώρησε μια ιδιαίτερα αποκαλυπτική συνέντευξη, όπου αναφέρθηκε στις προσωπικές δοκιμασίες που χρειάστηκε να αντιμετωπίσει.
Η Ειρήνη Νικολοπούλου, η οποία έχει συναντήσει και πάρει συνεντεύξεις από κορυφαίες προσωπικότητες παγκόσμιου βεληνεκούς, όπως η Margaret Thatcher, ο François Mitterrand, η Benazir Bhutto, ο Olof Palmer, η Τina Turner, ο Robert De Nirο, η Claudia Cardinale και ο Anthony Quinn, αποφάσισε να μιλήσει για την δύσκολη διαχείριση στην απώλεια της αδελφής της.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: Ειρήνη Νικολοπούλου: «Βίωσα σεξουαλική παρενόχληση από μικρό παιδάκι, μου άφησε βαριά σημάδια»
Πως συνδυάσατε καριέρα και οικογένεια;
Νομίζω πως δεν πέτυχα πολύ σαν οικογενειάρχης. Άρχισα να πετυχαίνω όταν σταμάτησα την τηλεόραση. Έγινα καλύτερη μητέρα, καλύτερη θεία και καλύτερη γενικά. Εγώ βρέθηκα σε μια οικογένεια διευρυμένη με την αδελφούλα μου, που έχασα πέρυσι και χρειάστηκε να είμαι κοντά της. Δεν θα μπορούσα να τα κάνω αυτά τα πράγματα αν ήμουν στην τηλεόραση.
Ο πόνος της απώλειας μαλακώνει με το πέρασμα του χρόνου;
Για μένα η απώλεια της αδελφής μου είναι σαν να μου έκαναν ακρωτηριασμό. Δεν το λέω για να πω κάτι υπερβολικό, έτσι το αισθάνομαι. Όταν φεύγουν οι γονείς σου, αλλά και ο άνθρωπος με τον οποίο έχεις μεγαλώσει πλάι πλάι όλα αυτά τα χρόνια, είναι πολύ δύσκολο. Με την αδελφή μου πάντα ήμασταν δεμένες.
Είχαμε πολλή αγάπη μεταξύ μας και αυτό το κάνει πολύ σκληρό και δύσκολο. Συνεχίζω να ζω, αλλά και η χαρά που μπορεί να νιώσω είναι μέχρι ενός σημείου. Λέω “αχ και να ήταν εδώ η αδελφή μου”.
