«Δεν με αφορούσαν, ούτε με αφορούν. Όσο φαίνεσαι, τόσο φαίνονται και οι άλλοι. Δεν έχει αλλάξει τίποτα στη ζωή. Όσο υπολόγιζα τον λόγο τους τότε, τόσο υπολογίζω και τον λόγο τους τώρα. Τι; Επειδή τον ακούω; Ακούγεται όμως και ο δικός μου».
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Ο Φώτης Σεργουλόπουλος παραχώρησε συνέντευξη στον Αργύρη Ζαννιά και στο vidcast #ΤοΣυστατικόΠουΈλειπε.
Ο Φώτης Σεργουλόπουλος μιλά για τον ρόλο που είχε από μικρός στην οικογένειά του και για την πεποίθηση που δημιουργήθηκε μέσα του ότι «μέχρι εκεί» μπορούσε να φτάσει. Χρόνια αργότερα, άρχισε να αντιμετωπίζει τη ζωή διαφορετικά: να σκέφτεται πελώρια, να διεκδικεί την ελεύθερη έκφραση και να μην αφήνει την ένταση των άλλων να γίνεται δικό του βάρος.
Ο Φώτης Σεργουλόπουλος ανοίγει μια προσωπική κουβέντα για τις ρίζες του, την αγάπη, τη δημόσια ορατότητα, το πέρασμα του χρόνου και όσα θέλει να προσφέρει στο παιδί του.
Μιλά για το παιδί που αρνιόταν να φάει, Πώς μια μαύρη άκρη σε μια ρόγα σταφυλιού μπορούσε να τον κάνει να απορρίψει το φαγητό, γιατί η μητέρα του κατέληξε να του αγοράζει βατράχια και πώς στον στρατό το ένστικτο της επιβίωσης άλλαξε εντελώς τη σχέση του με την τροφή.
Για τη φθορά, την απουσία και τη μνήμη. Πώς βιώνει το πέρασμα του χρόνου, γιατί τον στενοχωρεί η σκέψη ότι ο κόσμος θα συνεχίσει χωρίς εκείνον και τι αισθάνεται όταν δεν μπορεί πλέον να θυμηθεί καθαρά τη χροιά της φωνής του πατέρα του.
Για την αγάπη που πρέπει να φαίνεται. Γιατί θέλει να τον φροντίζουν και να τον θαυμάζουν οι άνθρωποι που αγαπά, πότε καταλαβαίνει ότι «αδειάζουν οι αποθήκες» και γιατί δεν κάνει στρατηγικές όταν εκφράζει το συναίσθημά του.
Μιλά ακόμη για το σπίτι και τις πορτοκαλιές στο Παγκράτι, τον ρόλο του χαϊδεμένου μικρού παιδιού, τη δημόσια έκθεση και τη φράση που θέλει να γνωρίζει πάντα το παιδί του: «Και το χειρότερο πράγμα να έχεις κάνει, εγώ είμαι εδώ.»
Ο παρουσιαστής της# ΕΡΤ μίλησε για τη σημασία της ορατότητας, αλλά και για τα σχόλια που έχει δεχθεί κατά καιρούς, εξηγώντας γιατί δεν επηρεάστηκε ποτέ από όσους επέλεξαν να τον κρίνουν.
Αν δεν είσαι ορατός, αν ας πούμε, ρε παιδί μου, κρύβεσαι, όλοι οι υπόλοιποι θα πουν κρυφά κάτι για σένα. Το οποίο μπορεί να το ακούς σαν ψίθυρο, αλλά ξέρεις ότι συμβαίνει. Εάν είσαι ορατός, αυτοί που θα λέγανε κρυφά για σένα και ψιθυριστά, θα το πουν φωναχτά. Πόσοι είναι; Μια χούφτα άνθρωποι
Δεν με αφορούσαν, ούτε με αφορούν. Όσο φαίνεσαι, τόσο φαίνονται και οι άλλοι. Δεν έχει αλλάξει τίποτα στη ζωή. Όσο υπολόγιζα τον λόγο τους τότε, τόσο υπολογίζω και τον λόγο τους τώρα. Τι; Επειδή τον ακούω; Ακούγεται όμως και ο δικός μου.
