«Ήμουν άτακτο παιδάκι. Δεν ήμουν καλός μαθητής γιατί είχα δυσλεξία. Έλεγαν ότι βαριέμαι. Όταν έμαθα για τη δυσλεξία, μου ξεκλείδωσε έναν πόνο που είχα μέσα μου» - «Ανάμεσα στο Χόλιγουντ και στην Ευρωβουλή διαλέγω το δεύτερο. Αν μου έλεγες υποκριτική ή Ευρωβουλή, θα διάλεγα το πρώτο»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Ο Αλέξης Γεωργούλης φιλοξενήθηκε στην εκπομπή #ΚαλύτεραΑργά με την Αθηναΐδα Νέγκα στο #Action24. Ο ηθοποιός μίλησε για την παιδική του ηλικία, το ξεκίνημά του στην υποκριτική και τη συνολική του πορεία.
Δήλωσε χαρακτηριστικά πως «ανάμεσα σε Χόλιγουντ και Ευρωβουλή, διαλέγω την Ευρωβουλή» και εξέφρασε την ξεκάθαρη επιθυμία του να επιστρέψει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι θα ήθελε να το κάνει αυτό αλλά όχι μέσα από την τρέχουσα εκλογική διαδικασία που εφαρμόζεται στην Ελλάδα.
Ο ηθοποιός αποκάλυψε πως στο παρελθόν βίωσε μια πολύ έντονη ερωτική απογοήτευση η οποία κράτησε 3 ολόκληρα χρόνια. Εξήγησε ότι εκείνη η περίοδος ήταν εξαιρετικά δύσκολη, καθώς «δεν άντεχε άλλο πόνο», γεγονός που τον ανάγκασε να πάρει απόσταση για να μπορέσει να ξεπεράσει το βίωμα αυτό.
Ανέφερε πως πλέον δίνει προτεραιότητα στην προσωπική του ελευθερία, τονίζοντας πως ακόμη και μέσα σε μια σχέση είναι απαραίτητο να νιώθει κανείς ελεύθερος.
Πήγα στη Δραματική Σχολή ενώ ημουν στο Πολυτεχνείο για να σπουδάσω αυτή την Τέχνη και να μάθω το μέσα μου. Κάνω τον ηθοποιό γιατί μου αρέσει η εξερεύνηση.
Δεν ήμουν καλός μαθητής γιατί είχα δυσλεξία. Έλεγαν ότι βαριέμαι. Όταν έμαθα για τη δυσλεξία, μου ξεκλείδωσε έναν πόνο που είχα μέσα μου.
Όταν ήμουν πολύ μικρός, η μητέρα μου μαζί με τις φίλες της είχαν πάει στην παραλία για να κάνουν μπάνιο. Για να μπορέσουν να μπουν στην παραλία και να κολυμπήσουν σαν άνθρωποι, με δέσανε! Γιατί έφευγα και μετά μπορεί να ερχόμουν την επόμενη ημέρα, χανόμουν. Αυτό έγινε σε ηλικία που δεν θυμάμαι. Η μητέρα μου και σαν νηπιαγωγός είχε πολύ καλή προσέγγιση. Ήμουν άτακτο παιδάκι.
Το έχω δει αυτό και ιδιαίτερα στο εξωτερικό, στις μανάδες, που τα δένουν τα παιδάκια με λουράκι, όχι από τον λαιμό, για να μπορούν να κυκλοφορήσουν άνετα και να υπάρχει ασφάλεια. Η μαμά μου έχει πολλή υπομονή, αλλά νομίζω ότι την τεστάρω πολλές φορές. Έχω μάθει την υπομονή από τη μητέρα μου.
Όταν πήγα στην Ευρωβουλή, μπήκα στη διαδικασία να μάθω τον μηχανισμό, όχι τι γνώσεις απαιτούνται. Θα ήθελα να επιστρέψω στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, αλλά όχι μέσα από τη διαδικασία εκλογής που έχουμε στην Ελλάδα. Ποτέ δεν ήμουν σε ένα κόμμα, δεν γεννήθηκα σε ένα κόμμα. Κυρίως στα τοπικά, δεν πρέπει να υπάρχουν κόμματα. Ανάμεσα στο Χόλιγουντ και στην Ευρωβουλή διαλέγω το δεύτερο περισσότερο γιατί αυτό που συμβαίνει εκεί είναι πιο αληθινό από το Χόλιγουντ. Αν μου έλεγες υποκριτική ή Ευρωβουλή, θα διάλεγα την υποκριτική.
Νομίζω το επόμενο στάδιο είναι να φτάσεις σε ένα σημείο να μπεις, άμα είσαι βαθιά μέσα στην υποκριτική, να μπεις στο κομμάτι της θρησκείας, στο να κάνεις τελετουργίες. Νομίζω είναι ένα κομμάτι πιο κάτω το να είσαι ηθοποιός από το να είσαι ιερέας. Εκεί νομίζω είναι το σημείο που φτάνεις και έχεις τη μεγαλύτερη θέα στο σύμπαν.
Απογοητεύτηκα από τον έρωτα κι αυτό ήταν μεγάλο σχολείο και ήταν κάτι το οποίο μου φαινόταν ότι δεν θα τελειώσει ποτέ, θα έπρεπε να ζήσω έτσι πια στη ζωή μου. Ήταν γύρω στα τρία χρόνια που και τώρα που το σκέφτομαι, πάλι ήταν πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά βγαίνοντας από αυτό ένιωσα σαν να είμαι σοφότερος. Με αυτή τη γυναίκα μιλάμε ακόμα και ξέρει ότι εκείνη μου προκάλεσε αυτό το πρόβλημα. Και δεν έχουμε συζητήσει από τότε για αυτό. Βέβαια, έχει βοηθήσει και ο χώρος, γιατί είμαστε σε διαφορετικά σημεία στη γη. Μετά από αυτή τη σχέση έζησα έναν καλύτερο έρωτα.
Ζεις τον πρώτο έρωτα και λες, α, εντάξει, αφού τον ξεπεράσεις, τελείωσε. Έρχεται δεύτερη φορά, που τρως το χαστούκι αυτό το μεγάλο, που βλέπεις καρδούλες να φεύγουν, αστεράκια και τέτοια, και λες, ρε συ, κάτι λάθος έκανα στην προηγούμενη. Α, μάλλον θα πρέπει να αλλάξω λίγο, να δω πώς θα μπορέσω να διοικήσω αυτό το πράγμα που φεύγει από μέσα σου και δεν μπορείς να το ελέγξεις. Και όταν έρχεται και την τρίτη φορά, λες, εντάξει, δεν αφορά εμένα. Δεν είμαι εγώ αυτός που θα το προχωρήσει. Έρχεται, σε παίρνει, σε σηκώνει, σου κάνει ό,τι θέλει, και εσύ το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να αποδεχτείς.
Όταν είμαι ερωτευμένος κοιτάω να το εκφράσω. Εκεί έρχεται λίγο και η ισορροπία λίγο με τον εγωισμό, ότι άμα δεν είναι αμοιβαίο, να θέλει να δεχτεί ο άλλος τον έρωτά σου, εκεί σβήνει αναγκαστικά. Έχω φάει φτύσιμο, απόρριψη, χυλόπιτα και αυτά συμβαίνουν όταν ο άλλος ή εσύ από μόνος σου έχεις δημιουργήσει την εικόνα και νομίζεις ότι όντως αξίζει τον έρωτά σου ο άλλος.
