«Αν κοιτάξω 5 χρόνια πίσω -ήρθα στην Αθήνα τον Ιούλιο του 2021- ούτε εγώ δεν πιστεύω την “απόσταση” που έχω διανύσει. Αν σταθώ σε σημεία, θα σου πω ότι υπήρξαν στιγμές που ήταν πολύ δύσκολες και επαγγελματικά, στιγμές που ουσιαστικά ζούσα μέσα σε ένα κανάλι»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Για το νέο επαγγελματικό βήμα της στο τιμόνι του μεσημβρινού δελτίου ειδήσεων της #ΕΡΤ μιλά η Στέλλα Στυλιανού.
Η Κύπρια δημοσιογράφος έδωσε συνέντευξη στην Κατερίνα Θεοδωροπούλου και το ένθετο #ΤύποςTV, που κυκλοφορεί με τον #ΕλεύθεροΤύπο.
Η anchor woman δήλωσε πως δεν επιθυμεί να ασχοληθεί με αυτό το κομμάτι του Infotainment τη δεδομένη στιγμή. Πρόσθεσε ότι ο όρος έχει «κακοποιηθεί» στην προσπάθεια εφαρμογής του, καθώς απαιτούνται εξαιρετικά λεπτοί χειρισμοί και μεταβάσεις.
Ξεκαθάρισε ότι στόχος της είναι να κάνει σωστά τη δουλειά της και να βρίσκεται εκεί όπου αναγνωρίζεται η προσφορά της, χωρίς να εστιάζει απλώς σε θέσεις. Χαρακτήρισε μάλιστα τον εαυτό της ως «εργάτη» στη δουλειά.
Ανέφερε πως αν έπρεπε να τολμήσει κάτι διαφορετικό στην τηλεόραση, αυτό θα ήταν ένα talk show.
Αισθάνομαι σαφώς μεγάλη ευθύνη αλλά και ικανοποίηση, καθώς το δελτίο των 12:00 έχει πολλές ιδιαιτερότητες και προκλήσεις
Η επικαιρότητα εκείνη την ώρα είναι εν εξελίξει και αυτό σημαίνει ότι μπορεί όλα να ανατραπούν, καθώς προκύπτουν συνεχώς νέα γεγονότα και όλα αυτά αποτυπώνονται στο δελτίο με ζωντανές συνδέσεις. Αυτή, λοιπόν, η αδρεναλίνη που προκαλούν η ταχύτητα και η ροή της επικαιρότητας, εμένα μου αρέσει. Φυσικά, αυτό προϋποθέτει να είμαι συνεχώς σε εγρήγορση και κατά τη διάρκεια του δελτίου, για να έχουν όλα θετική έκβαση
Αν κοιτάξω 5 χρόνια πίσω -ήρθα στην Αθήνα τον Ιούλιο του 2021- ούτε εγώ δεν πιστεύω την “απόσταση” που έχω διανύσει. Αν σταθώ σε σημεία, θα σου πω ότι υπήρξαν στιγμές που ήταν πολύ δύσκολες και επαγγελματικά, στιγμές που ουσιαστικά ζούσα μέσα σε ένα κανάλι. Περνούσα μερόνυχτα εκεί, θα σου πω όμως ότι συνάντησα ανθρώπους που “φώτισαν” τον δρόμο αυτό και πίστεψαν σε μένα.
Αισθάνομαι ευγνωμοσύνη ακόμα και για ανθρώπους που έβαλαν με όποιον τρόπο μπορούσαν εμπόδια, αυτούς τους ευγνωμονώ διπλά, γιατί με έκαναν να πεισμώσω περισσότερο, να προσπαθήσω περισσότερο και να ανοίξω τα φτερά μου και να πετάξω πιο ψηλά.
[…] Με ακούς να επαναλαμβάνω τη λέξη “ευγνωμοσύνη”, το νιώθω όμως απόλυτα για όλους όσους συνάντησα στη διαδρομή αυτή και για όλα όσα έζησα και ζω. Καμιά φορά αισθάνομαι ότι έχω έναν άγγελο-προστάτη που, παρ’ όλες τις δυσκολίες, στο τέλος με οδηγεί εκεί που είναι καλύτερα για μένα
