«Με πήραν τηλέφωνο άνθρωποι που δεν με ξέρανε, μου στέλνανε μηνύματα, συνάδελφοι από τη δουλειά και ήμουν για δύο μήνες συγκινημένη»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Στην τελευταία εκπομπή #ΝωρίςΝωρίς της φετινής σεζόν βρέθηκε καλεσμένη η Ευαγγελία Μουμούρη, επιστρέφοντας στο πλατό όπου είχε κάνει και ποδαρικό τον περασμένο Σεπτέμβριο.
Η ηθοποιός μίλησε για την επιτυχία των πρόσφατων τηλεοπτικών της ρόλων, υπογραμμίζοντας πως το τελικό αποτέλεσμα δεν ανήκει ποτέ σε έναν μόνο άνθρωπο, αλλά σε μια ολόκληρη ομάδα που εργάζεται πίσω και μπροστά από τις κάμερες.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στα απαιτητικά γυρίσματα της σειράς, στις συνθήκες κάτω από τη γη και στην απρόσμενη αλληλεγγύη που ένιωσε από ανθρώπους του χώρου.
Η Ευαγγελία Μουμούρη θέλησε αρχικά να μοιραστεί την επιτυχία με όλους τους συντελεστές, αποφεύγοντας να κρατήσει αποκλειστικά για τον εαυτό της τα θετικά σχόλια.
Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια. Δέχομαι το κομμάτι που μου αναλογεί. Θέλω όμως να κάνω μια ειδική μνεία και στο κομμάτι που δε μου αναλογεί. Εννοώ στην παραγωγή, στη σκηνοθεσία, στους συναδέλφους, στο κείμενο. Ο Ρίσβας και η Σακαλή είχαν γράψει ένα κείμενο που δεν μπορούσες να πεις, “μπορώ να πω αυτό αντί για αυτό;” ή “να βάλω ένα ‘και’, να βγάλω ένα ‘και’;”
Η ίδια στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία του σωστά γραμμένου σεναρίου, αλλά και στη συνεργασία ανάμεσα στους ανθρώπους της παραγωγής, επισημαίνοντας πως η επιτυχία μιας σειράς είναι αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας.
Η ηθοποιός περιέγραψε στη συνέχεια τις δύσκολες συνθήκες των γυρισμάτων, αποκαλύπτοντας ότι πολλές σκηνές πραγματοποιήθηκαν σε υπόγειους χώρους και στοές.
Με ρωτήσανε, “θα πρέπει να έχεις κουραστεί πάρα πολύ που ήσασταν τόσες μέρες κάτω από τη γη;”. Εννοείται πως ήμασταν κάτω από τη γη. Την πρώτη φορά πήγαμε κάπου στη Νίκαια, μετά κατεβήκαμε κάτω από το Παναθηναϊκό Στάδιο που είναι ακόμα το ρέμα του Ιλισού και μετά σε μια κανονική στοά, όπου πηγαίναμε χιλιόμετρα για να μπούμε μέσα και εμείς στο τέλος πηγαίναμε μπουσουλώντας. Μόνο ο Γιγαντάκης ήταν όρθιος. Ο Δήμος Γιγαντάκης ήταν όρθιος, επειδή είναι νάνος και πήγαινε όρθιος
Παρά την ταλαιπωρία, η εμπειρία αυτή έμεινε για εκείνη έντονα χαραγμένη, όχι μόνο για τις δύσκολες συνθήκες, αλλά και για το συναισθηματικό βάρος της ιστορίας.
Ήταν πάρα πολύ ωραία. Και γελάσαμε και κλάψαμε. Πέρα από το #Ριφιφί, έχει να κάνει και με μια αληθινή ιστορία, δηλαδή τι να κάνεις; Και μόνο τα λόγια να πεις σε αυτή την αληθινή ιστορία, μιας οικογένειας που χάνει το παιδί της, είναι συγκινητικό.
Με πήραν τηλέφωνο άνθρωποι που δεν με ξέρανε, μου στέλνανε μηνύματα, συνάδελφοι από τη δουλειά και λέω, “κοίτα να δεις που υπάρχει τελικά μια αλληλεγγύη”. Δηλαδή, ότι άνθρωπος που βλέπει, μου στέλνει ένα μήνυμα που δεν είναι φίλος μου, δεν είναι γνωστός μου καν. Και ήμουν για δύο μήνες συγκινημένη
