«Με τον Θοδωρή, που κάναμε τόσες δουλειές μαζί και που ήταν δικά του τα έργα, ήμουν αυτή που έλεγε πολύ την άποψή της. Πολλές φορές μπορεί να γινόμουνα και ενοχλητική» - «Μου έδινε χώρο στην άποψη, γιατί δεν είναι χαζός, είδα έναν άνθρωπο πραγματικά ατρόμητο»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Η Σμαράγδα Καρύδη βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή του Νίκου Μωραΐτη στο vidcast #ΠοιοςΕίσαιΤελικά; του #skai
Δήλωσε χαρακτηριστικά πως «αν δεν ήταν η Αλίκη Βουγιουκλάκη, μπορεί να μην υπήρχα», καθώς οι γονείς της γνωρίστηκαν στον θίασό της. [
Θυμήθηκε τα πρώτα της χρήματα ως βοηθητική ηθοποιός (κομπάρσος) σε ταινία.
Μίλησε για το πώς η συνεργασία της με τον Γιώργο Καπουτζίδη και τον Αντώνη Αγγελόπουλο τη βοήθησε να σπάσει το στερεότυπο της «ωραίας».
Σχολίασε την προκατάληψη που αντιμετώπισε στα ξεκινήματά της ως «όμορφη κόρη ηθοποιών», κάτι που για πολλούς ισοδυναμούσε αυτόματα με την ταμπέλα της «ατάλαντης».
Η ηθοποιός μέσα σε όλα, μίλησε για τον πρώην σύντροφό της, Θοδωρή Αθερίδη, τονίζοντας πως ήταν το πρόσωπα που την ώθησε ώστε να γίνει και σκηνοθέτιδα.
Η Σμαράγδα Καρύδη και ο Θοδωρής Αθερίδης αποφάσισαν να χωρίσουν οριστικά μετά από 23 χρόνια κοινής πορείας. Ο χωρισμός τους έγινε γνωστός στα τέλη του 2025, ωστόσο οι δύο αγαπημένοι καλλιτέχνες διατηρούν εξαιρετικές σχέσεις.
Στην συνέντευξή της, η Σμαράγδα Καρύδη τόνισε πως ο Θοδωρής Αθερίδης υπήρξε καθοριστικός για εκείνη, καθώς ήταν ο άνθρωπος που την ώθησε να ασχοληθεί με τη σκηνοθεσία και τη βοήθησε να «φοβάται λιγότερο» στη ζωή της.
Ήμουν ένα δειλό παιδί που δεν ήθελε να εκτεθεί. Θυμάμαι τον εαυτό μου να θέλει να γίνει σκηνοθέτης κινηματογράφου στα 16. Και να το λέω μαζί με το ότι θέλω να γίνω ηθοποιός. Αυτό είναι κάτι που το έθαψα τελείως, γιατί δεν τολμούσα
Παράλληλα η γνωστή ηθοποιός περιέγραψε πώς ο πρώην σύντροφός της και επί χρόνια συνεργάτης της, Θοδωρής Αθερίδης, τη βοήθησε να ξεπεράσει τους φόβους της και να τολμήσει να σκηνοθετήσει.
Όταν εγώ έπαιζα σε παραστάσεις, μέχρι να αρχίσω να σκηνοθετώ, είχα πάντα έννοια και άποψη για το όλων. Δεν με ενδιέφερε ο ρόλος μου. Με ενδιέφερε, την ώρα που που έπαιζα, ήξερα τι γίνεται εκεί, ποιος θα παίξει εκεί, πώς πρέπει να ειπωθεί αυτό, σκεφτόμουν πολύ συνολικά, τέλος πάντων. Και πεταγόμουνα κιόλας
Με τον Θοδωρή, που κάναμε τόσες δουλειές μαζί και που ήταν δικά του τα έργα, ήμουν αυτή που έλεγε πολύ την άποψή της. Πολλές φορές μπορεί να γινόμουνα και ενοχλητική. “Γιατί δεν το κάνεις, μωρέ, έτσι;”, έλεγα. Κατάλαβες; Ενοχλητική. Ο Θοδωρής πάντα μου έλεγε και θεωρώ ότι είναι ένα πολύ βασικό κομμάτι της ζωής μου το ότι, με έσπρωξε προς τα εκεί. Μου ‘έλεγε “Παιδί μου, πρέπει να το κάνεις. Το καταλαβαίνεις;”. Όχι μόνο για να μην του σπάω τα νεύρα την ώρα που σκηνοθετεί
Μου έδινε χώρο στην άποψη, γιατί δεν είναι χαζός. Ξέρει να παίρνει, όπως όλοι οι καλοί σκηνοθέτες πρέπει να πάρουνε από τους ηθοποιούς τους και από τους συνεργάτες τους και να κρατήσουν ό,τι θέλουν. Δηλαδή, πρέπει να τους ακούνε. Αλλά αυτός μου έδωσε το σπρώξιμο, με απενοχοποίησε σε πολλά πράγματα και έμαθα κοντά του να φοβάμαι λιγότερο, γιατί είδα έναν άνθρωπο πραγματικά ατρόμητο.
Ενώ έχει κάτι φοβίες, τα αεροπλάνα, τις αρρώστιες και αυτά, στο κομμάτι του να πει ποιος είναι, τι θέλει, τι πιστεύει, της έκθεσης, του τι νιώθει, είναι τόσο πολύ ατρόμητος. Μου ‘ρχεται κάποιες φορές να πω: “Παιδί μου, μη τα λες όλα”. Εγώ ήμουνα ακριβώς το αντίθετο. Οπότε, πήρα λίγο από εκεί, που μου ‘κανε πολύ καλό και “άνοιξα”. Κάποια στιγμή λοιπόν, χαλάρωσα, είπα: “Ok, αυτή είμαι και θα το κάνω με τον τρόπο που ξέρω”. Και με έσπρωξε πάρα πολύ
