Η αυτοχειρία της μητέρας του, η διπολική διαταραχή και oι απόπειρες του, ο εγκλεισμός του σε ψυχιατρείο, η σεξουαλικότητά του και η αντιμετώπιση του πατέρα του και ο επί 21 χρόνια σύζυγος του Αναστάσιος (Τάσος) Σαμουηλίδης: «Με το θάνατο της η μητέρα μου ήταν σα να μου χάρισε την ελευθερία»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Ο Αύγουστος Κορτώ βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή #RainbowMermaids το οποίο παρουσιάζουν η Mystic Van Rouge και η Katina Bella και παραχώρησε μία αποκαλυπτική συνέντευξη
Στη συγκεκριμένη, άκρως εξομολογητική συνέντευξη, ο συγγραφέας αναφέρθηκε με απόλυτη ειλικρίνεια και αφοπλιστικό χιούμορ σε ευαίσθητα προσωπικά και κοινωνικά ζητήματα.
Μίλησε ανοιχτά για τη σεξουαλικότητά του, σχολιάζοντας με αυτοσαρκασμό. Παράλληλα, σημείωσε ότι οι παλαιότερες γενιές πατέρων δεν ενθουσιάζονταν όταν ανακάλυπταν ότι οι γιοι τους είναι ομοφυλόφιλοι
Αναφέρθηκε στα δύσκολα παιδικά του χρόνια και στις απόπειρες της μητέρας του, περιγράφοντας πώς στα 10 του χρόνια λειτουργούσε ως φροντιστής και διαιτητής της. Δήλωσε χαρακτηριστικά ότι με τον θάνατό της ένιωσε σαν να του χαρίστηκε η ελευθερία.
Εξομολογήθηκε τις εμπειρίες του με τη διπολική διαταραχή, τις πιο σκοτεινές του στιγμές, αλλά και την αποκάλυψη για τον εγκλεισμό του σε ψυχιατρείο.
Αναφέρθηκε στη σταθερότητα και την αγάπη που του προσφέρει η επί 22 χρόνια σχέση με τον σύζυγό του, Αναστάσιος (Τάσος) Σαμουηλίδης.
Ο επιτυχημένος συγγραφές στη διάρκεια της συνέντευξής του, αναφέρθηκε στη μητέρα του, και στις απόπειρες που είχε κάνει εκείνη, καθώς και στα παιδικά του χρόνια.
Στα 10 ήμουν ήδη λίγο κάτι ανάμεσα σε φροντιστής της μάνας μου και διαιτητής στα “ματς” του σπιτιού. Που κανένα παιδί δεν πρέπει να χρειάζεται να υιοθετήσει αυτόν τον ρόλο. Έμπαινα αναγκαστικά σε αυτόν τον ρόλο. Δηλαδή όταν ο γονιός είναι τόσο ευάλωτος από την παθολογία του, θέλεις να τον βοηθήσεις, θέλεις να τον κάνεις χαρούμενο, θέλεις ενδεχομένως να τον γιατρέψεις, το οποίο είναι εντελώς αδύνατον. Δηλαδή ήμουν ένα παιδάκι αρκετά φορτωμένο. Όχι δυστυχισμένο, σε καμία περίπτωση, δηλαδή δεν θα έλεγα ότι είχα μαύρα παιδικά χρόνια. Ήταν στην πραγματικότητα πολύ χαρούμενα. Απλά νομίζω ότι άρχισα να ανησυχώ για τους γονείς μου και την ευτυχία τους, πολύ πιο νωρίς απ’ ό,τι θα έπρεπε.
Όταν είχα μπαϊλντίσει πια και με την Κατερίνα, και με την διαχείριση της αρρώστιας της… Δεν πήγαινε σε ψυχίατρο, ήταν προφανές ότι δεν ήθελε να γίνει καλά, ήθελε να πίνει και να χαπακώνετε. Είχα από την μια αρχίσει να απηυδήζω μαζί της, δηλαδή να χάνω την υπομονή μου. Δεν μπορώ να σε βοηθήσω, αν δεν κάνεις και εσύ κάτι. Από την άλλη, οι καυγάδες συνέχιζαν και λες ότι πια, τι περιμένετε για να το διαλύσετε; Δηλαδή στα 14-15 είχα φτάσει να ζηλεύω πολύ τα παιδιά στο σχολείο που είχαν πάρει οι γονείς τους διαζύγιο, γιατί έλεγα ότι τουλάχιστον αν έμενε ο Τάσος σε ένα σπίτι και η Κατερίνα σε ένα άλλο σπίτι, και βλέπονταν μια φορά την ημέρα, θα ησύχαζε το κεφάλι μου
Αναφερόμενος στην αυτοχειρία της μητέρας του, ο ίδιος εξομολογείται:
Ο λόγος που πάρα πολλοί καταθληπτικοί αυτοκτονούν είναι γιατί νιώθουν ότι είναι τόσο βάρος πια στους ανθρώπους που αγαπούν που δεν θέλουν να τους βαραίνουν άλλο. Νιώθουν τρομερές ενοχές. Εγώ το έχω σκεφτεί ότι αν η Κατερίνα ζούσε και συνέχιζε να χειροτερεύει, δεν θα μπορούσα ποτέ να την παρατήσω, δεν θα μου πήγαινε η καρδιά. Οπότε όσο σκληρό και να ακούγεται μου χάρισε την ελευθερία μου. Η τελευταία απόπειρα φρόντισε να είναι… πήρε κάπου στα 500 χάπια, πρέπει να πρόλαβε να διαλύσει 250 χάπια. Το οργάνωνε καιρό. Συμβαίνει και αυτό το φαινόμενο που συμβαίνει πολλές φορές σε καταληπτικούς, τις τελευταίες εβδομάδες ήταν πάρα πολύ εύθυμη γιατί το είχε πάρει απόφαση. Καβάτζωνε χάπια σίγουρα ένα 2μηνο στο νερό. Ήταν αδύνατο να καταλάβεις πόσα χάπια έμπαιναν στο σπίτι γιατί ήταν τόσα πολλά που όσα και να της έγραψε ο ψυχίατρος δεν την έπιαναν. Έκανε κατάχρηση
Μιλώντας για την διπολική διαταραχή και τον εγκλεισμό του σε ψυχιατρείο, είπε:
Για να πληρείς τα διαγνωστικά κριτήρια πρέπει να έχουν προηγηθεί κάποια μανιακά επεισόδια, καταθλίψεις. Μετά την πρώτη μανία που αρχικά είχε γίνει αντιληπτή ως παραλήρημα το 2008, επειδή ακολούθησε κατάθλιψη και ήταν η τρίτη κατάθλιψη στη ζωή μου θεώρησε ο γιατρός ότι μιλούσαμε μάλλον για κάποιο χρόνια μείζοντα καταθλιπτική διαταραχή με ψυχωτικά στοιχεία. Πήρα αγωγή απλά δεν έπαιρνα αυτή που ακριβώς χρειαζόμουν. Μετά τη μανία του 2017 και την κατάθλιψη του 2018 και την απόπειρα την οποία την έκανα για να νοσηλευτώ, στα 39 μου έγινε η διάγνωση διπολικής διαταραχής τύπου 1. Ζήτησα τον εγκλεισμό στο ψυχιατρείο. Όταν μιλάμε αυτοκτονικό ιδεασμό είναι το πιο επικίνδυνο ψυχιατρικό φαινόμενο. Είναι ο άνθρωπος που έχει αρχίσει να γλυκοκοιτάει το μπαλκόνι, να σκέφτεται μαχαίρα, εκείνη την φάση είναι σημαντικό να είναι κάποιος μαζί του να τον φυλάει, αλλά δεν είναι γιατρός, δεν είναι επιστήμονας. Εκεί δεν κρατούσαμε καν τα σαμπουάν μας, τα δίναμε εκεί και μας τα έδιναν για να κάνουμε μπάνιο. Καταλαβαίνω ότι για κάποιους φαίνεται πολύ καταπιεστικό και ξέρω ότι ο περισσότερος κόσμος προτιμά να πάει φυλακή παρά ψυχιατρείο. Εγώ εκείνες τις ημέρες παρά τον πόνο και την μαυρίλα, τον χωρισμό με τον Τάσο, ένιωθα ασφαλής. Έλεγα ότι εδώ πέρα όσο είμαι εδώ δεν πρόκειται να μου συμβεί τίποτα κακό
Σε άλλο σημείο, μιλώντας για τις απόπειρες της μητέρας του, ανέφερε ότι:
Την πρώτη που θυμάμαι την “μεταμφίεσαν”. Ήταν έγκυος, έχασε το παιδί, εγώ ήμουν επτά ετών, το “μεταμφίεσαν” σε κάτι που έτυχε και έπρεπε να μείνει στο νοσοκομείο. Αυτή ήταν η πρώτη μεγάλη και σοβαρή απόπειρα. Μετά θυμάμαι μια επίσης σοβαρή που χρειάστηκε νοσηλεία, όταν ήμουν περίπου 11-12 ετών. Κατάλαβα ότι το σχήμα λόγου, ότι “η Κατερίνα δεν βγαίνει από την κρεβατοκάμαρα, γιατί έχει τα νεύρα της”, δεν εξηγούσε τίποτα. Γιατί το “έχω τα νεύρα μου”, μπορεί να σημαίνει χίλια πράγματα. Οπότε ρωτώντας, δηλαδή αφού δεν πήγαινε η Κατερίνα στον ψυχίατρο, πήγα εγώ για να ρωτήσω τι ακριβώς έχει. Τότε άκουσα στα 12-13 πρώτη φορά τις λέξεις κατάθλιψη, μανιοκατάθλιψη, κλπ. Κατάλαβα ότι ήταν αρρώστια. Ότι αυτό το πράγμα όσο και αν φαινόταν σαν να γίνεται επί τούτου, ήταν κάτι με το οποίο είχε την ατυχία να γεννηθεί.
Οι απόπειρες πλήθαιναν με τα χρόνια, άλλες ήταν πιο σοβαρές, άλλες ήταν λιγότερο σοβαρές. Άλλες δεν ήταν απόπειρες καν. Επειδή ήταν αλκοολική η Κατερίνα, έπινε περισσότερο ακόμα και από τις δικές της αντοχές. Είχε κάνει την εξυπνάδα να πιει μονορούφι ένα μπουκάλι τσίπουρο και έκαψε τον οισοφάγο της. Οπότε μετά έπρεπε να την νταντεύω σαν το μωρό, να την ταΐζω ειδικά τζελ για τον οισοφάγο και να της δίνω βρεφικές κρέμες
.
Ο ίδιος μεταξύ άλλων μίλησε για την σεξουαλικότητά του, για τα σχόλια που έχει δεχτεί ανά καιρούς, για τους γονείς του, αλλά και για τον εγκλεισμό του σε ψυχιατρείο.
Καλό είναι κάποια πράγματα να τα λέμε χύμα. Μεταξύ μας, εμείς οι τρεις όπως είμαστε ακριβώς τώρα και κάνουμε αυτή τη κουβέντα, τη δεκαετία του 80 και του 90 δεν θα περνούσαμε πολύ καλά, κακά τα ψέματα. Έχουμε ακούσει πολλά γλυκόλογα μεγαλώνοντας. Αν έχεις κερδίσει αρκετούς αγώνες κάτι μέσα σου ατσαλώνεται και λες “δεν γαμι@σαι;”. Έχω ακούσει πάρα πολλά, τρισχειρότερα. Θα με πεις π@@στ@ρ@ κι εγώ θα δακρύσω; Αφού π@@στ@ρ@ είμαι! Δηλαδή τι; Δεν πρόλαβα να γίνω queer, είμαι 47 δεν πρόλαβα, εγώ πρόλαβα το “αδερφάρα”
Αναφερόμενος για το πώς αντιμετώπισε ο πατέρας του την σεξουαλικότητά του, αποκάλυψε:
Οι πατεράδες μας, ο δικός μου και του Τάσου, οι οποίοι είναι άντρες μεγαλωμένοι το 50′ δεν ενθουσιάστηκαν όταν ανακάλυψαν ότι οι γιοι τους ήταν γκέι. Στη συνέχεια όταν είδαν ότι είχαμε μία σχέση πιο ευτυχισμένη από τους γάμους τους, που κάναμε τα ταξίδια μας, που δεν υπήρχαν εντάσεις. Λίγο λίγο το έμαθαν αυτό και είπαν ότι τα παιδιά όχι μόνο δεν κινδυνεύουν να δυστυχήσουν, αλλά είναι πραγματικά ευτυχισμένα, μπορείς να εκπαιδεύσεις και με το στανιό μερικές φορές.
