Άφησε την τελευταία της πνοή τα ξημερώματα της Πέμπτης στο νοσοκομείο όπου νοσηλεύονταν τις τελευταίες ημέρες σε ηλικία 85 ετών.
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Ακόμη μια απώλεια μετρά ο καλλιτεχνικός κόσμος καθώς η ηθοποιός Τζένη Ζαχαροπούλου έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 85 ετών.
Η Τζένη Ζαχαροπούλου, η οποία είχε αφήσει το στίγμα της τη χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου με σπουδαίους ρόλους.
Η ηθοποιός Τζένη Ζαχαροπούλου που είχε γίνει γνωστή από τους ρόλους της στον κινηματογράφο δίπλα στην Αλίκη Βουγιουκλάκη άφησε την τελευταία της πνοή τα ξημερώματα της Πέμπτης στο νοσοκομείο όπου νοσηλεύονταν τις τελευταίες ημέρες σε ηλικία 85 ετών.
Γεννήθηκε το 1941. Τελείωσε την σχολή Κατσέλη και στη συνέχεια έκανε περιοδεία με τον Δημήτρη Ροντήρη για 3 χρόνια σε όλον τον κόσμο με κλασικό ρεπερτόριο. Αμέσως μετά, η συνεργασία της με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ την κάνει γνωστή στο ευρύ κοινό. Στη συνέχεια συνεργάζεται με όλους τους μεγάλους κωμικούς.
Έχει παίξει σε σειρές που ήταν σταθμοί στην ελληνική τηλεόραση όπως «Γιούγκερμαν», «Πανθέοι», «Η γειτονιά μας», «Οι φρουροί της Αχαϊας».
Φιλμογραφία
Η γυνή να φοβήται τον άνδρα (1965)
Η λεωφόρος της προδοσίας (1969) [Φιόνα]
Ορατότης μηδέν (1969) [Μαίρη]
Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα (1969)
Ένα αστείο κορίτσι (1970) [Άννα]
Δυο τρελοί και ο ατσίδας (1970)
Η κόρη του ήλιου (1971) [Λευκή]
Η λεωφόρος του μίσους (1971)
Σ’ αγαπώ (1971)
Και ξανά προς τη δόξα τραβά (1980)
Τροχονόμος… Βαρβάρα (1981) [Χαρά Φουρτούνα]
Θανάσης, ο αισιόδοξος (1989) [Μαίρη Ροδινού]
Κόκκινο τριαντάφυλλο σου έκοψα (1993) [μάνα]
Από τις τελευταίες δημόσιες εμφανίσεις της ήταν στο #ΣπίτιΤουΗθοποιού και στη μουσική σκηνή «Γιώργος Μαρίνος» τον περασμένο Μάιο σε ένα αφιέρωμα στον σπουδαίο καλλιτέχνη Γιώργο Μαρίνο.
Παρόλο που τα αίτια του θανάτου της δεν έχουν γίνει ακόμη γνωστά, ο γαμπρός της, γνωστός Έλληνας δημοσιογράφος, μέσα από ένα σπαρακτικό μήνυμα αποκαλύπτει τον άγνωστο αγώνα που έδινε τους τελευταίους μήνες.
Ο λόγος για τον Νάσο Γουμενίδη ο οποίος είναι παντρεμένος με την κόρη της Τζένης Ζαχαροπούλου, Κλάρα Γενιτσαριώτη. Το ζευγάρι μάλιστα έχει αποκτήσει μαζί και ένα παιδί, ένα κοριτσάκι, την Φαίδρα, η οποία ήρθε στη ζωή το 2010.
Ο Νάσος Γουμενίδης σε άρθρο που δημοσίευσε στο nassosblog.gr περιγράφει την πεθερά του σαν μία γυναίκα – σύμβολο που ήταν πάνω από όλα μάνα και υπέροχη γιαγιά στην κόρη του.
Η ώρα είναι 05.50 το πρωϊ και προσπαθώ να βάλω σκέψεις και συναισθήματα σε μια σειρά. Είναι δύσκολο. Πολύ δύσκολο. Η αίσθηση της απώλειας… το “σβήσιμο” μιας υπέροχης φωνής με συγκλονίζουν. Για μένα δεν ήταν η πεθερά μου. Ήταν… μάνα μου. Μετά σκέφτομαι. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν φεύγουν ποτέ πραγματικά. Απλώς αλλάζουν ουρανό. Σήμερα, 2 Ιουλίου, λίγο μετά τις 02.00, η αγαπημένη μου πεθερά – η γνωστή για τους πολλούς ηθοποιός – Τζένη Ζαχαροπούλου, ολοκλήρωσε με αξιοπρέπεια και γενναιότητα μια άνιση μάχη . Ήταν 85 ετών. Και όμως, για όσους είχαν την τύχη να τη γνωρίσουν, ήταν πολύ περισσότερα από ένας αριθμός.
Ήταν μια γυναίκα-σύμβολο. Μια μάνα. Μια υπέροχη γιαγιά. Μια παρουσία που γέμιζε το σπίτι με καλοσύνη, ηρεμία και αγάπη.
Για μένα δεν ήταν απλώς η μητέρα της γυναίκας μου. Ήταν ένας άνθρωπος που με δίδαξε να σκέφτομαι διαφορετικά. Με βοήθησε να εξελιχθώ, να βλέπω τη ζωή με περισσότερη ευγένεια, περισσότερη υπομονή και περισσότερη ανθρωπιά. Ήταν μορφωμένη, ευφυής, διαβασμένη, ντροπαλή, αξιοπρεπής, δοτική και απίστευτα αγαπησιάρα. Από εκείνους τους ανθρώπους που δεν χρειάζονται μεγάλες κουβέντες για να αφήσουν τεράστιο αποτύπωμα. Τις τελευταίες δύο εβδομάδες ζήσαμε όλοι μαζί έναν εφιάλτη. Στην 6η Πνευμονολογική Κλινική του Νοσοκομείου «Σωτηρία» δόθηκε μια μάχη μέχρι την τελευταία στιγμή. Ο διευθυντής της κλινικής, Γιάννης Δημητρούλης, μαζί με τους εξαιρετικούς συνεργάτες του, έκανε ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατό για να της χαρίσει χρόνο.
Ο κ. Νικόλαος Πτωχής, στο Νοσοκομείο «Γεννηματά» με την επέμβαση στην οποία την υπέβαλε, της έδωσε μια ακόμη ευκαιρία.
Και δίπλα τους, ένα μοναδικό νοσηλευτικό προσωπικό. Οι γυναίκες που τη φρόντιζαν,, τη νοιάζονταν σαν δικό τους άνθρωπο. Οι άνθρωποι της σίτισης και της καθαριότητας. Άγνωστοι άνθρωποι που μέσα στις πιο σκοτεινές ώρες της ζωής μας έγιναν μια μεγάλη αγκαλιά. Πόσο παράξενο είναι… Μέσα στον απόλυτο φόβο, στην αγωνία της αναμονής, στην εξάντληση και στα δάκρυα, να ανακαλύπτεις ότι υπάρχει ακόμη ανθρωπιά. Στο πλευρό της μέχρι το τέλος στάθηκαν η κόρη της, η Κλάρα, η γυναίκα μου, και η λατρεμένη της εγγονή. Η κόρη μας. Η Φαίδρα. “Το κορίτσι μου”, όπως συνήθιζα να την αποκαλώ, έφυγε όπως ακριβώς έζησε. Όρθια. Χωρίς να προδώσει ποτέ τη δύναμή της. Ατρόμητη. Μαγκιόρα. Με το κεφάλι ψηλά. Καλό ταξίδι στο φως, Τζενούλα μου. Σε ευχαριστώ για όσα μας χάρισες. Για όσα μας έμαθες χωρίς ποτέ να υψώσεις τη φωνή σου. Για την αγάπη σου, για την αγκαλιά σου, για το παράδειγμά σου. Θα σε αγαπώ τόσο εγώ αλλά και το Κλαράκι σου… και το “Φαιδρόνι” σου μέχρι να συναντηθούν ξανά οι ουρανοί μας. Μέχρι τότε… καλό σου ταξίδι
