«Η μητέρα μου ταλαιπωρήθηκε πολύ τα τελευταία δυο χρόνια. Ταλαιπωρήθηκε τόσο πολύ, και όταν ταλαιπωρείται ένας άνθρωπος που αγαπάς, άνθρωπος δικός σου, της οικογένειας σου, λες από μέσα σου ας λυτρωθεί, ας πετάξει ψηλά, ας φύγει η ψυχή της»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Συνέντευξη στην #Espresso παραχώρησε ο Γρηγόρης Αρναούτογλου και μίλησε για την απώλεια της μητέρα τους.
Ο παρουσιαστής περιέγραψε με σπαρακτικό τρόπο τις τελευταίες δύσκολες ημέρες και τη μάχη που έδωσε η μητέρα του με σοβαρά προβλήματα υγείας τα δύο τελευταία χρόνια.
Χαρακτήρισε ως το πιο δύσκολο κομμάτι τη στιγμή που πήγαινε να τη δει και εκείνη δεν τον αναγνώριζε λόγω της κατάστασής της, φωνάζοντάς τον με άλλο όνομα.
Περιέγραψε τις σπάνιες, «φωτεινές» στιγμές που η μητέρα του έβρισκε ξανά τη διαύγειά της, τον αναγνώριζε και του χαμογελούσε, γεγονός που του προκαλούσε τεράστια συναισθηματική φόρτιση.
Ο παρουσιαστής περιέγραψε τις τελευταίες στιγμές μαζί της και το συναίσθημα του να βλέπει έναν άνθρωπό του να αλλάζει λόγω της κατάστασης της υγείας του.
Η μητέρα μου ταλαιπωρήθηκε πολύ τα τελευταία δυο χρόνια. Ταλαιπωρήθηκε τόσο πολύ, και όταν ταλαιπωρείται ένας άνθρωπος που αγαπάς, άνθρωπος δικός σου, της οικογένειας σου, λες από μέσα σου “ας λυτρωθεί, ας πετάξει ψηλά, ας φύγει η ψυχή της”
Είναι πάρα πολύ δύσκολο να πηγαίνεις να συναντήσεις τη μητέρα σου και να μη σε αναγνωρίζει, να σε λέει με άλλο όνομα, να μην ξέρει ποιος είσαι. Αυτό ήθελε πολλή δύναμη, και εγώ είχα πολλή αδυναμία στη μητέρα μου. Όταν λοιπόν, πήγαινα και την έβλεπα και τη μια μέρα με έλεγε με το όνομα μου και με αγκάλιαζε και την άλλη μέρα δεν με αναγνώριζε, τη μια εβδομάδα με καταλάβαινε και την άλλη όχι, αυτή ήταν μεγάλη στεναχώρια, μεγάλος πόνος και θλίψη. Έρχονται στιγμές όλη αυτή την περίοδο που η μάνα μου λείπει πάρα πολύ.
Έπαιρνε η μάνα μου τηλέφωνο και της έλεγα “μαμά να κλείσουμε τώρα το τηλέφωνο γιατί έχω δουλειά”, και τώρα λέω στους φίλους μου, στον κόσμο στο ραδιόφωνο, “μην κλείνετε ποτέ το τηλέφωνο στη μάνα σας, βρείτε πέντε λεπτά, γιατί όταν θα θέλετε να την ακούσετε, δεν θα είναι εδώ”. Τώρα μου λείπουν όλα αυτά τα τηλέφωνα που δεν σήκωσα για να πούμε μια κουβέντα. Τι ρωτούσε η μάνα μου; Αν έφαγα, αν ντύθηκα καλά και αν φόρεσα ζακέτα.
