reporter-logo inbusiness-news-logo omada-logo

Θοδωρής Αθερίδης για τον αλκοολισμό: «Την πρώτη ημέρα που δεν ήπια, έγινε ο σεισμός & νόμιζα ότι τον δημιούργησα»

«Η απελπισία σε κινητοποιεί. Κοιμόμουν μία ώρα και έπινα 23. Στο αλκοόλ πηγαίνεις από το άγχος. Στην κοκαΐνη πηγαίνεις από την κατάθλιψη, στην ηρωίνη πηγαίνεις από το τραύμα, από τον πόνο»

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus

Ο Θοδωρής Αθερίδης βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή #Στούντιο4.

Ο ηθοποιός, σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη, μίλησε για την εξάρτησή του από το αλκοόλ, την ψυχολογία πίσω από τις εξαρτήσεις αλλά και την καθοριστική στιγμή που αποφάσισε να αλλάξει τη ζωή του.

Αναφέρθηκε εκτενώς στις δύσκολες περιόδους του εθισμού του. Δήλωσε χαρακτηριστικά πως το 1999 «κοιμόμουν μία ώρα και έπινα τις άλλες 23». 

Εξήγησε ότι οι άνθρωποι που παγιδεύονται σε εξαρτήσεις ουσιαστικά αναζητούν μια μορφή θεραπείας, αλλά με τον λάθος τρόπο.

Μοιράστηκε μια μάλλον ακραία ψυχολογική εμπειρία από εκείνη την περίοδο. Λόγω της κατάστασής του, όταν έγινε ο μεγάλος σεισμός της Αθήνας, πίστεψε για λίγο ότι τον είχε προκαλέσει ο ίδιος.

Ο γνωστός ηθοποιός μίλησε ανοιχτά και για τη σχέση καθώς και τον χωρισμό του από τη συνάδελφό του

Έχω κάνει πολλά πράγματα στη ζωή μου που μένω με το στόμα ανοιχτό και εγώ ο ίδιος. Όπως αυτό, το παιδί, το αλκοόλ. Και πώς μπήκα και πώς βγήκα. Με όλα έχω μείνει με το στόμα ανοιχτό. Τις περισσότερες φορές γίνεται για λόγους αυτοθεραπείας. Στο αλκοόλ πηγαίνεις από το άγχος. Στην κοκαΐνη πηγαίνεις από την κατάθλιψη, στην ηρωίνη πηγαίνεις από το τραύμα, από τον πόνο. Ο οργανισμός σου ζητάει τη θεραπεία του

Ένας άνθρωπος που έχει την ίδια ποσότητα άγχους με κάποιον άλλον, μπορεί να μην έχει βρει έναν τρόπο να χαλαρώνει. Αν δεν χαλαρώνεις, από κάπου πρέπει να χαλαρώσεις. Υπάρχει ένα ερέθισμα που στο δημιουργεί και μετά το ίδιο το άγχος είναι σπιράλ. Πρέπει να αλλάξει η φορά του για να βγεις προς τα έξω

Η απελπισία σε κινητοποιεί. Αν πατήσεις τον πάτο και σπρώξεις με όλη σου τη δύναμη, μπορεί να ‘ρθει και η άνωση. Τη μέρα που κατάλαβα ότι θα πεθάνω, ήταν Αύγουστος του 1999. Δεν κοιμόμουν καθόλου. Κοιμόμουν μία ώρα και έπινα 23. 7 Σεπτεμβρίου είναι η πρώτη μέρα που δεν ήπια. Στις 7 ξύπνησα χωρίς να πονάω. Έγινε ο σεισμός. Ήταν η πρώτη φορά που μέχρι τις 3 το μεσημέρι δεν είχα πιει. Και επειδή βλέπω σύμβολα παντού, νόμιζα ότι ο σεισμός αντικατόπτριζε αυτό που συνέβαινε μέσα μου. Πίστευα ότι εγώ τον δημιούργησα. Ήμουν σίγουρος»

 

 

;