«Η περίοδος που πήγα στην Κύπρο μου έκανε καλό, γιατί εδώ μου τη θύμιζαν όλα. Δεν σβήνεται ένας άνθρωπος τόσα πολλά χρόνια, καλά χρόνια. Είμαι ευλογημένος και ευχαριστώ που βρέθηκε στη ζωή μου. Ο πόνος δεν φεύγει, τον διαχειρίζεσαι»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Ο Τάσος Κωστής παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στην εκπομπή #SuperΚατερίνα.
Ο αγαπημένος ηθοποιός Τάσος Κωστής βίωσε τη βαριά απώλεια της συζύγου του, Μαριάννας, η οποία έφυγε από τη ζωή τον Μάρτιο του 2024 μετά από μια πολύχρονη και γενναία μάχη με τον καρκίνο. Το ζευγάρι ήταν μαζί για πάνω από 40 χρόνια.
Ο ηθοποιός έχει μιλήσει πολλές φορές δημόσια με τεράστια ειλικρίνεια και συγκίνηση για το πώς διαχειρίζεται το πένθος, τη μοναξιά, αλλά και τη δική του προσωπική περιπέτεια υγείας.
Ο ίδιος διαγνώστηκε πριν από χρόνια με καρκίνο του παχέος εντέρου. Δεν χρησιμοποιεί τη φράση «νίκησα τον καρκίνο». Αναφέρει χαρακτηριστικά ότι «με τον καρκίνο είμαστε ισοπαλία», καθώς πρόκειται για μια απρόβλεπτη νόσο που απλώς «κάθεται φρόνιμα» και δεν τον ενοχλεί.
Ο ηθοποιός, μεταξύ άλλων, μίλησε για την περιπέτεια με την υγεία του, αλλά και για την απώλεια της συζύγου του.
Η περίοδος που πήγα στην Κύπρο μου έκανε καλό, γιατί εδώ μου τη θύμιζαν όλα. Δεν σβήνεται ένας άνθρωπος τόσα πολλά χρόνια, καλά χρόνια. Είναι τραγούδια που όταν τα βλέπω, τα ακούω, δεν μπορώ. Είμαι ευλογημένος και ευχαριστώ που βρέθηκε στη ζωή μου. Ο πόνος δεν φεύγει, τον διαχειρίζεσαι όμως. Κρατάς τον άνθρωπό σου μέσα στην ψυχή σου και η ζωή προχωράει
Είχα και εγώ καρκίνο στο έντερο. Ήμουν τυχερός που το πρόλαβα έγκαιρα. Έκανα χειρουργεία, ακτινοθεραπείες, χημειοθεραπείες, όλα αυτά τα πράγματα τα έκανα μαζί. Μου έδωσε το δικαίωμα να πολεμήσω, πολέμησα και είμαστε σε παύση. Δεν είναι εύκολο να λες τη λέξη “καρκίνος”. Φεύγει η γη κάτω από τα πόδια σου. Έχεις να διαχειριστείς πολλά πράγματα στο μυαλό σου. Το πρώτο που έβαλα ήταν να κάνω υπομονή και να πολεμάω, αφού μου δίνει τη δυνατότητα να πολεμάω. Και πολεμούσα
Η άλλη πλευρά είναι χειρότερη. Εσύ όταν κάνεις χειρουργεία για τέτοια, απλά κάνεις έναν ωραίο ύπνο, ξυπνάς κι έχει τελειώσει. Ο άλλος που είναι απ’ έξω δεκαοχτώ ώρες και περιμένει τον άνθρωπό του μέσα στο μαχαίρι, και ξέρει “θα βγει, δεν θα βγει;”, είναι χειρότερα. Εγώ είχα και τη μία πλευρά, και την άλλη
