reporter-logo inbusiness-news-logo omada-logo

Γωγώ Καρτσάνα: «Στην εγκυμοσύνη εμφάνισα καταθλιπτικές κρίσεις. Χρειάστηκε να πάρω αντικαταθλιπτικά»

«Εκεί που ήμουν από το πρωί μέχρι το βράδυ έξω, γυρίσματα, θέατρα, φίλοι… ξαφνικά μόνη μου μέσα στο σπίτι»

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus

Η ηθοποιός Δανάη Μιχαλάκη αναλαμβάνει την παρουσίαση της εκπομπής #ΜαμάΔες και υποδέχεται την καλή της φίλη, Γωγώ Καρτσάνα.

Η ηθοποιός Γωγώ Καρτσάνα είναι μητέρα ενός 6χρονου αγοριού, του Κωνσταντίνου, τον οποίο έχει αποκτήσει με τον σύζυγό της, Γιώργο.

Η ίδια έχει μιλήσει ανοιχτά και με ειλικρίνεια για τις προκλήσεις, τις δυσκολίες αλλά και τη δημιουργική πλευρά της δικής της μητρότητας.

Έχει αποκαλύψει δημόσια ότι κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της εμφάνισε καταθλιπτικές κρίσεις και χρειάστηκε να λάβει φαρμακευτική αγωγή, σπάζοντας τα ταμπού γύρω από την ψυχική υγεία των εγκύων.

Περιγράφει τη μητρότητα ως «αστείρευτη αγάπη αλλά και τεράστια ευθύνη» γεμάτη άγχη, ενοχές και φόβους. Τονίζει μάλιστα ότι «οι γυναίκες που γεννάνε δεν θέλουν συμβουλές, η μητρότητα σε διδάσκει».

Εμπνευσμένη από τις δικές της ανησυχίες ως μαμά, δημιούργησε την πρώτη της ταινία μικρού μήκους με τίτλο #TheKid, η οποία αποτελεί μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία με κεντρική πρωταγωνίστρια μία μητέρα. 

Η ηθοποιός, μέσα σε όλα, μίλησε για τις δυσκολίες που βίωσε κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της, αλλά και μετά τη γέννηση του γιου της, Κωνσταντίνου.

Παρόλο που ήταν η περίοδο του κορωνοϊού και όλοι έλεγαν ότι είμαι πολύ τυχερή γιατί είχε γίνει μια παύση σε όλα, για εμένα ήταν η χειρότερη περίοδος για να μείνεις έγκυος. Ήμουν μέσα στο σπίτι κλεισμένη και εκεί που ήμουν από το πρωί μέχρι το βράδυ έξω, γυρίσματα, θέατρα, φίλοι… ξαφνικά μόνη μου μέσα στο σπίτι

Και ο σύζυγός μου δούλευε κανονικά, δεν τον έπιασε η καραντίνα, οπότε είχε πάρα πολλή μοναξιά. Είχα πολλές καταθλιπτικές κρίσεις. Πήρα αντικαταθλιπτικά όσο ήμουν έγκυος, δεν ήτανε απλό

Μετά, νομίζω ότι αφού πέρασε το τετράμηνο, άρχισαν οι συνέπειες της κλεισούρας. Δεν τις είχα καταλάβει πριν, γιατί έλεγα: «ναι, ναι, καλά το παιδί, να πάνε καλά όλα», οπότε πίεζα τον εαυτό μου. Μετά, αφού πήγαν όλα καλά, μετά τους τέσσερις μήνες άρχισα να δηλαδή ήταν και οι ορμόνες μετά τον τοκετό και ο θηλασμός που ήταν ένα πολύ δύσκολο κομμάτι… και μετά ήμουν ακόμα χειρότερα. Υπήρχαν αντιφάσεις. Ναι μεν ένιωθα πολύ μεγάλη ευτυχία και χαρά, αλλά έβλεπα ότι δεν ξέρω πού πατάω

 

 

;