«Υπάρχουν πολλοί που κάνανε παιδιά και δε βρήκαν λιμάνι εκεί, γεράσανε και πεθάνανε μόνοι τους στην ψάθα»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση προχώρησε ο Αλέκος Συσσοβίτης το βράδυ στην εκπομπή #ΚαλύτεραΑργά.
Ο ηθοποιός εξομολογήθηκε ότι στην αρχή της καριέρας του ένιωθε παρείσακτος και «αλεξιπτωτιστής» στον χώρο της υποκριτικής. Δήλωσε χαρακτηριστικά ότι αρκετοί συνάδελφοί του τον σνόμπαραν.
Παραδέχτηκε ανοιχτά πως έχει πιαστεί κορόιδο τόσο στα ερωτικά όσο και στα επαγγελματικά του ζητήματα. Ξεκαθάρισε την άποψή του για την προσωπική του ζωή, τονίζοντας ότι έχει πάντα σύντροφο και πως το γεγονός ότι κάποιος δεν παντρεύεται, δεν σημαίνει ότι θα δυστυχήσει.
Μέσα σε όλα, ο ηθοποιός μίλησε στην Αθηναϊδα Νέγκα για τη συντροφικότητα στη ζωή του και τις ισχυρές σχέσεις που δημιουργεί με τους ανθρώπους που βρίσκονται γύρω του.
«Πάντα έχω έναν σύντροφο μαζί μου. Επίσης, βασίζομαι πολύ στους πολύ κοντινούς μου ανθρώπους και φίλους γιατί είμαι κοινωνικότατος και είμαι και δοτικός, άρα παίρνω κι εγώ μεγάλη αγάπη από πολύ κόσμο. Τα βαφτιστήρια μου, τα μωρά που δεν έχω εγώ, αλλά είναι εκεί και με στηρίζουν ψυχολογικά αλλά έχω χτίσει καλές σχέσεις.
Με την αδελφή μου και την οικογένειά της στη Θεσσαλονίκη και τα ανίψια μου που πλέον είναι μεγάλα, 32-33 χρονών, έχω εξαιρετική σχέση… Οι πολύ φίλοι είναι λίγοι αλλά οι κοντινοί άνθρωποι είναι πολλοί… Και τώρα έχω άνθρωπο δίπλα μου, επειδή δε παντρεύεται κανείς δε σημαίνει ότι θα δυστυχήσει στην πορεία. Υπάρχουν πολλοί που κάνανε παιδιά και δε βρήκαν λιμάνι εκεί, γεράσανε και πεθάνανε μόνοι τους στην ψάθα
Ο ηθοποιός μίλησε, μεταξύ άλλων, για τα πρώτα του βήματα στον χώρο της υποκριτικής και για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκε όταν έκανε την είσοδό του στον καλλιτεχνικό χώρο, προερχόμενος από το μόντελινγκ.
Πριν από 30 χρόνια άρχισα το θέατρο. Πώς λένε ότι η ζωή είναι ένα κλείσιμο του ματιού; Έτσι νιώθω κι εγώ… Ακόμα άγουρος, ακόμα πρωτάρης, παρά τις εμπειρίες, παρά τη τεχνική βελτίωση και την οποιαδήποτε διαδρομή μέσα στα κείμενα ή στους ρόλους. Μου αρέσει που νιώθω έτσι, την έκπληξη δηλαδή του ανθρώπου που θέλει να ανακαλύψει πράγματα
Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στο αν εξακολουθεί να νιώθει «outsider» στον χώρο, εξηγώντας πως αυτό το συναίσθημα τον συνοδεύει ακόμη, αν και όχι στον βαθμό που συνέβαινε παλαιότερα.
Τώρα πλέον όχι τόσο πολύ, αλλά συνεχίζω με έναν τρόπο να νιώθω. Συνεχίζω, αλλά μάλλον αυτό είναι η φύση μου. Όχι όπως ένιωθα παλαιότερα, ότι επειδή δεν έχω περάσει μέσα από τις σχολές και ερχόμουν από τον χώρο του μόντελινγκ, ότι ήμουν παρείσακτος, αλεξιπτωτιστής μέσα σε έναν πολύ συγκεκριμένο χώρο. Τότε ναι, με σνόμπαραν. Κάτι που δεν το αντιλαμβανόμουν, γιατί είμαι λίγο αφελής και καλοπροαίρετος με τους ανθρώπους.
