Συγκινεί και η Κατερίνα Παναγοπούλου για τον θάνατο του Γιάννη Κολοτούρα: «Δεν το πιστεύω ότι δεν θα σε ξαναδώ»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Η Μαρέβα Γκραμπόφσκι Μητσοτάκη αποχαιρέτησε δημόσια τον πρώην συνεργάτη και φίλο της, Γιάννη Κολοτούρα, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 48 ετών, ύστερα από γενναία μάχη με τον καρκίνο.
Xθες, Δευτέρα 4 Μαΐου πραγματοποιήθηκε η κηδεία του γενικού διευθυντή και συνιδιοκτήτη του οίκου, Zeus+Dion, Γιάννη Κολοτούρα, με συγγενείς, φίλους και συνεργάτες να δίνουν το «παρών» για το τελευταίο αντίο.
Ο Γιάννης Κολοτούρας, ως συνιδιοκτήτης και γενικός διευθυντής του brand #Zeus+Dione, έδωσε μια δύσκολη και γενναία μάχη με τον καρκίνο του πνεύμονα, νοσηλευόμενος το τελευταίο διάστημα στο νοσοκομείο #Ευαγγελισμός.
Η είδηση του θανάτου του έγινε γνωστή μέσα από μια βαθιά συγκινητική ανάρτηση της αδελφής του, Δήμητρας Κολοτούρα, η οποία τον αποχαιρέτησε δημοσιεύοντας μια κοινή τους φωτογραφία και λόγια γεμάτα αγάπη και πόνο.
Όπως σημειώνει η σύζυγος του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη στα social media , της είναι αδύνατον να του πει αντίο και πίστευε πως μπορεί να συμβεί ένα θαύμα.
Μου είναι τόσο δύσκολο να σε αποχαιρετίσω, διότι από την αρχή αυτού του Γολγοθά που κλήθηκες να ανέβεις πίστευα ότι θα τα καταφέρεις…
Ήσουν τόσο νέος… Έτσι που περπατούσαμε σ’ εκείνο τον ατελείωτο διάδρομο του νοσοκομείου, φαινόσουν δυνατός να δώσεις αυτή τη μάχη με πίστη και αποφασιστικότητα και να κερδίσεις αυτόν τον αγώνα… παρά τις δυσμενείς προβλέψεις και τα χαμηλωμένα βλέμματα των γιατρών γύρω σου…
Θυμάμαι τα λόγια σου: “Πρέπει να τα καταφέρω για τη Δανάη μου”.
Πίστεψα κι εγώ, είναι αλήθεια, ότι ίσως το θαύμα να γίνει. Ότι θα κερδίσεις και πάλι, όπως κέρδιζες πάντα… απέναντι στις προκλήσεις και τις μάχες της καθημερινότητας. Στον Μαραθώνιο που έτρεχες, με τους φίλους να σε χειροκροτούν στη διαδρομή και στον τερματισμό.
Μένει ανεξίτηλη στη μνήμη μου η εικόνα σου, ικανοποιημένος και χαμογελαστός λίγο πριν τον τερματισμό σου στη γωνία Ηρώδου Αττικού και Βασιλίσσης Σοφίας λίγους μήνες πριν… Τίποτα δεν προμήνυε τι θα ακολουθούσε
Θα μπορούσα να μιλώ ατελείωτες ώρες για τον φίλο που χάσαμε. Έναν άνθρωπο δοτικό, συμπονετικό και διαθέσιμο να βοηθήσει όποιον αντιμετώπιζε πρόβλημα… Γιατί ο Γιάννης έβρισκε πάντα με κάποιο μαγικό τρόπο τη λύση…
Για τον δημιουργικό επαγγελματία που ερχόταν πρώτος στο γραφείο και έφευγε τελευταίος. Η Zeus and Dione δεν θα ήταν τίποτα χωρίς εσένα.
Για τον πιστό και αγαπημένο φίλο στις καλές, αλλά -κυρίως- στις δύσκολες ώρες. Για τον Άνθρωπο της πόλης, που λάτρεψε τη Σύρο, τις Κυκλάδες, τη θάλασσα!
Για τον Γιάννη της ευγένειας και της καλοσύνης. Και, ταυτόχρονα ,της πειθαρχίας και της ευθύνης.
Αντί γι’ αυτό, προτιμώ να τον κρατήσω στη μνήμη μου χαμογελαστό και δραστήριο. Με εκείνη την αισιόδοξη ματιά του να δίνει κουράγιο και ελπίδα στους δικούς του ανθρώπους και σε όλους εμάς που τον γνωρίσαμε και τον αγαπήσαμε.
Αντίο, Καλέ μου Γιάννη. Rest In Peace my dear Friend
Λίγες ώρες μετά την κηδεία και η Κατερίνα Παναγοπούλου τον αποχαιρέτησε, εκφράζοντας τη θλίψη της για την απώλειά του και κάνοντας λόγο για έναν άνθρωπο με ήθος, ευγένεια και σεβασμό προς όλους.
Πριν λίγο αποχαιρετήσαμε έναν υπέροχο άνθρωπο. Ο πιο γλυκός και τρυφερός φίλος, ένας κύριος, αξιοπρεπής, αξιόλογος, με τεράστια καρδιά και καλοσύνη, σπάνια περηφάνια και ανωτερότητα, μα πάνω από όλα με την πιο ζεστή και αληθινή αγκαλιά.
Δεν το πιστεύω ότι θα έγραφα ποτέ αυτές τις γραμμές και ότι δεν θα σε ξαναδώ. Ότι δεν θα πάμε τις ξένοιαστες βόλτες μας, ότι δεν θα γελάσουμε παρέα, ότι δεν θα κάνουμε μελλοντικά σχέδια, ότι δεν θα με συμβουλεύσεις με αυτή τη μοναδική σου σοφία και τη σπάνια ικανότητα να μου δείχνεις πάντα τη μεγάλη εικόνα και όσα αξίζουν πραγματικά. Ακόμα ακούω τη φωνή σου στα αυτιά μου. Ακόμα παίζω στο μυαλό μου σκηνές από το έργο μας και τρέχουν διαρκώς δάκρυα. Και αυτή τη φορά δεν μπορώ καν να σε πάρω να με παρηγορήσεις όπως πάντα.
Σε αγαπάω με όλη μου τη δύναμη, θα έχεις για πάντα μία μοναδική θέση στην καρδιά μου. Ένα μόνο δεν σου συγχωρώ. Ότι μου την έσκασες τόσο νωρίς. “Ξέρεις εμείς οι αντικοινωνικοί δεν βάζουμε εύκολα ανθρώπους στη ζωή μας. Μα όταν το κάνουμε είναι για μια ζωή”, λέγαμε. Μου την έκανες σε αυτήν. Θα σε περιμένω όμως στην επόμενη αγαπημένε μου Γιάννη. Καλό σου ταξίδι στις αιώνιες θάλασσες, που τόσο αγαπάς
