«Εγώ εξακολουθώ και συγκινούμαι πολύ με το Χριστόφορο Παπακαλιάτη. Γιατί, κάθε σεζόν, δεν ξέρω πώς το κάνει αυτός ο άνθρωπος, έχει ένα νόημα και μια βαθιά ουσία… Το περιμέναμε (ότι θα γίνει 4η σεζόν), αλλά απ’ την άλλη είχε κουραστεί πάρα πολύ. Είχε εξαντληθεί»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Ο Αντίνοος Αλμπάνης βρέθηκε καλεσμένος του Ανέστη Ευαγγελόπουλου στο #AnesTea The Podcast στο #Youtube. Ο ηθοποιός μίλησε για κάθε τι που μπορεί να απασχολεί έναν νέο άνθρωπο στον χώρο του θεάματος και για την επαγγελματική πορεία του.
Για το #Maestro και το παρασκήνιο πίσω από το νέο κύκλο της σειράς στο #Netflix. Πως έφτασε να γίνει μια παραγωγή διεθνών προδιαγραφών; Αναφέρεται με θαυμασμό στον Χριστόφορο Παπακαλιάτη και στο ρόλο που έπαιξε το #Netflix για να συνεχιστεί η παραγωγή.
Η κουβέντα βαθαίνει όταν αναφέρεται στην περιπέτεια της υγείας του και στο πώς αυτή τον άλλαξε. Περιγράφει μια νέα φιλοσοφία ζωής: να μην εγκλωβίζεσαι στο παρελθόν, αλλά να αξιολογείς όσα συνέβησαν και να συνεχίζεις μπροστά.
Παραδέχεται πως σήμερα τιμά περισσότερο τη ζωή και τη γεύεται ουσιαστικότερα. Μίλησε για τη μοναξιά που δεν λέγεται. Για τα όρια που δεν βάζουμε. Για την επιτυχία που σε αφήνει μόνο, όταν σβήνουν τα φώτα.
Ο Αντίνοος Αλμπάνης αναφέρθηκε και στην μεγάλη επιτυχία του #Maestro και στο ταξίδι στο #Netflix, αναφέροντας πως ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης είχε κουραστεί πάρα πολύ, κάτι που δεν το έχει καταλάβει ο κόσμος.
Το #Maestro είναι μια φωτεινή εξαίρεση και μέχρι και σήμερα είναι η μοναδική ελληνική σειρά στο παγκόσμιο #Netflix, δεν υπάρχει άλλη. Είμαι πολύ περήφανος για όλους τους ανθρώπους που έχουν δουλέψει, γιατί δεν έγινε τυχαία. Είναι τόσο πρωτόγνωρο και τόσο καινούργιο, και επειδή δεν έχουμε εκπαιδευτεί κιόλας να φιλοδοξούμε… Είναι εκτός πραγματικότητας, είναι από αυτά τα οποία ποτέ δεν φαντάζεσαι. Δεν το είχα ονειρευτεί ποτέ.
Σαν σκέψη να κάνω κάτι στο εξωτερικό μπορεί να υπήρξε, αλλά το να το σκέφτομαι, να το ονειρεύομαι, στο να γίνεται… υπάρχει τεράστια απόσταση. Ξαφνικά να βλέπεις τον Morgan Freeman να κάνει ανάρτηση για τη δουλειά σου.
Εγώ εξακολουθώ και συγκινούμαι πολύ με το Χριστόφορο Παπακαλιάτη. Γιατί, κάθε σεζόν, δεν ξέρω πώς το κάνει αυτός ο άνθρωπος, έχει ένα νόημα και μια βαθιά ουσία… Και είναι τόσο δύσκολα αυτά που έχει γράψει, και σε επίπεδο θεματολογίας αλλά και σε επίπεδο πρακτικό στο πώς θα γυριστούνε, που αυτή η πρόκληση για μας είναι τόσο ζωογόνα και μας βάζει σε μια διαδικασία τόσο έντονης δημιουργίας, που ανυπομονούμε να πάμε στο νησί να αρχίσουμε τη δουλειά. Από την άλλη ο τρόπος που αντιμετωπίζει το κάθε επεισόδιο σαν να είναι ταινία. Και αυτός ο συνδυασμός, ότι ζήτησαν απ’ την Αμερική, η παραγωγή μας, να συνεχίσουμε αυτή την τέταρτη σεζόν… Και επέμεναν και πίεσαν πάρα πολύ να το κάνουμε, είναι μια πολύ ωραία και δυνατή σεζόν.
Το περιμέναμε (ότι θα γίνει 4η σεζόν), αλλά απ’ την άλλη είχε κουραστεί πάρα πολύ ο Χριστόφορος. Είχε εξαντληθεί. Και κάτι το οποίο δεν ξέρω αν το καταλαβαίνει ο κόσμος στα αλήθεια… μια αντίστοιχη παραγωγή στο εξωτερικό, έχει γύρω στα 20 άτομα να κάνουν τη δουλειά που κάνει μόνος του ο Χριστόφορος. Αυτό, αντικειμενικά, είναι υπεράνθρωπο. Νομίζω ήταν πολύ έντονη η επιθυμία της παραγωγής, του Netflix, να συνεχίσουμε, και γι’ αυτό το λόγο μπήκε σε αυτή τη διαδικασία και χαίρομαι γιατί μπήκε με την ίδια χαρά, την ίδια ορμή, την ίδια όρεξη
Ο Αντίνοος Αλμπάνης ο οποίος μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στο σοβαρό πρόβλημα υγείας που έχει περάσει και το πώς τον άλλαξε σαν άνθρωπο.
«Ναι, πολλά από αυτά που συζητάμε είναι απόρροια αυτού. Η ψυχραιμία που έχω με τη δουλειά, το να μην δίνω πολύ μεγάλη βάση σε πράγματα τα οποία μπορεί είτε να είναι ακανθώδη είτε να μην ρολάρουν πολύ εύκολα, είτε να μην λειτουργούν καθόλου και να αποτυγχάνουν. Έχω μια διάθεση πια του πάμε παρακάτω.
Δεν στεκόμαστε πολύ πάνω από αυτό που έχει συμβεί. Το κοιτάζουμε, το παρατηρούμε, το αξιολογούμε, αλλά προχωράμε και προχωράμε. Γιατί αν δεν προχωρήσουμε θα προχωρήσει μόνη της η ζωή και εμείς θα βγάλουμε ένα κεφαλάκι από το παράθυρο και θα την κοιτάμε και θα μας κουνάει το μαντήλι. Και είμαστε εμείς οι επιβάτες της ζωής μας. Δεν είναι κάποιος άλλος. Οπότε πρέπει να πηγαίνουμε μαζί της
