Χριστόφορος Παπακαλιάτης για την ταινία #Αν: Τη βλέπω και λέω «Θεέ μου, τι λάθη είναι αυτά που έχω κάνει»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Μια σπάνια αλλά άκρως αποκαλυπτική συνέντευξη παραχώρησε ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης.
Δυόμιση ώρες μίλησε για τα πάντα χωρίς φίλτρο! Από τα παιδικά του χρόνια και τις πρώτες του επιτυχίες μέχρι το #Maestro και τον Morgan Freeman στους Παξούς. Ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης όπως δεν τον έχεις ξαναδεί!
Ο ηθοποιός-σεναριογράφος βρέθηκε καλεσμένος στο vidcast #Johnny@TheMovies με τον Γιάννη Δαββέτα, και μέσα σε όλα αποκάλυψε πώς γεννήθηκε η έμπνευση για τη σειρά #ΔυοΜέρεςΜόνο.
Πιο συγκεκριμένα, ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης εξομολογήθηκε ότι η έμπνευση γι’ αυτό το σενάριο γεννήθηκε ένα βράδυ που είχε πάει να ακούσει τη Δήμητρα Γαλάνη, δυο μέρες πριν πάει στο στρατό και ήταν μεθυσμένος.
Το #ΔυοΜέρεςΜόνο το σκέφτηκα όταν ένα βράδυ, απογοητευμένος, φτυσμένος, σε τραγική κατάσταση, είχα πάει να ακούσω τη Δήμητρα Γαλάνη που εμφανιζόταν τότε με την Πρωτοψάλτη. Και ξαφνικά, είναι στη σκηνή η Δήμητρα και τραγουδάει το “Δυο μέρες μόνο” και είμαι εγώ από κάτω “πίτα”. Την κοίταζα και λέω, “θα το κάνω σενάριο αυτό”.
Και πάω στο καμαρίνι και της λέω, “Δήμητρα, θα ήθελα να γράψω μια ιστορία που οι ήρωες θα συναντιούνται εδώ, την ώρα που τραγουδάς το “Δυο μέρες μόνο”. Ήταν δυο μέρες πριν μπω φαντάρος. Μπήκα φαντάρος πικραμένος, χάλια, όχι γιατί μπήκα φαντάρος όμως, Έγραψα τον ήρωα μόλις μπήκα φαντάρος, τότε άρχισα να γράφω το σενάριο, στο οποίο ήταν δυο μέρες πριν αυτός μπει φαντάρος και δυο μέρες πριν αυτή παντρευτεί
Ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης μεταξύ άλλων μίλησε για την ταινία #Αν που κυκλοφόρησε το 2012. Ο ίδιος υπέγραψε το σενάριο και τη σκηνοθεσία, ενώ πρωταγωνίστησε στον ρόλο του Δημήτρη. Μεγάλο μέρος των γυρισμάτων πραγματοποιήθηκε στην Πλάκα, με χαρακτηριστικό σημείο το καφέ #Γιασεμί.
Η ταινία «Αν» σημείωσε τεράστια εμπορική επιτυχία στην Ελλάδα και προβλήθηκε στο εξωτερικό, φτάνοντας μέχρι τη λίστα των υποψηφιοτήτων για τις Χρυσές Σφαίρες στην κατηγορία Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας το 2013.
Ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης ανέφερε για την ταινία #Αν πως:
Ήταν η πρώτη μου ταινία, ήταν το πέρασμα από την τηλεόραση στην ταινία. Σήμερα όταν το βλέπω στο #Netflix – στα πέντε λεπτά βέβαια έχω σταματήσει, δεν αντέχω περισσότερη ώρα – λέω “Θεέ μου τι λάθη είναι αυτά, τι έχω κάνει”; Δεν θα το έκανα έτσι σήμερα με τίποτα
Η ταινία πάντως αφορούσε εμένα σε εκείνη την ηλικία πολύ έντονα. Στα 37 μου χρόνια, ήταν η θεματολογία αυτή, το μόνος ή με μία σύντροφο και ένα παιδί και όλο αυτό
Παραδέχτηκε πως η ταινία γράφτηκε πολύ πιο εύκολα σε σχέση με άλλες παραγωγές.
Δεν με βασάνισε όπως άλλα πράγματα»
Βγήκε πιο αβίαστα και γυρίστηκε εύκολα γιατί ήταν ένα σπίτι στην Πλάκα, η Μαρίνα και εγώ. Το έχω, σαν ανάμνηση, το πιο όμορφο γύρισμα αυτό που είχαμε κάνει με την Μαρίνα Καλογήρου στην Αθήνα. Ο Γεωργίου, ο σκηνογράφος, είχε φτιάξει ένα σπίτι ολόκληρο που ήταν μαγαζί
Μεταξύ άλλων, μίλησε και για το πως δημιουργήθηκε ο ντόρος για το πολυσυζητημένο γκέι φίλι στη σειρά #ΚλείσεΤαΜάτια
Ήταν μια πολύ χαζή ιστορία αυτό που είχε προκληθεί. Βλέπεις, σε αυτά τα κομμάτια είμαστε πολύ καλύτερα σήμερα. Τελικά, το ΣτΕ ακύρωσε το πρόστιμο αλλά κανείς δεν το λέει αυτό. Ακούγεται πιο δραματικό το “Ω, έπεσε πρόστιμο! Ήτανε μια ενότητα από όλοι οι ήρωες εκείνο το βράδυ, όλα τα ζευγάρια, που ήτανε διαφορετικά ζευγάρια, αντάλλασσαν κάποια φιλιά. Παίχτηκε το επεισόδιο. Δεν έγινε τίποτα και δεν άνοιξε μύτη. Πήγε το επεισόδιο -εκείνες τις εποχές αυτό που λέγαμε τα πενηντάρια τότε και τα εξηντάρια- όλοι ενθουσιασμένοι
Πέρασε μία εβδομάδα, πέρασαν δύο εβδομάδες, πέρασαν τρεις εβδομάδες. Δεν αντέδρασε τίποτα κανείς. Δεν ασχολήθηκε κανείς. Δεν ήρθε ποτέ κανείς να πει ότι “αυτό, μήπως…”. Ποτέ, ποτέ κανένας. Ούτε πριν, ούτε μετά, ούτε οι θεατές στο δρόμο. Που τότε οι θεατές τότε, γινότανε… δηλαδή, δεν μπορούσαμε να κυκλοφορήσουμε εκείνη την εποχή του “Κλείσε τα Μάτια”. Ήταν ένα τελείως διαφορετικό σκηνικό από αυτό που σήμερα βιώνουν οι ηθοποιοί. Τότε ήταν όλα πολύ πιο μεγενθυμένα», περιγράφει ο δημιουργός για την επίμαχη σκηνή
Θυμάμαι λοιπόν ότι δεν έγινε τίποτα. Και ξαφνικά, ένα μήνα μετά, επειδή μία μεσημεριανή εκπομπή -ήταν οι εποχές τότε των μεσημεριανών, των πολύ στημένων εκπομπών, ήταν το καινούργιο είδος τότε τηλεόρασης- τότε ξεκίνησαν λοιπόν και ασχολιόντουσαν με αυτό το κομμάτι! Επειδή ασχολιόντουσαν με αυτό το κομμάτι μεσημέρι και παιζόταν η σκηνή μεσημέρι, έτσι έγινε και κάποιος πήρε και είπε ότι “θέλω να κάνω καταγγελία στο ΕΣΡ”.
Το ΕΣΡ αναγκαστικά πήγε και έγινε ένα ολόκληρο μπάχαλο που έφτασε μέχρι στη Βουλή επερώτηση να γίνει, τότε ότι “πώς γίνεται, ενόψει Ολυμπιακών Αγώνων το 2004 να θίγεται τέτοιο θέμα στην Ελλάδα;” Και ξαφνικά, αμέσως όλοι είπαν ότι: “Εννοείται, ρε παιδιά, τι γελοιότητες είναι αυτές;”. Και το ΣτΕ ακύρωσε το πρόστιμο, πάρα πολύ απλά”.
Στο μυαλό μου δεν ήτανε τίποτα παραπάνω, απλά δύο χαρακτήρες που αγαπιούνται. Το μοντάζ και η Στέλλα η Φιλιπποπούλου που το ‘χε φτιάξει, ήτανε τόσο προσεκτικό. Και ο τρόπος που το είχαμε γυρίσει ήτανε προσεκτικός. Πάντα θα υπάρχουν βλαμμένοι άνθρωποι. Πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι είναι αμόρφωτοι και ακαλλιέργητοι. Πάντα θα υπάρχουν οπισθοδρομικοί άνθρωποι. Πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι είναι πιο μπροστά, άνθρωποι με πιο ανοιχτό μυαλό, με πιο κλειστό μυαλό. Έτσι είναι η κοινωνία μας. Η κοινωνία μας αποτελείται από τα πάντα
