Ο λόγος που δεν είχε μιλήσει στους γονείς του για τη μάχη με τον καρκίνο και η αποκάλυψη για την προσωπική του ζωή. Η σιωπηλή μάχη, η επιλογή να προστατεύσει τους δικούς του και οι σκέψεις του για τη μοναξιά απέναντι στον καρκίνο
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Μια εφ΄όλης της ύλης συνέντευξη παραχώρησε ο Αντίνοος Αλμπάνης στην διαδικτυακή εκπομπή #RainbowMermaids.
Μια βαθιά προσωπική κουβέντα άνοιξε ο Αντίνοος Αλμπάνης μιλώντας χωρίς φίλτρα για την περίοδο που βρέθηκε αντιμέτωπος με τον καρκίνο και τα συναισθήματα που τον συνόδευσαν.
Ο ηθοποιός αναφέρθηκε στην απόφασή του να μιλήσει ανοιχτά για τη μάχη του με τον καρκίνο αποκαλύπτοντας ότι τότε θύμωνε γιατί έπρεπε να πονάει για να μπορέσει να γίνει καλά.
Ο ηθοποιός στάθηκε ιδιαίτερα στη μοναξιά που, όπως εξήγησε, χαρακτηρίζει τέτοιες δοκιμασίες, ακόμη κι όταν υπάρχουν άνθρωποι γύρω σου. Μια μοναξιά που δεν μοιράζεται, ούτε αντιγράφεται, αλλά βιώνεται αυστηρά προσωπικά.
Ακόμη, μίλησε για τους λόγους που δεν είχε μοιραστεί τότε με την οικογένειά του τα όσα βίωνε ενώ ρωτήθηκε για την προσωπική του ζωή, αποκαλύπτοντας ότι έχει χρόνια να ερωτευτεί.
Εγώ μια φορά επέλεξα να μιλήσω ανοιχτά για τον καρκίνο. Από εκεί και πέρα, επειδή η δυστυχία και ο πόνος είναι φωτογενείς, ήταν ένα θέμα το οποίο επανερχόταν ξανά και ξανά. Ο λόγος για τον οποίο εγώ δεν έχω αρνηθεί ποτέ σε δημοσιογράφο να απαντήσω γι’ αυτό, είναι γιατί η ανθρώπινη ευαλωτότητα, το πόσο πολύ ίδιοι είμαστε, όποιο επάγγελμα και να κάνουμε, μας βάζει λίγο στο ίδιο επίπεδο. Και το να καμωνόμαστε τους άτρωτους, τους πάρα πολύ δυνατούς, τους πάρα πολύ σπουδαίους, πάρα πολύ όμορφους και λαμπερούς, είναι ένα ψέμα. Και δεν έχουμε λόγο να λέμε ψέματα…Κι αν θέλουμε να έχουν και ένα νόημα αυτές οι συνεντεύξεις, ας λέμε και κάτι που να έχει κάποια ουσία…
Η θεραπεία των ογκολογικών ασθενών πολλές φορές είναι πολύ πιο επίπονη από την ίδια την ασθένεια. Αυτό έχεις σαν αποτέλεσμα πολλές φορές να πρέπει να ξυπνήσεις για να πας να κάνεις τη θεραπεία σου και να το παζαρεύεις αν θα πας. Να λες ότι δε θες να πας, γιατί ξέρεις ότι αν πας, μετά θα γυρίσεις σπίτι και θα πονάς τόσο πολύ που δε θα μπορείς να ακουμπήσεις το κεφάλι στο μαξιλάρι. Εκεί σε πιάνει ένας θυμός γιατί ενώ έχουμε καταφέρει τόσο σπουδαία πράγματα ως ανθρωπότητα, οι άνθρωποι ταλαιπωρούνται ακόμα σε τέτοιο βαθμό για να γίνουν καλά. Αυτό με θύμωνε, το ότι έμπαινα στη διαδικασία να διαπραγματευτώ αν θα κάνω το βήμα να πάω να θεραπευτώ.
Αυτές οι διαδρομές είναι κατεξοχήν μοναχικές… Μπορεί να έχεις γύρω σου πάρα πολλούς ανθρώπους, αλλά το περνάς μοναχικά… Εγώ επέλεξα να μην το πω στους γονείς μου. Ήταν μια επιλογή που έκανα τότε για λόγους που είχα τότε ανάγκη, να προστατεύσω εκείνους, εμένα, την οικογένεια, το σύνολο, δε ξέρω…
Είναι διαφορετικοί άνθρωποι. Διαφορετικά εισπράττουν, αντιλαμβάνονται, εκφράζονται και ερμηνεύουν αυτό το οποίο τους φέρνει κοντά σε κάτι το οποίο είναι δυσοίωνο. Έχει μια αγριάδα όλο αυτό που, κυρίως, σε κάνει να είσαι αμήχανος και πάρα πολύ μόνος.
Ήταν επιλογή μου να μην το πω στους γονείς μου, η οποία έγινε για λόγους που είχα ανάγκη τη δεδομένη χρονική στιγμή. Να προστατέψω εκείνους, εμένα, την οικογένεια, το σύνολο… δεν ξέρω. Έτσι, όμως, έκανα.
Τέλος ο Αντίνοος Αλμπάνης αποκάλυψε:
Όταν είμαι ερωτευμένος, έχω το κέφι και τη διάθεση να κάνω τα πάντα σε υπερθετικό βαθμό… Έχω ξεχάσει τι σημαίνει ο έρωτας, έχω να ερωτευτώ πολλά χρόνια. Ο μη έρωτας είναι επικίνδυνος. Μπορείς εύκολα να συνηθίσεις τη μοναχικότητα και την αυτάρκεια. Και όσο τα συνηθίζεις αυτά, φτιάχνεις ένα πολύ ωραίο κάστρο που δε θες να σου κουνάνε τα πράγματα… Και μετά γίνεσαι πολύ περίεργος και πολύ δύστροπος γιατί δε θες να στα χαλάσουν γιατί συνήθισες. Εκεί πρέπει να πιέσεις λίγο τον εαυτό σου.
