«Εγώ έχω τον άνθρωπό μου δίπλα και εύχομαι σε όλους να έχουν τον άνθρωπό τους, με τη μορφή συντρόφου, με τη μορφή γονιού, αδερφού ή οτιδήποτε να έχουν τον άνθρωπό τους. Εμένα ας πούμε, η γυναίκα μου, η Κατερίνα, είναι ο άνθρωπος μου»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Μια ανθρώπινη συζήτηση είχε ο Πέτρος Πολυχρονίδης με τη Σταματίνα Τσιμτσιλή στο #HappyDay, όπου αναφέρθηκε στη ζωή του, την οικογένειά του και τη μακροχρόνια σχέση του με τη σύζυγό του, Κατερίνα, με την οποία πορεύεται εδώ και 14 χρόνια.
Ο Πέτρος Πολυχρονίδης έχει πραγματοποιήσει δύο γάμους και έχει αποκτήσει δύο παιδιά από τον πρώτο του γάμο.
Ο παρουσιαστής υπήρξε παντρεμένος για αρκετά χρόνια, ωστόσο η σχέση αυτή κατέληξε σε διαζύγιο. Όπως έχει δηλώσει σε συνεντεύξεις του η περίοδος μετά τον χωρισμό ήταν μια σημαντική αλλαγή στην καθημερινότητά του, καθώς έπρεπε να προσαρμοστεί στο να ζει μόνος του.
Σήμερα είναι ξανά παντρεμένος με την επί σειρά ετών σύντροφό του, Κατερίνα. Ο γάμος τους έγινε σε στενό κύκλο, με τον ίδιο να αναφέρεται συχνά με πολύ θερμά λόγια για τη στήριξη που του προσφέρει η νυν σύζυγός του.
Ο παρουσιαστής του #Star μίλησε με συγκίνηση για τη σημασία των σχέσεων στη ζωή, αλλά και για τον ρόλο της οικογένειας στην καθημερινότητά του. Στο επίκεντρο της συνέντευξης βρέθηκε η σύζυγός του, την οποία περιέγραψε ως βασικό στήριγμα της ζωής του.
Αν το δεις, είναι ομαδική δουλειά η ζωή, δεν είναι ατομική, όταν βρεις τον συμπαίκτη σου στην ομάδα
Όλοι οι μεγάλοι παίκτες στο ποδόσφαιρο, στο μπάσκετ, είχανε πάντα κάποιον που τους έβγαζε ασίστ. Χωρίς αυτούς δεν θα ‘ταν το ίδιο. Είναι αθλητικό το παράδειγμα. Εγώ έχω τον άνθρωπό μου δίπλα και εύχομαι σε όλους να έχουν τον άνθρωπό τους, με τη μορφή συντρόφου, με τη μορφή γονιού, αδερφού ή οτιδήποτε να έχουν τον άνθρωπό τους. Εμένα ας πούμε, η γυναίκα μου, η Κατερίνα, είναι ο άνθρωπος που με κρατάει όρθιο για να κάνω ό,τι κάνω
Ο παρουσιαστής αναφέρθηκε και στη σημασία της αλληλοσυμπλήρωσης μέσα στο ζευγάρι, αλλά και στα κοινά τους όνειρα.
Νομίζω είναι εύκολο να καταλάβεις ότι ο άλλος είναι ο άνθρωπός σου, όταν συμπληρώνει αυτά που δεν μπορείς να κάνεις εσύ. Συζητούσαμε για τα ταξίδια, που για ‘μας είναι σκοπός ζωής. Γιατί η ζωή τελειώνει πολύ σύντομα και πρέπει να πεις: Πού πήγα; Σπίτι-δουλειά, δουλειά-σπίτι; Ή πήγα και κάπου αλλού; Εμείς είμαστε του «πήγα και κάπου αλλού». Όλα αυτά δεν θα γίνονταν αν δεν ήμουνα με την γυναίκα μου μαζί. Διότι η Κατερίνα οργανώνει όλο αυτό κι εγώ κάνω μετά τον… κονιόρδο και πηγαίνω εκεί και καμαρώνω.
Γενικώς, οι άνθρωποι πρέπει να έχουν έναν δίπλα τους που να τους στηρίζει και να τους συμπληρώνει σε όλα. Είτε είναι ανατροφή των παιδιών, είτε είναι τα επαγγελματικά, η ψυχολογία ή οτιδήποτε. Το καταλαβαίνεις εύκολα νομίζω
Ο Πέτρος Πολυχρονίδης μίλησε και για τον ρόλο του ως πατέρας, αναγνωρίζοντας ότι η γονεϊκότητα είναι μια διαρκής διαδικασία μάθησης.
Τα ‘χω πάει και καλά και τα ‘χω θαλασσώσει κιόλας, όπως όλοι οι γονείς», παραδέχεται αμέσως μετά ο Πέτρος Πολυχρονίδης και συμπληρώνει: «Κανείς δεν γεννήθηκε να ξέρει πώς να είναι γονιός. Κάναμε τα παιδιά μας, μάθαμε πάνω σε αυτά και αυτά τα καημένα την πάθανε από ‘μας! Και με τα καλά και με τα κακά. Εμείς, το μόνο που έχουμε να κάνουμε σαν γονείς, είναι να μεταφέρουμε πράγματα. Έτσι νιώθω εγώ δηλαδή. Να τους αφήσουμε κάτι καλύτερο από αυτό που βρήκαμε εμείς ή κάτι καλύτερο από αυτό που αφήσαν οι γονείς μας σε ‘μας. Αν υπάρχει μια τέτοια εξέλιξη, έχει καλώς
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην ανάγκη για ισορροπία ανάμεσα στην επαγγελματική ζωή και την οικογένεια.
Ακόμα το θέλω να περνάω χρόνο μαζί τους. Μα δεν μπορεί να υπάρχει άνθρωπος-γονιός που να μη θέλει να είναι όλη μέρα με το παιδί του. Ακόμα το θέλω αυτό. Αλλά, πρέπει κάπως να τα ζυγίσεις. Νομίζω στην ισορροπία είναι όλο το μυστικό. Πόσο χρόνο σπαταλάς για να εργάζεσαι, για τις φιλοδοξίες σου, για την οικογένειά σου, για τα παιδιά σου. Εντάξει, δεν είναι για όλους το ίδιο. Ξέρεις, το λάθος που κάνουμε οι άνθρωποι είναι ότι πάντα κρίνουμε με βάση τα δικά μας τους υπόλοιπους
Κλείνοντας τη σκέψη του, ο παρουσιαστής στάθηκε στις διαφορετικές αφετηρίες που έχουν οι άνθρωποι στη ζωή.
Δεν είναι για όλους το ίδιο. Δεν έχουν όλοι τις ίδιες καταβολές, δεν μεγάλωσαν όλοι το ίδιο, δεν είχαν όλοι τους γονείς τους όταν μεγάλωναν… Υπάρχουν άνθρωποι που δεν είχαν γονείς. Δεν μπαίνουν στο ίδιο μέτρο σύγκρισης με ‘μας, που εγώ ας πούμε, είχα τους δυο γονείς μου
