«Η γενιά μου φεύγει λίγο-λίγο… κι αυτό μου δημιουργεί μεγάλη μελαγχολία και πόνο. Έχασα φίλους μου, έχασα την καθημερινότητά μου, την επαφή μου»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Η Κάτια Δανδουλάκη φιλοξενήθηκε στο #Στούντιο4 της #ΕΡΤ με τη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο.Η καταξιωμένη ηθοποιός μίλησε για τις απώλειες, τη φθορά του χρόνου και το αποτύπωμα που αφήνουν πίσω τους οι άνθρωποι, με αφορμή τόσο τον θάνατο της Μαρινέλλας όσο και του Γιώργου Μαρίνου.
Αναφέρθηκε στη διαχείριση των συναισθημάτων της, σημειώνοντας πως δεν μπορεί να διαχειριστεί εύκολα ούτε τη μεγάλη λύπη αλλά ούτε και τη μεγάλη χαρά και εξέφρασε τη μελαγχολία της για το γεγονός ότι οι άνθρωποι της γενιάς της «φεύγουν» σιγά-σιγά, έχοντας χάσει πολλούς αγαπημένους φίλους πρόσφατα.
Αποκάλυψε πως πέρασε μια περίοδο κατάθλιψης και περιέγραψε την προσπάθειά της να ξαναβρεί τη χαρά στη ζωή.
Μοιράστηκε προσωπικές ιστορίες, αναφέροντας πως η μητέρα της είχε κάνει έξι αποβολές πριν γεννηθεί η ίδια.
Με το γνωστό της χιούμορ, μιμήθηκε αντιδράσεις θεατών από την πρώτη σειρά του θεάτρου και μίλησε για την ανάγκη της να είναι ανεξάρτητη.
Ξεχωριστή αναφορά έκανε στον Γιώργο Μαρίνο, τον οποίο χαρακτήρισε «ολόκληρη εποχή», ενώ αποκάλυψε τη δυσκολία που έχει να αντιμετωπίσει την απώλεια της Μαρινέλλας.
Επειδή όλα γύρω μας είναι μαύρα και ανάποδα, κι εγώ είμαι ένας άνθρωπος πραγματικά πολύ αισιόδοξος, δεν μπορώ ούτε να ζήσω ούτε να δουλέψω με μαυρίλα. Λέω “δόξα τω Θεώ που είμαστε όρθιοι”, γιατί έχουμε μείνει πια όλο και λιγότεροι. Η γενιά μου φεύγει λίγο-λίγο… κι αυτό μου δημιουργεί μεγάλη μελαγχολία και πόνο. Έχασα φίλους μου, έχασα την καθημερινότητά μου, την επαφή μου».
«Σε προσωπικό επίπεδο, τον Γιώργο τον έζησα περισσότερο. Είχαμε επαφές, πιο πολύ μια φορά στο τόσο να βγούμε να φάμε, τρώγαμε και με τον Μάριο μαζί στο σπίτι του, όταν έκανε στο Νέο Βουτζά εκείνο το σπίτι που άλλαξε…
Δεν είχα τόση μεγάλη επαφή με τον Γιώργο από καλλιτεχνικής απόψεως, όταν παίζαμε μαζί στο θέατρο. Αλλά πηγαίναμε πολύ συχνά και τον έβλεπα γιατί τον θαύμαζα. Ήταν για μένα ολόκληρη εποχή. Ήταν ο άνθρωπος που έφερε την ποιότητα στη βραδινή μπουάτ. Όπως και η Μαρινέλλα.
«Η Μαρινέλλα ήταν δικός μου άνθρωπος και ήταν ένα κενό το οποίο… το πιστεύετε ότι ακόμα… δεν θέλω να ακούω τραγούδια; Δηλαδή όταν ακούω τραγούδια της, τα κλείνω. Δεν είμαι έτοιμη να αντιμετωπίσω κάτι, θέλω καιρό. Είδα ότι δεν μπορώ εύκολα να το μοιραστώ αυτό, με πονάει τόσο πολύ που το αναβάλλω και τρέχω και κάνω δουλειές. Τρέχω σε άλλα
