«Όταν έτρωγα μια μπουνιά στο πρόσωπο πονούσα, παιδί ήμουν. Ήταν μια εποχή που τα παιδιά έπρεπε να τρώνε ξύλο. Δεν κακοποιήθηκα καθόλου. Έφαγα το ξύλο που μου έπρεπε»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Ο Τάσος Χαλκιάς παραχώρησε συνέντευξη στο #HappyDay και την Όλγα Λαφαζάνη, μιλώντας ανοιχτά για τις εμπειρίες που, όπως ο ίδιος τονίζει, διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα και την καλλιτεχνική του υπόσταση.
Με ειλικρίνεια και χωρίς περιστροφές, ο Τάσος Χαλκιάς μοιράστηκε σκέψεις και βιώματα από μια διαφορετική εποχή, δίνοντας τη δική του οπτική πάνω σε εμπειρίες που σημάδεψαν τη ζωή του.
Ο Τάσος Χαλκιάς έχει αναφέρει σε συνεντεύξεις του στο παρελθόν, ότι υπέστη σωματική βία («ξύλο») από τον πατέρα του, ακόμη και σε μεγάλη ηλικία. Παρά ταύτα, ο ίδιος έχει διευκρινίσει ότι δεν θεωρεί τον εαυτό του «κακοποιημένο», ερμηνεύοντας τη συμπεριφορά αυτή ως έναν αυστηρό τρόπο ανατροφής «για να γίνει καλός». Δεν κράτησε τις κακές συνήθειες του πατέρα του. Ο ηθοποιός τόνισε πως, αν και δεχόταν ξύλο, θεωρούσε ότι αυτός ήταν ο τρόπος του πατέρα του. Δεν κράτησε κακία για τη σκληρή πειθαρχία που του επιβλήθηκε.
Συχνά οι άνθρωποι σύμφωνα με την ψυχολογία δικαιολογούν και κανονικοποιούν στο πέρασμα του χρόνου, τις συνθήκες κακοποίησης τους, μόνο και μόνο για να νιώθουν οι ίδιοι καλύτερα με το απαράδεκτα βιώματα τους. Είναι μια συνθήκη αυτοσυντήρησης του ανθρώπου.
Ο ηθοποιός στάθηκε ιδιαίτερα στον ρόλο που έπαιξε ο πόνος στη ζωή του, τονίζοντας πως αποτέλεσε βασικό στοιχείο για την εξέλιξή του:
Το στοιχείο στο οποίο κατέληξα ότι αποτελεί τον πυρήνα του ταλέντου μου είναι ο πόνος παντός είδους. Ήταν κυρίως σωματικός και προερχόταν από το ξύλο που έτρωγα από τον πατέρα μου. Αλλά για να μην παρεξηγηθώ δικαίως το έτρωγα. Όταν έτρωγα μια μπουνιά στο πρόσωπο πονούσα, παιδί ήμουν.
Λένε κάποιοι “κακοποιηθήκατε”. Όχι δεν κακοποιηθήκαμε. Ήταν μια εποχή που τα παιδιά έπρεπε να τρώνε ξύλο. Δεν κακοποιήθηκα καθόλου. Έφαγα το ξύλο που μου έπρεπε. Εκείνη την εποχή δεν ήταν εύκολο να πηγαίνεις στο σπίτι να γυρίζεις μετά από 16 ώρες δουλειά στη μουτζούρα, στα πλοία, στα καράβια και να ακούς “ο Τασούλης έκανε αυτό”. Μπορεί να ασχοληθεί με αυτά τα πράγματα;
Στη συνέχεια, ξεκαθάρισε πως οι ίδιες πρακτικές δεν έχουν θέση στη δική του οικογένεια, επισημαίνοντας τη διαφορά εποχών και αντιλήψεων:
Εγώ με άλλες συνθήκες δούλευα στην οικογένειά μου και από άποψη και από σκέψη αλλά και από άλλη εποχή. Ξέρεις πότε κατάλαβα ότι ο πατέρας μου δεν γουστάρει να με δέρνει; Όταν μ’ έδειρε ένας δάσκαλος. Πήγε στο καφενείο και τον σήκωσε από τη γραβάτα και του είπε “αυτόν τον δέρνω μόνο εγώ, μην τολμήσεις να ξανασηκώσεις χέρι πάνω του γιατί θα σε πάρει ο διάολος. Άρα από αγάπη με έδερνε. Άρα δεν είμαι κακοποιημένος. Μια χαρά τις έφαγα και μια χαρά μου βγήκε”.
