«Αυτή η γυναίκα ήταν θαρραλέα, σπουδαία φωνή, σπουδαία προσωπικότητα, κατάφερε πολλά στη ζωή της. Για μένα ήταν πρότυπο και πιστεύω για πολλές γυναίκες»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Το απόγευμα του Σαββάτου, 28 Μαρτίου, γύρω στις 19:00, η Μαρινέλλα έφυγε από τη ζωή, βυθίζοντας σε βαθύ πένθος ολόκληρη τη χώρα.
Η φωνή της θα συνεχίσει να ζει μέσα από τα ανεκτίμητα τραγούδια της, που έχουν συνοδεύσει γενιές Ελλήνων σε χαρές και λύπες.
Η κηδεία της θα τελεστεί την Τρίτη 31 Μαρτίου στη Μητρόπολη Αθηνών στις 14:00, ενώ η σορός της θα εκτεθεί σε λαϊκό προσκύνημα στο παρεκκλήσι του Ιερού Ναού Αγίου Ελευθερίου από τις 08:00 έως τις 13:00. Η ταφή θα γίνει σε στενό οικογενειακό κύκλο. Αντί στεφάνων, οι οικείοι της ζητούν δωρεές στον Σύλλογο «Φλόγα», που υποστηρίζει παιδιά με νεοπλασματική ασθένεια, τιμώντας έτσι τη μνήμη της.
Η Άννα Βίσση δεν μίλησε απλώς σαν καλλιτέχνιδα για τη Μαρινέλλα. Μίλησε σαν ένα κορίτσι που κάποτε ονειρεύτηκε, σαν μια γυναίκα που ένιωσε, σαν ένας άνθρωπος που αποχαιρετά.
Και τότε ακούστηκαν από τη σκηνή του νυχτερινού κέντρου όπου εμφανίζεται, τα λόγια της, ακριβώς όπως βγήκαν από την ψυχή της:
Μια στιγμή, κάτι να θυμηθούμε όλοι μας από αυτή τη γυναίκα που λατρέψαμε. Για τη Μαρινέλλα μιλάω. Όλοι τη χειροκροτήσαμε χρόνια τώρα, τη λατρέψαμε, είμαι κι εγώ μία από εσάς που όταν την είδα, θυμάμαι 15-16 χρονών που είχα έρθει στην Αθήνα, είχα μείνει άναυδη. Την κοίταγα και τη θαύμαζα, κι έλεγα “μια μέρα κι εγώ θα γίνω έτσι;”. Δεν ξέρω τι έγινα, σημασία έχει τι έγινε αυτή. Έφυγε σήμερα ένας ζωντανός θρύλος και από εδώ και πέρα πιστεύω πως όλοι μας θα θυμόμαστε έναν θρύλο που θα μείνει στην αιωνιότητα
Μέσα σε αυτή την εξομολόγηση χωράει μια ολόκληρη διαδρομή. Όχι μόνο της Μαρινέλλας, αλλά και όλων όσοι μεγάλωσαν με τη φωνή της, όσοι την είδαν και ένιωσαν ότι η τέχνη μπορεί να γίνει όνειρο, στόχος, ζωή.
Αυτή η γυναίκα ήταν θαρραλέα, σπουδαία φωνή, σπουδαία προσωπικότητα, κατάφερε πολλά στη ζωή της. Για μένα ήταν πρότυπο και πιστεύω για πολλές γυναίκες και πολλούς ανθρώπους που, χωρίς πολλά εφόδια στην αρχή, πέτυχε τα πάντα και διήρκεσε. Η Μαρινέλλα έφυγε στα 88 της και εγώ θαυμάζω αυτούς τους ανθρώπους που κρατάνε, γιατί πιστεύουν και είναι πιστοί σε αυτό που τους όρισε η φύση να είναι. Θαυμάζω τη Μαρινέλλα, όπως τη θαυμάζουμε όλοι μας και λυπάμαι πάρα πολύ που έφυγε. Όλοι θα φύγουμε, αλλά έφυγε άδικα και με άδικο τρόπο. Το θυμάστε πώς έγινε, σε ένα εμβληματικό θέατρο, και ίσως αυτό να ήταν το μόνο ωραίο. Ας την αποχαιρετήσουμε και να της αφιερώσουμε τη βραδιά. Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε, και στη διάρκεια θα την τραγουδήσουμε κιόλας. Πάμε να χαρούμε. Ο θάνατος, όπως λένε και πολλοί φιλόσοφοι είναι μια γιορτή»
Και κάπως έτσι, ο αποχαιρετισμός μετατράπηκε σε υπόσχεση. Ότι η μνήμη δεν θα σβήσει. Ότι η φωνή της θα συνεχίσει να μας βρίσκει. Ότι κάθε τραγούδι της θα είναι μια μικρή επιστροφή. Γιατί οι θρύλοι δεν φεύγουν ποτέ πραγματικά. Απλώς περνούν στην αιωνιότητα...
