reporter-logo inbusiness-news-logo omada-logo

Λένα Παπαληγούρα για τον πατέρα της: «Ζήσαμε δύσκολα τους τελευταίους μήνες, επιλέξαμε ανακουφιστική φροντίδα…»

«Για εμένα ήταν ένας εκ βαθέων αποχαιρετισμός, γιατί αισθανόμουν ότι οι περισσότεροι θα μιλήσουν για την πολιτική του καριέρα ή για αυτό που ήταν επαγγελματικά, αλλά κανένας δεν τον ξέρει όπως το παιδί του. Ενώ με δυσκόλευε πάρα πολύ και πέρασα από διάφορα στάδια, αποφάσισα ότι θα το κάνω»

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus

Στο πλατό του #ΚαλύτεραΑργά βρέθηκε η Λένα Παπαληγούρα, σε μια συνέντευξη που είχε έντονο συναισθηματικό φορτίο, καθώς μίλησε για τον πατέρα της και τη δύσκολη περίοδο που προηγήθηκε της απώλειάς του.

Σαράντα μέρες έχουν περάσει από τον θάνατο του Αναστάση Παπαληγούρα, του πολιτικού που ως υπουργός Δικαιοσύνης το 2006 είχε θεσπίσει τον πρώτο νόμο για την ενδοοικογενειακή βία και την κακοποίηση.

Ο θάνατός του έχει αφήσει ένα μεγάλο κενό στην οικογένειά του, και κυρίως στην κόρη του, την ηθοποιό Λένα Παπαληγούρα που του είχε τεράστια αδυναμία.

Αξίζει να αναφέρουμε ότι η Λένα Παπαληγούρα πολλές φορές στο παρελθόν είχε μιλήσει για την περηφάνεια που νιώθει για τον πατέρα της, και το έργο του στην πολιτική με τη θέσπιση του νόμου για την ενδοοικογενειακή βία και κακοποίηση.

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: «Ραγίζει» καρδιές η Λένα Παπαληγούρα με την ανάρτηση 40 μέρες μετά τον θάνατο του πατέρα της, Αναστάση Παπαληγούρα

Η ηθοποιός αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στον επικήδειο που εκφώνησε, εξηγώντας τι ήταν αυτό που την ώθησε να πάρει αυτή την απόφαση, παρά τη δυσκολία.

Για εμένα ήταν ένας εκ βαθέων αποχαιρετισμός, γιατί αισθανόμουν ότι οι περισσότεροι θα μιλήσουν για την πολιτική του καριέρα ή για αυτό που ήταν επαγγελματικά, αλλά κανένας δεν τον ξέρει όπως το παιδί του. Ενώ με δυσκόλευε πάρα πολύ και πέρασα από διάφορα στάδια, αποφάσισα ότι θα το κάνω

.

Στη συνέχεια, περιέγραψε τις τελευταίες στιγμές δίπλα του, αλλά και τις δύσκολες επιλογές που κλήθηκαν να πάρουν ως οικογένεια.

Από τη στιγμή που αποφάσισα να το κάνω, θεώρησα ότι έχοντας ζήσει μαζί του τους τελευταίους μήνες και έχοντας ζήσει μαζί του πολύ δύσκολα και έχοντας κληθεί να πάρω αποφάσεις που ήταν δύσκολες, γιατί θέλοντας να κάνουμε μικρότερη την ταλαιπωρία, αποφασίσαμε να είναι στο σπίτι. Προσπαθούσαμε να αποφύγουμε το νοσοκομείο, επιλέγοντας αυτό που ονομάζεται ανακουφιστική φροντίδα

 

 

 

;