«Λέω: καλέ εμείς επειδή ήμασταν γεμάτες ψυχολογικά τραγουδούσαμε τόσο καλά, τώρα θα μου πεις εσύ ότι έχω ψυχολογικά; Εγώ με αυτά μεγάλωσα; Ξέρετε κανέναν τραγουδιστή που να ‘ναι με τα καλά τους; Όταν σταμάτησα να τραγουδάω, η Δήμητρα Γαλάνη μου είπε κάτι φοβερό»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Την Χάρις Αλεξίου υποδέχτηκαν ο Θανάσης Αναγνωστόπουλος και η Νάνσυ Ζαμπέτογλου στην εκπομπή #Στούντιο4.
Η κορυφαία ερμηνεύτρια, μεταξύ άλλων, μίλησε για τις πιο καθοριστικές στιγμές της ζωής της, από την παιδική ηλικία μέχρι την καταξίωση και τις σκέψεις της για το σήμερα.
Η Χάρις Αλεξίου αναφέρθηκε στην περίοδο που ένιωσε ότι «έχασε» τη φωνή της. Αποκάλυψε πως επισκέφθηκε Γάλλο γιατρό, ο οποίος τη διαβεβαίωσε ότι το πρόβλημα ήταν ψυχολογικό και όχι οργανικό.
Μίλησε με ενθουσιασμό για τη συνεργασία της με τον ράπερ ΛΕΞ, τονίζοντας ότι η ίδια του ζήτησε να συνεργαστούν, καθώς τον θαυμάζει.
Αναφέρθηκε στη συμμετοχή της στη θεατρική παράσταση #ΤζένηΤζένη.
Εξομολογήθηκε ότι αισθάνεται πως έχει αλλάξει τη ζωή της αρκετές φορές και ότι κέρδισε πολύ περισσότερα από όσα τολμούσε να ονειρευτεί.
Άλλαξα τη ζωή μου αρκετές φορές. Από παιδάκι 8 χρονών ήρθα στην Αθήνα με την οικογένειά μου, μετά που χάσαμε τον μπαμπά μου και άρχισε η πιο σκληρή ζωή της επιβίωσης. Φύγαμε από ένα αγροτικό περιβάλλον που ο μπαμπάς με αυτό ασχολούνταν και ήρθαμε εδώ. Η μαμά μου, που δεν είχε δουλέψει ποτέ στη ζωή της, βγήκε να μας συντηρήσει.
Δεν αισθάνθηκα ποτέ φτωχή γιατί ήταν όλοι φτωχοί. Σκεφτόμουν ότι πρέπει κι εγώ να δουλέψω, να έχω ένα ωραίο σπίτι, να παντρευτώ ένα ωραίο παλικάρι, να κάνω παιδιά. Ήμουν τυχερή γιατί και το ωραίο παλικάρι βρήκα και το παντρεύτηκα και η επιτυχία ήρθε νωρίς και μάνα έγινα και προκοπή έκανα. Δοξάζω τον Θεό γιατί κέρδισα πολλά περισσότερα από αυτά που θα τολμούσα να ονειρευτώ.
Με πήγε η ζωή και αφέθηκα και την πήγα και γω. Γι’ αυτό και σήμερα μπορώ να κοιμηθώ σε ένα δωματιάκι, με μια κουρελού κάτω, χωρίς να καταλαβαίνω τίποτα
Για την περίοδο που «έχασε» τη φωνή της, η Χάρις Αλεξίου αποκάλυψε:
Όταν σταμάτησα να τραγουδάω, η Δήμητρα Γαλάνη μου είπε κάτι φοβερό. Είπα “δεν θα ξανατραγουδήσω, η φωνή μου δεν με ακούει” και μου λέει “α ρε φύγε από εδώ, ψυχολογικό είναι, δεν θες κι γι’ αυτό”. Πάω σε έναν Γάλλο γιατρό, μου λέει “εγώ δεν βλέπω τίποτα στον λαιμό σας, έχετε τις χορδές μιας 18χρονης” και με ρωτάει “μήπως είναι ψυχολογικό;”. Λέω “καλέ εμείς επειδή ήμασταν γεμάτες ψυχολογικά τραγουδούσαμε τόσο καλά, τώρα θα μου πεις εσύ ότι έχω ψυχολογικά; Εγώ με αυτά μεγάλωσα;”
Ξέρετε κανέναν τραγουδιστή που να ‘ναι με τα καλά τους; Λίγο το έκανα, τώρα όμως χαίρομαι πολύ αυτό που κάνω στο θέατρο
Μάλιστα, μεταξύ άλλων, η Χάρις Αλεξίου γύρισε πίσω στον χρόνο και μίλησε από καρδιάς τόσο για τα παιδικά της χρόνια όσο και για την ανάγκη να αλλάξει πολλές φορές τη ζωή της.
Δεν ξέρω αν έκανα όνειρα που να ‘χουν σχέση με το τραγούδι ή μ’ αυτό που κάνω τώρα στο θέατρο. Λοιπόν, αισθάνομαι ότι άλλαξα τη ζωή μου αρκετές φορές. Δηλαδή από παιδάκι, οκτώ χρονών, που ήρθα στην Αθήνα με την οικογένεια μου, μετά που χάσαμε τον μπαμπά μου και άρχισε η πιο σκληρή ζωή της επιβίωσης.
Γιατί φύγαμε από ένα αγροτικό περιβάλλον, ήρθαμε εδώ και βγήκε η μάνα μου να μας συντηρήσει που δεν είχε δουλέψει ποτέ ως τότε στη ζωή της. Μέχρι που κατάφερε αυτή η γυναίκα και έκτισε ξανά ζωή. Δίπλα σ’ αυτήν μάθαινα και γω.
Με την δουλειά, “πρέπει να δουλέψουμε”, αυτό έμαθα. Δουλεύουμε σημαίνει ότι επιβιώνουμε, είμαστε ζωντανοί, μπορούμε να δημιουργήσουμε, τραγουδάμε. Γιατί είμαστε άνθρωποι που κάνουν μια συντροφιά με τους γειτόνους, με τους φίλους. Συνέβαιναν πράγματα πάρα πολύ ωραία μέσα στη φτωχολογιά
Δεν υπήρχε αυτή η μοναξιά και αυτό του να μην γνωρίζεις τον διπλανό σου. Όλοι μας φτιάχναμε μικρές κοινωνίες και αυτές έφτιαχναν τις πιο μεγάλες κοινωνίες. Ο ένας έδινε λόγο στον άλλο, ο άλλος κρινόταν και έκρινε τον άλλον και έτσι κάτι χτιζόταν μέσα σ’ αυτό
Η τραγουδίστρια στην συνέχεια μιλώντας για την εμβληματική συνεργασία της με τον ΛΕΞ, είπε:
Εγώ τον ζήτησα. Χάρηκα πάρα πολύ γιατί του είπα “ξέρεις, έχω γράψει ένα τραγούδι που θέλω να στο στείλω να το ακούσεις μήπως γράψεις και εσύ κάτι πάνω και να το κάνουμε παρέα“. Άκουσε και ένα άλλο κομμάτι που είχα φτιάξει και μου λέει ” κυρία Χαρά δεν ήξερα τι έχετε κάνει αλλά σας αγαπάω πολύ και σας αγαπάει πολύ και η μαμά μου”. Τον ΛΕΞ τον λατρεύω. Τώρα με το #Spotify ανακαλύπτω πιο πολλούς. Μου αρέσει να ψάχνω, να πατάω και στο άγνωστο και να ακούω.
Συνδεθήκαμε, αγαπηθήκαμε. Πολύ ωραίο άτομο. Ο ΛΕΞ δεν είχε μόνο παιδιά στο κοινό, έχει πολύ μεγάλη γκάμα. Τους το κάναμε έκπληξη, δεν το είχαμε πει. Ξαφνικά με είδαν να βγαίνω με το κόκκινο πάνω. Μου έλεγαν “γέμισε η σκηνή”. Το ότι ανέβηκα πάλι σε σκηνή μου ξύπνησε κάτι μέσα μου. Έχουν περάσει περίπου 6 χρόνια. Είναι σαν να μπαίνεις στο πατρικό σου. Και στη σκηνή του θεάτρου όταν έχουμε μουσικούς πάνω χτυπάει η καρδιά μου αλλιώς
