«Δεν νομίζω ότι χρωστάμε ευγνωμοσύνη πάντα στους ανθρώπους που μας φέρνουν στη ζωή. Χρωστάμε ευγνωμοσύνη όταν μας φέρονται καλά»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Ο Χρήστος Μενιδιάτης κάθισε στον καναπέ της εκπομπής #Στούντιο4 και μίλησε με τρυφερότητα για τη μητέρα του, αλλά και για τον αείμνηστο πατέρα του.
Ο πατέρας του Χρήστου Μενιδιάτη ήταν ο σπουδαίος λαϊκός τραγουδιστής Μιχάλης Μενιδιάτης.
Μίλησε με συγκίνηση για τον πατέρα του, τονίζοντας πως ήταν ένας άνθρωπος που «ήξερε τι ήθελε στη ζωή του» και έδινε μεγάλη βαρύτητα στην υστεροφημία του και στο όνομα που θα άφηνε πίσω του.
Διηγήθηκε τη ρομαντική ιστορία γνωριμίας του Μιχάλη και της Χρύσας Μενιδιάτη, σημειώνοντας τη μεγάλη διαφορά ηλικίας που είχαν.
Μοιράστηκε στιγμές από τα παιδικά του χρόνια και μίλησε για την πρώτη του επαγγελματική συνεργασία.
Ο Χρήστος Μενιδιάτης προέρχεται από μια γνωστή καλλιτεχνική οικογένεια και έχει δημιουργήσει τη δική του πολυπληθή οικογένεια. Είναι παντρεμένος με τη Νάνσυ Μπίσια από το 2013 και το ζευγάρι έχει αποκτήσει τρεις γιους.
Η δυναμική μητέρα και η αφοσίωση στην οικογένεια
Η μητέρα μου είναι ένας πολύ αρχοντικός άνθρωπος. Σε έναν χώρο μπαίνει και την καταλαβαίνεις. Πολύ δυναμικός άνθρωπος, πολύ πάνω στο παιδί της και στον άντρα της μέχρι που έφυγε. Είναι η παραδοσιακή γυναίκα της εποχής της που ακόμα και μέχρι σήμερα θέλει να ζει και να προσφέρει.
Ο τραγουδιστής δεν έκρυψε τη συγκίνησή του όταν αναφέρθηκε στον πατέρα του και στην εικόνα που είχε σχηματίσει για εκείνον μέσα από αφηγήσεις.
Είχα ακούσει πάρα πολλές ιστορίες για τον πατέρα μου. Αυτό που θα ήθελα να μάθω είναι αν τελικά ήταν πραγματικά σε όλα του τόσο ακέραιος, τόσο κύριος, δεν είχε δώσει ποτέ το δικαίωμα. Και όσο περνάει ο καιρός και ακούω ιστορίες, αυτό επιβεβαιώνεται σε καθημερινή βάση. Δεν είχε καθόλου ψευτιά πάνω του. Το κυριλίκι του, αυτός ο άνθρωπος, ο ωραίος οικογενειάρχης, ο καλός επαγγελματίας.
Ο τραγουδιστής, μεταξύ άλλων, διηγήθηκε τη ρομαντική ιστορία πίσω από τη γνωριμία των γονιών του, του Μιχάλη και της Χρύσας Μενιδιάτη.
Δεν νομίζω ότι χρωστάμε ευγνωμοσύνη πάντα στους ανθρώπους που μας φέρνουν στη ζωή. Χρωστάμε ευγνωμοσύνη όταν μας φέρονται καλά. Τον ρόλο του πατέρα και τον ρόλο της μάνας. Και στις δύο περιπτώσεις, και ο πατέρας μου και η μάνα μου το κάνανε 100%. Μεγάλωσα σε μια οικογένεια πάρα πολύ όμορφη, με άλλα δύο αδέλφια, τη Μαρία και τον Βαγγέλη
Σαν παιδί δεν ένιωθα τη διαφορά που είχαν οι γονείς μου μεταξύ τους. Λογικό θα ήταν να υπήρχε πρόβλημα, όμως όσο περνούσαν τα χρόνια υπήρχε κάτι διαφορετικό στην περίπτωση του πατέρα μου. Όσο μεγάλωνε, χαλάρωνε και γινόταν ακόμα πιο παιδί. Ιδιαιτέρως όταν πια είχε μπει η δουλειά στο δρόμο της, τα προβλήματα ήταν ελάχιστα και ζούσε στην οικογένεια του, είχε χαλαρώσει και εκεί ήρθε η πλήρης ισορροπία
