«Επειδή ήταν τόσο σημαντικά αυτά που συνέβαιναν μέσα στο σπίτι, στον ψυχολογικό παράγοντα, μου δώσανε ένα μάθημα από πολύ μικρή ηλικία»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Τον Αλέκο Συσσοβίτη υποδέχτηκαν στην εκπομπή #Στούντιο4, ο Θανάσης Αναγνωστόπουλος και η Νάνσυ Ζαμπέτογλου. Ο ηθοποιός, με αφορμή τη συμμετοχή του στη σειρά #ΑπόΗλιοΣεΗλιο, αναφέρθηκε στα παιδικά του βιώματα, τη δύναμη της θετικής σκέψης και τη σημασία του να εκτιμούμε το «τώρα».
Ο Αλέκος Συσσοβίτης, προέρχεται από οικογένεια με ρίζες από την Άρτα (πατέρας) και την ποντιακή Κοζάνη (μητέρα). Έχει αναφερθεί με συγκίνηση στη δύσκολη ζωή της μητέρας του, η οποία στάλθηκε ως υπηρέτρια από ορφανοτροφείο σε ηλικία 9 ετών, ενώ ο ίδιος μεγάλωσε με την ελευθερία να επιλέξει την πορεία του.
Ο ηθοποιός αποκάλυψε ότι η μητέρα του αντιμετώπιζε σοβαρά ψυχολογικά θέματα από νεαρή ηλικία, κάτι που απαιτούσε τη συνεχή παρουσία και φροντίδα του κοντά της, στερώντας του ανέμελες στιγμές. Αντί να παίζει στην αλάνα, επισκεπτόταν γιατρούς, βιώνοντας τον πόνο και τη δυσκολία από πολύ μικρή ηλικία, γεγονός που τον δίδαξε να εκτιμά τη ζωή.
Σε ηλικία μόλις 12-13 ετών, ξεκίνησε να εργάζεται στην οικοδομή στο πλευρό του πατέρα του, αντιμετωπίζοντας σκληρές συνθήκες εργασίας. Ο Αλέκος Συσσοβίτης ανέφερε ότι αυτή η "σκληρή" εκπαίδευση της ζωής τον ανάγκασε να φροντίζει την ψυχή του, να αναπτύξει θετική σκέψη και να αντέχει στα δύσκολα.
Αναφερόμενος στα παιδικά του χρόνια και στις δυσκολίες που βίωσε από μικρή ηλικία, είπε:
Έπρεπε να έχω μία θετική σκέψη. 12 χρονών με πήρε ο πατέρας μου στην οικοδομή. Πώς ένα παιδί μπορεί το καλοκαίρι να πηγαίνει να δουλεύει στην οικοδομή, να χαλάει το σώμα του, τα χέρια του αν δεν έχει μία θετική σκέψη; Αντέχω, μπορώ. Άρα, για να πεις ότι μπορώ, εκτιμάς ότι είμαι καλά και υγιής.
Όταν έμπαινα στα νοσοκομεία και έβλεπα 8 χρονών παιδιά να είναι καθηλωμένα με καρκίνο και να ’ναι αμίλητα και να κοιτάνε το τίποτα, πώς είναι δυνατόν να μην εκτιμήσω εγώ ότι περπατάω στον δρόμο και είμαι τυχερός που υπάρχω;
Εξηγώντας γιατί ερχόταν σε επαφή με τόσο σκληρές εικόνες από μικρός, ανέφερε:
Γιατί συνέβαιναν πράγματα, οπότε έπρεπε να μπω. Όχι για μένα, για άλλους ανθρώπους, για συμπαράσταση. Όταν έβλεπα τον πόνο των ανθρώπων από πολύ μικρή ηλικία και τον ένιωθα και εγώ πάνω μου, όταν τα πράγματα δυσκόλευαν έπρεπε να ’χω μια θετική σκέψη. Και η πιο θετική σκέψη είναι να εκτιμήσουμε το τώρα. Το ότι είμαστε στα πόδια μας. Δεν το θυμόμαστε εύκολα αυτό
Αναφερόμενος στην ανάγκη εσωτερικής φροντίδας, ο Αλέκος Συσσοβίτης τόνισε:
Επειδή ήταν τόσο σημαντικά αυτά που συνέβαιναν μέσα στο σπίτι, στον ψυχολογικό παράγοντα, μου δώσανε ένα μάθημα από πολύ μικρή ηλικία. Οπότε εξ ανάγκης έπρεπε να φροντίζω την ψυχή μου. Όχι μόνο την εικόνα μου, αλλά και το μέσα μου. Αν υπάρχει πρόβλημα έξω, καταλάβαινα ότι μάλλον υπάρχει πρόβλημα και μέσα. Και έψαχνα να δώσω μία θεραπεία στο μέσα μου. Καλό είναι να μην αποποιούμαστε την εικόνα μας, είναι μεγάλο δώρο η εικόνα μας. Γιατί όχι; Αν μπορούμε να ’μαστε και ωραίοι, αλλά και ωραίοι ψυχικά, γιατί όχι;.
