«Ποτέ δεν είναι εύκολο να διαχειριστείς τις κρίσεις πανικού την στιγμή που συμβαίνουν. Φτάνεις σε ένα πικ ευτυχίας και ξαφνικά είσαι μόνη σε ένα κρεβάτι. Κάνω πάρα πολλά χρόνια ψυχοθεραπεία, συνεχίζω σταθερά και έκανα από 17 χρονών»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Η Μαρίνα Σπανού βρέθηκε καλεσμένη στο νέο επεισόδιο της διαδικτυακής εκπομπής των #RainbowMermaids.
Μίλησε για τις προσωπικές της εμπειρίες με το bullying κατά τη διάρκεια των σχολικών της χρόνων, που την ανάγκασαν να αλλάξει σχολείο και τη διαχείριση των κρίσεων πανικού
Αναφέρθηκε στη βαθιά της σύνδεση με το έργο του Μίκη Θεοδωράκη, αναφέροντας πως είναι ο λόγος που υπάρχει καλλιτεχνικά, καθώς ο παππούς της ήταν στενός του φίλος.
Είναι κόρη του ηθοποιού Χρήστου Σπανού και της μουσικού Μελίνας Παιονίδου και έγινε ευρύτερα γνωστή μέσω των social media (TikTok/Instagram) για τον αυθορμητισμό της και τις ζωντανές εμφανίσεις της στον δρόμο.
Η ερμηνεύτρια, μέσα σε όλα, μίλησε για την απόφασή της να ξεκινήσει να τραγουδάει στον δρόμο, αλλά και για το μπούλινγκ που δεχόταν στο σχολείο.
Έχω βιώσει bullying στο σχολείο, το οποίο είναι πολύ επικίνδυνο γιατί τα παιδιά είναι ωμά. Πολλές φορές κουβαλάνε αφιλτράριστα ό,τι συμβαίνει, στο σπίτι. Κάποια στιγμή άλλαξα σχολείο, οι γονείς μου έβλεπαν κάθε μέρα το παιδί τους να γυρνάει σπίτι και να κλαίει. Κάποια στιγμή έφτασαν στο σημείο να επικοινωνήσουν με τους κατάλληλους ανθρώπους και μου είπαν να αλλάξω σχολείο
Σχετικά με το πώς πήρε την απόφαση να ξεκινήσει να τραγουδάει στον δρόμο, η Μαρίνα Σπανού αποκάλυψε:
Ξυπνάω ένα πρωί και πηγαίνω στο τραπέζι της κουζίνας και λέω “μαμά, μπαμπά, θα βγω στο δρόμο”. Εγκεφαλικό. “Τι θα κάνεις παιδί μου;” “Θα βγω στο δρόμο να τραγουδήσω. Το ‘χω σκεφτεί, μην ανησυχείτε καθόλου”. Μου είπαν πρώτα να επικεντρωθώ στις Πανελλήνιες που έδινα, με την ελπίδα φυσικά ότι θα το ‘χω ξεχάσει, αλλά δεν το ξέχασα. Τελειώνω τις Πανελλήνιες και πηγαίνω την επόμενη μέρα και τους λέω στον πατέρα μου να πάμε να πάρουμε το ηχείο που ήθελα από ένα μαγαζί στην Πειραιώς, το οποίο είχε το τελευταίο κομμάτι.
Παίρνω το ηχείο και Σάββατο φτιάχνω τη λίστα μου, κακήν κακώς γιατί δεν έπαιζα ακόμη καλή κιθάρα, δεν ήξερα ακόμη καλά τα τραγούδια. Την Κυριακή φτάνουμε στην Αποστόλου Παύλου στο σημείο που μου είχε καρφωθεί. Ανοίγω την πραμάτεια μου, βάζω την κιθάρα, είμαι έτοιμη να ξεκινήσω και έρχεται ένας μουσικός από απέναντι και μου λέει “κοριτσάκι μου, τι κάνεις εδώ; Έβγαλαν να παίξουν… Δεν καταλαβαίνεις ότι εδώ είναι το δικό μου σημείο;”. “Μα δεν σας είδα, καθόσασταν απέναντι, ο δρόμος είναι για όλους”. “Θα φύγεις”. Παίρνω την κιθάρα μου στον ώμο και ανεβήκαμε σε ένα σημείο που τελικά έγινε το σποτ μου για όλες τις φορές που βγήκα. Εκεί ερωτεύτηκα.
H τραγουδοποιός μίλησε για τις κρίσεις πανικού και τον τρόπο με τον οποίο προσπαθεί να τις αντιμετωπίσει τις περισσότερες φορές.
Ποτέ δεν είναι εύκολο να διαχειριστείς τις κρίσεις πανικού την στιγμή που συμβαίνουν. Υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα, φυσικά, που μπορείς να κάνεις εκείνη την ώρα για να ανακουφιστείς αλλά όλο αυτό το πράγμα… συσσωρευμένο άγχος, πίεση, μοναξιά, τελειομανία μεταφράζεται σωματικά πολλές φορές.
Φτάνεις δηλαδή σε ένα πικ ευτυχίας και ξαφνικά είσαι μόνη σε ένα κρεβάτι. Είναι ίσως από τις μεγαλύτερες δυσκολίες αυτής της δουλειάς, όπως όλων τις δουλειές που έχουν έκθεση και παίρνεις αγάπη. Και η επόμενη ημέρα είναι πάρα πολύ δύσκολη, γιατί το ίδιο βράδυ είσαι ακόμα ζεστός. Γι’ αυτό και πάντα κάνω κάτι την επόμενη ημέρα, έχω δηλαδή κανονίσει κάτι.
Κάνω πάρα πολλά χρόνια ψυχοθεραπεία, συνεχίζω σταθερά και έκανα από 17 χρονών. Ευτυχώς οι γονείς μου με μύησαν σ’ αυτό και με έκανε να ξεκινήσω μια κρίση πανικού
