«Το single state από μια ηλικία και μετά είναι σοβαρή επιλογή. Αυτά που λένε “μεγάλωσες, έναν σύντροφο”… Γιατί, ρε παιδιά; Έχω δυσκολέψει και πάρα πολύ, δεν θα αντέξει και κανείς δίπλα μου νομίζω»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Η Μαρία Σολωμού παραχώρησε συνέντευξη στο ένθετο #RealLife και τη δημοσιογράφο Κορύνα Μανταγαρη, με αφορμή τη νέα θεατρική της σύμπραξη με τον Νίκο Μουτσινά.
Μέσα σε όλα, μάλιστα, η γνωστή ηθοποιός αναφέρθηκε στην προσωπική της ζωή και το κεφάλαιο του έρωτα εξηγώντας, παράλληλα, πως πιέστηκε πάρα πολύ ψυχολογικά τα προηγούμενα χρόνια.
Παραμένει πιστή στις απόψεις της για την προσωπική ελευθερία και τον τρόπο που αντιλαμβάνεται τις σχέσεις και τη συμβίωση.
Πάμε στο κεφάλαιο “έρωτας”. Δηλώνεις single. Πόσο καλά τα έχεις βρει με τον εαυτό σου;
Πολύ ωραίο κεφάλαιο. Ναι, το έχω δηλώσει. Στον covid, επειδή δεν ξέραμε τι και πως, ο μικρός τότε έμενε στον μπαμπά του και τον έβλεπα με facetime. Σε αυτή τη μοναξιά που είχα στο σπίτι με τον εαυτό μου συνειδητοποίησα ότι περνάω πάρα πολύ ωραία μόνη μου. Πάντα είχα μια μενταλιτέ ελευθερίας. Όλη τη ζωή μου ήμουν σε σχέσεις, αλλά η μενταλιτέ μου ήταν να είμαι ελεύθερη.
Το είχα αυτό πάρα πολύ έντονα και κοιτούσα να μην καταπιέζομαι. Το single state από μια ηλικία και μετά είναι σοβαρή επιλογή. Αυτά που λένε “μεγάλωσες, έναν σύντροφο”… Γιατί, ρε παιδιά; Έχω δυσκολέψει και πάρα πολύ, δεν θα αντέξει και κανείς δίπλα μου νομίζω.
Δεν συμβιβάζεσαι;
Μου έκαναν μια ερώτηση, “τι θα συμβούλευες τον μικρό σου εαυτό, αν εμφανιζόταν η Μαρία των 20;” και είπα “τίποτα”. Η Μαρία των 20 θα έπρεπε να μου ρίξει τρία φάσκελα και να μου πει “που πήγαν 15 χρόνια από τη ζωή σου που καμωνόσουν την κανονική;”. Οπότε, εδώ και αρκετά χρόνια, προσπαθώ να βρω τη Μαρία των 20 και να βρω όση ανεμελιά μπορώ και να συνδυάσω τα πράγματα, ώστε να περνάω καλά.
Δεν γίνεται μόνο να δουλεύουμε, δεν γίνεται μόνο να πληρώνουμε, να έχουμε μόνο υποχρεώσεις. Δεν γίνεται. Πρέπει να ζήσεις και τη ζωή με όποιο κόστος. Εμένα μου στοίχισε πάρα πολύ η δεκαετία 30 με 40 ψυχολογικά. Ήμουν 100 χρονών. Μου λένε “είσαι ίδια από τα 30 σου, να μην πω ότι είσαι καλύτερη”. Ναι, γιατί δεν ήμουν τότε καλά. Ήμουν αγχωμένη και πιεσμένη σε πάρα πολλά κουτάκια και αυτό έβγαινε και εξωτερικά.
