«Έβλεπα την ταινία, όχι μια φορά μόνο, και δάκρυζα. Ήταν στιγμές που ένιωσα ότι είναι ο Στέλιος και τραγουδάει. Η ταινία #Υπάρχω φώτισε την πραγματική προσωπικότητα του Στέλιου Καζαντζίδη»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Μια αποκαλυπτική συνέντευξη στην εκπομπή #ΤετΑΤετ και τον Τάσο Τρύφωνος παραχώρησε η Βάσω Καζαντζίδη, το βράδυ του Σαββάτου 28 Φεβρουαρίου στον #AlphaΚύπρου.
Εικοσιπέντε ολόκληρα χρόνια πέρασαν από το θάνατο του Στέλιου Καζαντζίδη τον Σεπτέμβριο του 2001. Η Βάσω Καζαντζίδη, η γυναίκα που έζησε κοντά του 23 ολόκληρα χρόνια μιλάει στον Τάσο Τρύφωνος για τη γνωριμία και το γάμο τους, την κοινή τους ζωή, τη σχέση του με τη Μαρινέλλα, τη μάχη του με τον καρκίνο και τη ζωή της μετά το θάνατο του.
Μετά από την τεράστια επιτυχία της ταινίας #Υπάρχω και τη μεγαλειώδη συναυλία στο Καλλιμάρμαρο που ήταν αφιερωμένη στον ίδιο, το φαινόμενο «Καζαντζίδης» φαίνεται να παραμένει πιο δυνατό και επίκαιρο από ποτέ, παρόλο που έχει περάσει ένα τέταρτο του αιώνα από τότε που «έφυγε».
Η Βάσω Καζαντζίδη μιλάει για το παρασκήνιο της ταινίας και αναλύει γιατί και πως κρατιέται ζωντανός ο θρύλος του Στέλιου Καζαντζίδη, ενώ αναφέρεται και στον λόγο που πλέον περνάει πολύ χρόνο στην Κύπρο.
Στην εξομολογητική αυτή συνέντευξη, η χήρα του μεγάλου λαϊκού τραγουδιστή Στέλιου Καζαντζίδη αναφέρθηκε σε σημαντικές πτυχές της κοινής τους ζωής. Μίλησε για τα 23 χρόνια που έζησαν μαζί, τη μάχη του με τον καρκίνο και τη δυσκολία της να βγάλει τα μαύρα ρούχα μετά τον θάνατό του το 2001, νιώθοντας πως αν το έκανε «θα ήταν σαν να τον ξεχνούσε.
Είχα προτάσεις πάρα πολλές για να γίνει η ζωή του ταινία, γιατί ήταν η επιθυμία του Στέλιου
Έβλεπα την ταινία, όχι μια φορά μόνο, και δάκρυζα. Ήταν στιγμές που ένιωσα ότι είναι ο Στέλιος και τραγουδάει. Η ταινία “Υπάρχω” φώτισε την πραγματική προσωπικότητα του Στέλιου Καζαντζίδη.
Όταν γνώρισα τον Στέλιο και το έμαθε η Μαρινέλλα, έκανε λέει ένα “ουφ, ανέπνευσα” και είπε “επιτέλους έχει έναν άνθρωπο σωστό δίπλα του”.
Τη δεκαετία του ’80 έδιναν στον Στέλιο 5 εκατ. δολάρια για περιοδεία στην Αμερική και αρνήθηκε.
Όταν “έφυγε” ο Στέλιος, δεν μπορούσα να βγάλω από πάνω μου τα μαύρα. Δεν μπορούσα. Ήταν σαν να τον ξεχνούσα, σαν να μη με ενδιέφερε πλέον. Μάζευα τα πράγματά του για να τα δώσω στο μουσείο κι έκλαιγα.
