«Με έβαλε σε σκέψεις να μπω στη διαδικασία να ξεκινήσω θεραπεία και ο λόγος που δεν ξεκινούσα ήταν γιατί ντρεπόμουν. Δεν μπορούσα να εμπιστευθώ ανθρώπους και αυτό ήταν σοβαρό. Έτσι με καθυστέρησα να πάω»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση προχώρησε το super model Ρέα Τουτουνζή, αυτή την εβδομάδα, στο νέο επεισόδιο του vidcast #FashionSnap που επιμελείται ο Παντελής Τουτουντζής στο #Youtube.
Η Ρέα Τουτουνζή, πρώην Σταρ Ελλάς (1994) και ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα μοντέλα της "χρυσής εποχής" του ελληνικού modeling, δήλωσε πως ο θάνατός του την "ταρακούνησε" βαθιά, κάνοντάς την να συνειδητοποιήσει την προσωπική της μοναξιά.
Εξομολογήθηκε πως το ποτό αποτελούσε μέρος της καθημερινότητάς της στο παρελθόν, αλλά πλέον απέχει συνειδητά εδώ και αρκετό καιρό, μια απόφαση που πήρε μετά την απώλεια του πατέρα της.
Υποστηρίζει ανοιχτά τη φυσική γήρανση, δηλώνοντας περήφανη για τα γκρίζα μαλλιά και τις ρυτίδες της.
Έχει δηλώσει στο παρελθόν πως δεν αισθάνεται "φτιαγμένη" για να μεγαλώσει ένα παιδί, επιλέγοντας μια ζωή που την εκφράζει προσωπικά χωρίς κοινωνικά στερεότυπα.
Επανέλαβε πως η απόφαση να σταματήσει το modeling στην ηλικία των 39 ετών ήταν αποκλειστικά δική της, καθώς ένιωθε πως ο κύκλος αυτός είχε κλείσει.
Σταμάτησα το μόντελινγκ στα 39 μου και ήταν δική μου απόφαση. Απλά αποχώρησα. Στην επόμενη σελίδα η Ρέα ήταν στη φάση που αποφασίζει να δουλέψει και να βελτιώσει τον εαυτό της, για την Ρέα. Για πρώτη φορά δηλαδή, τότε, θέλω να κάνω πράγματα για την Ρέα. , όχι για άλλους και αυτό είναι πολύ σημαντικό.
Έτσι ξεκίνησα την ψυχοθεραπεία μου και έχω ξεκινήσει να μαθαίνω να βάζω τα όρια μου. Αυτό είναι πολύ ουσιαστικό. Στην ψυχοθεραπεία “με πήγε” το γεγονός ότι έχασα τον μπαμπά μου. Έφυγε ο μπαμπάς μου από τη ζωή και ήταν ο τελευταίος μου συγγενής, από τους γονείς μου δηλαδή, που ήταν εν ζωή. Αυτό με ταρακούνησε πάρα πολύ, έμεινα μόνη μου και είναι μια συνειδητοποίηση που λες… “τώρα, ποιος θα σε φροντίσει;”. Κανένας. Εσύ, εσένα”.
Αυτό με έβαλε σε σκέψεις να μπω στη διαδικασία να ξεκινήσω θεραπεία και ο λόγος που δεν ξεκινούσα ήταν γιατί ντρεπόμουν. Δεν μπορούσα να εμπιστευθώ ανθρώπους και αυτό ήταν σοβαρό. Έτσι με καθυστέρησα να πάω.
Χάνοντας τον πατέρα μου, όμως, αποφάσισα ότι έπρεπε να αλλάξω πολλά πράγματα στη ζωή μου και ένα από τα πολλά ήταν το ποτό. Ήταν η καθημερινότητα μου και αυτό δεν είναι καθόλου καλό
