Σωτήρης Τσαφούλιας: «Δεν είμαι υπέρ των αμβλώσεων. Είμαι υπέρ της γυναίκας να κάνει ό,τι θέλει με το σώμα της»

Πολλές φορές, τις περισσότερες απόψεις τις οποίες υπερασπίζομαι, διαφωνώ μαζί τους. Εννοώ ότι εγώ δεν είμαι υπέρ των αμβλώσεων, ας πούμε. Είμαι υπέρ μιας γυναίκας να κάνει ό,τι θέλει με το σώμα της. Δεν είμαι υπέρ της woke ατζέντας.

Είμαι υπέρ των ανθρώπων να εκφράζονται, εφόσον δεν ενοχλούν, με τον τρόπο που θέλουν. Δεν έχει σημασία αν διαφωνώ ή όχι με μία αισθητική. Δεν θέλω να την καταργήσω. Θέλω να μπορεί να εκφράζεται και θέλω μετά κι εγώ να μπορώ να διαφωνώ μαζί της

Δεν θέλω να απαντήσω σε αυτό. Έχω απαντήσει με έναν τρόπο. Δεν θέλω να μπω σε δημόσιο διάλογο με κανέναν άνθρωπο. Εγώ αυτό που είπα για το συγκεκριμένο πράγμα, είναι ότι όποιος φοβάται τις δηλώσεις μου και δε φοβάται το ενδεχόμενο να αποφασίσει κάποιος άλλος για το σώμα του, θα πρέπει να σκεφτεί πάρα πολύ σοβαρά

Εμένα με τρομάζεις εσύ με αυτά τα τέρατα που βγάζεις από το στόμα σου… Ο Χριστός και η Παναγία, τι άλλο θα ακούσουμε… Το παιδί που βρίσκεται στην κοιλιά της μάνας δεν είναι άψυχο, ξέρεις… έχει ψυχή… έχει σταλεί από τον Θεό ως ευλογία, ως το ύψιστο, το μεγαλύτερο και σημαντικότερο δώρο… από τον Θεό, επαναλαμβάνω…

Υπάρχουν τόσοι τρόποι να αποφευχθεί μια εγκυμοσύνη, υπευθυνότητα χρειάζεται από γυναίκες και άντρες και σεβασμός στην ανθρώπινη ύπαρξη, στο θαύμα αυτό που μας έχει δώσει ο Θεός, να δημιουργούμε άνθρωπο… εμείς οι γυναίκες. Αντί λοιπόν να σκοτώνουμε τα παιδιά μας… ας μάθουμε να είμαστε υπεύθυνες και να μην κάνουμε ό,τι να ’ναι. Δεν μιλάμε βεβαίως για περιπτώσεις που θεωρούνται για άλλους πολύ σοβαρούς λόγους. Δυστυχώς κάποιες φορές είναι αναπόφευκτο

Αρχικά θέλω να πω ότι μία μάνα, όπως και η κυρία Φύσσα, όπως και η κυρία Καρυστιανού, η οποία δεν μένει αποκλειστικά και στενά στη θλίψη της απώλειας που βιώνει, αλλά κάνει μια προσπάθεια να μην ξαναβιώσει καμία μάνα και κανένας πατέρας κάτι αντίστοιχο, αυτομάτως μετατρέπεται σε μάνα όλων μας. Σε ένα σύμβολο που η ζωή την έφερε να γίνει σύμβολο, δεν νομίζω ότι είχε καμία τέτοια επιθυμία ούτε καν η ίδια, αλλά στέκεται στο ύψος αυτού του συμβόλου και έρχεται να αλλάξει κάτι.

Θεωρώ λοιπόν ότι ένας τέτοιος άνθρωπος που έρχεται στην πολιτική με ένα τέτοιο εφαλτήριο, το χαμό του παιδιού της και ό,τι αυτό συνεπάγεται, για να αλλάξει τα κακώς κείμενα και την ατιμωρησία, δεν πρέπει να παρασύρεται από παγίδες που της στήνουν οι οποιοσδήποτε για να την αποδομήσουν ή να ρίξουν την αξία της προσπάθειάς της και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να ξεχνάει τον ρόλο ότι είναι η μάνα πολλών περισσότερων και να προσπαθεί να μην πέφτει σε αυτή την παγίδα για να μη γίνεται διχαστική.

Η κυρία Καρυστιανού, όπως και η κυρία Φύσσα, όπως και όλες οι μανάδες και πολλές που δεν ξέρουμε και άλλες που ξέρουμε, είναι πρόσωπα που πρέπει να μας ενώνουν, δεν είναι πρόσωπα που πρέπει να μας διχάζουν. Γι’ αυτό πρέπει να στέκονται πιο προσεκτικά στις παγίδες που τους ανοίγουν.

Κάποια στιγμή να πάρει θέση για πολλά πράγματα. Αλλά δεν νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος νοήμων που περιμένει από μια μάνα που έχει περάσει τα τελευταία χρόνια αυτά τα πράγματα, να σου μιλήσει για δείκτες ειδικής ρευστότητας, στάση πληθωρισμού, ανακεφαλαίωση τραπεζών ή θέματα αμβλώσεων. Στο συγκεκριμένο θεωρώ ότι ήταν σφάλμα της και δήλωσή της και το να μπει σε αυτό το πεδίο συζήτησης. Τα έχουμε δει τα πεδία της συζήτησης, έχουμε δει ανθρώπους που ξέρουνε υπέροχα τους οικονομικούς δείκτες, υπέροχα το τι πρέπει να γίνει σωστά, όμως τίποτα δεν φτιάχνει και τίποτα δεν αλλάζει. Άρα δεν περιμένουμε αυτό, από μία γυναίκα στο πρόσωπο της οποίας συσπειρωθήκαμε όλοι»