«Αυτό που θυμάμαι ήταν η τρελή χαρά όταν ερχόταν να με δει ο μπαμπάς μου. Δηλαδή ήταν σαν το καλύτερο δώρο του κόσμου κάθε φορά που ερχόταν»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση προχώρησε η Μελία Κράιλινγκ, αυτή την εβδομάδα, όταν φιλοξενήθηκε από την Λιλή Πυράκη στο vidcast #Restart που επιμελείται στο #Youtube.
Στη συγκεκριμένη συνέντευξη, η διεθνής ηθοποιός (γνωστή από σειρές όπως το #EmilyΙnParis και το #Mammals) μοιράστηκε προσωπικές και επαγγελματικές εμπειρίες.
Μίλησε για τη δύσκολη εφηβεία της και την ένταση που είχε στη σχέση με τη μητέρα της εκείνη την περίοδο.
Αναφέρθηκε στην πορεία της εντός και εκτός Ελλάδας, τονίζοντας πως «τα πάντα θέλουν τον χρόνο τους για να ανθίσουν».
Ανάμεσα σε άλλα, μάλιστα, η πρωταγωνίστρια μίλησε από καρδιάς για τα παιδικά της χρόνια και την απουσία του πατέρα από το σπίτι μιας και ζούσε στην Αμερική ενώ εκείνη στην Ελλάδα μαζί με τη μητέρα της.
Σαν παιδί δεν το βίωνα ως κάτι δύσκολο (σ.σ. το γεγονός της απουσίας του πατέρα της) γιατί δεν ήξερα κάτι άλλο, οπότε δεν είχα να συγκρίνω. Αυτό που θυμάμαι ήταν η τρελή χαρά όταν ερχόταν να με δει ο μπαμπάς μου. Δηλαδή ήταν σαν το καλύτερο δώρο του κόσμου κάθε φορά που ερχόταν. Τσίριζα, έκλαιγα, ήταν κι αυτός πάρα πολύ εκδηλωτικός.
Όταν έφευγε, ναι, οι στιγμές, ήταν δύσκολες. Γιατί πια είχα μάθει ότι “θα αργήσω να τον ξαναδώ”. Οπότε δεν μου άρεσαν οι στιγμές που έφευγε, σίγουρα. Αλλά, εντάξει, το συνηθίζεις.
Οι γονείς μου έκαναν ότι καλύτερο μπορούσαν τότε, τι να κάνουμε. Νομίζω ότι, επειδή δεν ήξερα ποτέ κάτι διαφορετικό, δηλαδή δεν ήταν ότι ζούσαμε όλοι μαζί και μετά χωρίσανε, οπότε για μένα ήταν έτσι από την αρχή. Έμαθα έτσι, έμαθα σ’ αυτό.
Όσον αφορά τη σχέση με τη μητέρα της, με την οποία και ζούσε σαν παιδί, η Μελία Κράιλινγκ εξήγησε:
Kάπως είναι όλα πιο έντονα, γιατί δεν μπορεί να μοιραστεί όλο αυτό που αισθάνεται κάποιος ή περνάει ένα παιδί μεγαλώνοντας. Οπότε ήμασταν και τρομερές φίλες, ήμασταν και σε κόντρα όταν ήμουν στην εφηβεία. Θυμάμαι να σκέφτομαι ότι δεν ξέρω γιατί ήμουν τόσο θυμωμένη.
