Μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής του καλείται να αντιμετωπίσει ο Κούλλης Νικολάου, καθώς έφυγε από τη ζωή ο αγαπημένος του αδερφός, Νίκος.
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Μια πολύ δύσκολη απώλεια καλείται να διαχειριστεί ο Κούλλης Νικολάου, όπως ο ίδιος φρόντισε να μοιραστεί μέσα από τα social media με τους διαδικτυακούς του φίλους. Κι αυτό καθώς έφυγε από τη ζωή ο αγαπημένος αδελφός του Κύπριου ηθοποιού και παραγωγού, Νίκος.
Με μια συγκινητική ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook, ο Κούλλης Νικολάου αποχαιρέτησε δημόσια τον αδερφό του, εκφράζοντας μέσα από λόγια γεμάτα συναίσθημα και μνήμες, την αγάπη που τους συνέδεε.
Ο Κούλλης Νικολάου κατάγεται από μια ιδιαίτερα πολύτεκνη οικογένεια από το χωριό Λάγια της Κύπρου. Είναι ο μικρότερος από δέκα αδέρφια (7 αγόρια και 3 κορίτσια). Ο ηθοποιός έχει αναφερθεί συχνά στις δυσκολίες και τη φτώχεια των παιδικών του χρόνων, περιγράφοντας την οικογένειά του ως μια πολύ δεμένη ομάδα.
Η απώλεια του μεγάλου του αδερφού του, Νίκου, τον οποίο χαρακτήρισε ως τον "δυναμικό" της οικογένειας, προκάλεσε μεγάλη θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο. Έτσι, μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook, ο Κούλλης Νικολάου επέλεξε να δημοσιεύσε μια μακροσκελή ανάρτηση στην οποία και εξέφρασε όλα τα συναισθήματα του.
Νίκο μου αδερφέ μου από μια χαραμάδα της μνήμης κοιτάζω πίσω στα χρόνια εκείνα, στο σπίτι μας στη Λάγια. Μωρό εγώ, έφηβος εσύ, ο μεγάλος απ’ τ’ αδέρφια. Σε βλέπω ζωντανό να φέρνεις με τον Βόξολ την Κοστάντια σου. Φορούσατε το ίδιο κρεμ τζιν, σαν να είχατε συνεννοηθεί με τον χρόνο.
Σε βλέπω, αδερφέ, κάθε Σάββατο να μας παίρνεις για να δουλέψουμε στην οικοδομή, να μας μαθαίνεις τη ζωή με τα χέρια, χωρίς λόγια πολλά. Κι ύστερα, στη Λακατάμεια πια, σε βλέπω στη βεράντα, με την κόρη σου τη Μαρία, από τα πρώτα εγγόνια του πατέρα μας, και αργότερα με τη Γιώτα μας. Σε βλέπω ζωντανό, αδερφέ, με την περηφάνια που σε χαρακτήριζε και τη σιωπηλή δύναμη που δεν ζητούσε αναγνώριση.
Και ξαφνικά φεύγεις… έτσι απλά, για να φύγεις πρώτος από τα δέκα αδέρφια. Στο καλό, αδερφέ μου. Στο καλό. Δεν είναι κάτι που μπορώ εύκολα να καταλάβω, μα έφυγες, γιατί έτσι είναι η ζωή: σύντομη, απρόβλεπτη, αδυσώπητα αληθινή.
Στον Παράδεισο, αδερφέ, εκεί να βρεις τη μανούλα σου και να βρεις και τον πατέρα μας. Και μαζί να κοιτάτε πάντα κάτω, να μας φυλάτε. Δώσ’ τους ένα χάδι κι από μένα. Στο καλό, αδερφέ μου Νίκο
