«Κάπως μαγικά, ήρθε και κούμπωσε με την Σιμώνη όλο αυτό. Χτίσαμε μια πορεία όπου ως ζευγάρι χωρίζαμε, κάναμε έναν κύκλο μαζί, μετά χανόμασταν και μας έφερνε πάλι κοντά το συναίσθημα. Μέσα από αυτή την διαδικασία γινόμασταν όλο και πιο καλοί φίλοι»
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ: Όλα τα νέα των celebrities με ένα κλικ στο #CelebrityNewsCyprus
Με ειλικρίνεια και συγκίνηση, ο Ανδρέας Γεωργίου ανοίγει την καρδιά του και μιλά για ένα όνειρο ζωής που τον συνόδευε από την εφηβεία: τη δημιουργία οικογένειας.
Σε μια περίοδο όπου η επαγγελματική του πορεία γνωρίζει διαρκή άνθηση, ο ίδιος βιώνει την πιο ουσιαστική του επιτυχία σε προσωπικό επίπεδο, έχοντας στο πλευρό του τη σύζυγό του Σιμώνη Χριστοδούλου και κρατώντας πλέον στην αγκαλιά τους την κόρη τους.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό #Hello μαζί με τη σύζυγό του, ο αγαπημένος δημιουργός μιλά ανοιχτά για τις επιλογές, τις αναμονές και τα διλήμματα που σημάδεψαν τη διαδρομή του, αποκαλύπτοντας πως δεν δίστασε ακόμη και να σκεφτεί τη μονογονεϊκότητα μέσω παρένθετης μητέρας, αν δεν έβρισκε τον έρωτα.
Μια εξομολόγηση γεμάτη αλήθεια, ωριμότητα και συναίσθημα, που φωτίζει μια λιγότερο γνωστή, βαθιά ανθρώπινη πλευρά του.
Με μια επαγγελματική σταδιοδρομία γεμάτη επιτυχίες που εξελίσσεται διαρκώς, δημιούργησες μια υπέροχη οικογένεια με τη Σιμώνη καθώς πρόσφατα υποδεχθήκατε την κόρη σας.
Από πολύ νωρίς, ήθελα να κάνω οικογένεια. Θυμάμαι να το σκέφτομαι από 16-17 χρονών, είναι κάτι που επιθυμούσα από μικρός. Συνειδητά όμως το έβαλα στην άκρη δίνοντας προτεραιότητα στην δουλειά μου.
Γιατί αυτό;
Γιατί έχω μεγαλώσει σε μια οικογένεια με πολλή αγάπη και πολύ ωραίες αναμνήσεις από τους γονείς μου. Ο πατέρας μου ήταν βιοπαλαιστής ενώ και οι δυο γονείς μου ήταν λαϊκοί άνθρωποι που έκαναν τα πάντα για να έχουμε τα απαραίτητα στη ζωή μας. Γι’ αυτό και ήθελα πρώτα να δουλέψω, για να μπορώ να προσφέρω κι εγώ στα δικά μου παιδιά – ειδικά στην εποχή μας που όλα είναι πιο δύσκολα.
Οπότε, επέλεξα να εστιάσω στα επαγγελματικά μου και να περιμένω μέχρι τα 40 μου για να δημιουργήσω οικογένεια. Όταν ένιωσα ότι μεγαλώνω σκέφτηκα ακόμα και την μονογονεϊκότητα. Δηλαδή να αποκτήσω παιδί μέσω παρένθετης μητέρας εάν και εφόσον δεν έβρισκα τον έρωτα σε έναν άνθρωπο. Κάπως μαγικά, όμως, ήρθε και κούμπωσε με την Σιμώνη όλο αυτό. Χτίσαμε μια πορεία όπου ως ζευγάρι χωρίζαμε, κάναμε έναν κύκλο μαζί, μετά χανόμασταν και μας έφερνε πάλι κοντά το συναίσθημα. Μέσα από αυτή την διαδικασία γινόμασταν όλο και πιο καλοί φίλοι.
Αυτό είναι πολύ σημαντικό.
Πράγματι. Καταλάβαμε μάλιστα ότι θέλουμε να παντρευτούμε όταν περάσαμε ένα ολόκληρο καλοκαίρι εντελώς φιλικά. Δηλαδή, όταν γελάσαμε, ανοιχτήκαμε, είπαμε ο ένας στον άλλον τα προβλήματά μας και ήμαστε τελείως χαλαροί ως προς το κομμάτι της σχέσης -δε μας ένοιαζε, μας ενδιέφερε απλώς να είμαστε μαζί χωρίς δεσμεύσεις. Κι όταν τελείωσε εκείνο το καλοκαίρι κι έπρεπε να επιστρέψουμε στις δουλειές μας, δεν μπορούσαμε να είμαστε χώρια. Τότε αποφασίσαμε ότι θέλουμε να είμαστε μαζί και θέλουμε να το ζήσουμε all the way, με το γάμο και όλα όσα μας φαίνονταν αστεία.
Ότι κοροϊδεύαμε με την Σιμώνη το κάναμε! Μετά είπαμε ότι θέλουμε και παιδί, θέλουμε πολλά παιδιά, θέλουμε να είμαστε αυτοί οι γονείς που έχουν 3-4 παιδιά που είναι φίλοι μαζί τους, όλο αυτό το happy family concept. Η κόρη μας ήρθε κατευθείαν, αμέσως μετά τον γάμο και τώρα είμαστε στη φάση που το χαιρόμαστε γιατί ήταν μεγάλη επιθυμία και των δυο.
Πώς είστε μέσα στη σχέση;
Ενώ είμαστε ίδιοι πάνω στη σύγκρουση είμαστε και πολύ διαφορετικοί. Εγώ δεν μπορώ τις αντιπαραθέσεις, με επηρεάζουν. Αν μια μέρα δεν είμαστε καλά γιατί όλα τα ζευγάρια έχουν σκαμπανεβάσματα, δεν μπορώ να δουλέψω ούτε να συγκεντρωθώ. Θέλω να είμαστε καλά.
Η Σιμώνη είναι πιο δυναμική;
Ναι, είναι δυναμικός άνθρωπος. Εμένα όμως με ενδιαφέρει να έχω το πάνω χέρι στη δουλειά μου. Στο σπίτι ας το έχει η Σιμώνη, δεν με πειράζει. Είναι τέρας ψυχραιμίας. Είναι η μεγαλύτερη έκπληξη της ζωής μου.
Η πρόταση γάμου πως έγινε;
Γονάτισα! Ήθελα να την κάνω όσο πιο σωστά γινόταν. Να μοιάζει με ρομαντική ταινία και να είναι χαραγμένη στις μνήμες μας για πάντα. Επειδή μας αρέσουν πολύ τα ταξίδια ήθελα να ξεκινήσουμε να ταξιδεύουμε μαζί. Μάλιστα επανέλαβα με την Σιμώνη τα ταξίδια που έκανα παλαιότερα μόνος μου για να μπει στο δικό μου κόσμο και να δημιουργήσουμε εκ νέου αναμνήσεις.
Καθώς λοιπόν το πρώτο μου μεγάλο ταξίδι και κατά κάποιον τρόπο η αφετηρία της πορείας μου ήταν η Νέα Υόρκη αποφάσισα να αρχίσω από εκεί το κοινό μας κύκλο και να κάνω εκεί την πρόταση γάμου. Έτσι με αφορμή μια επαγγελματική υποχρέωση που είχαμε στο Σικάγο με το συνεργάτη μου, Κούλλη Νικολάου, κανόνισα να επισκεφθώ τη Νέα Υόρκη γιατί ήταν δίπλα με το πρόσχημα να δείξω την πόλη στη Σιμώνη.
Η πρόταση γάμου έγινε στο Central Park. Η ημέρα ήταν όμως περιπετειώδης. Είχα σχεδιάσει να της κάνω την πρόταση σε ένα βαρκάκι μέσα στη λίμνη. Στο ξενοδοχείο προσπαθούσα να ετοιμαστώ γρήγορα να προλάβουμε να αλλάξουμε ρούχα να κρύψω το δαχτυλίδι για να μην το δει και να φύγουμε. Ήμουν σε τρελή πίεση κι όταν βγήκαμε έξω είχε μαραθώνιο. Οι δρόμοι κλειστοί!
Περπατήσαμε χιλιόμετρα για να βρούμε την είσοδο του πάρκου ενώ μόλις καταφέραμε να φτάσουμε, επειδή είχε περάσει η ώρα – έτυχε εκείνη την ημέρα να έχει αλλάξει η ώρα σε χειμερινή- έκλεισε το σημείο από όπου μπορούσες να πάρεις το βαρκάκι για να κάνεις βόλτα στη λίμνη. Οπότε αρκεστήκαμε στη θέα της λίμνης. Σκέφτηκα ότι δεν ήθελα να χάσω με τίποτα αυτή την στιγμή, ότι ήθελα να το κάνω κι έτσι απλά το έκανα.
